Posted by Jeroen de Boer on jul 9, 2014
Maandagavond keerden we terug van een trip naar Barcelona. Collega Aan en ik bezochten daar het jaarlijkse FabLabcongres Fab10. Op vrijdagochtend vertelde ik daar in sneltreinvaart (3-minutensessies) waar we met FryskLab mee bezig zijn. Vooraf overwogen we nog een selectie van projecten niet verstandig zou zijn (een keuze uit Fab the Library!, mobiele aanpak of onderwijsprogramma), maar gelukkig besloten we anderszins. Bij die afweging zou het project inzake de linked open data kennisbank namelijk het onderspit gedolven hebben. En liet dat nu net het onderwerp zijn waarover we de meeste vragen kregen.
Gedurende het congres bleek dat er in de FabLabcommunity een aantal projecten opgestart is waarmee ons initiatief (het ontwerpen van een metadatastandaard voor FabLabprojecten, ofwel FabML) heel mooi verbonden kan worden. In Japan wordt bijvoorbeeld geprobeerd om de werkwijze van het ontwikkelplatform Github te vertalen naar een platform voor de ontwikkeling van fysieke producten: GitFAB. En in Barcelona wordt gewerkt aan de portal FabLabs.io, waarop informatie over alle labs wordt verzameld en ontsloten.
Het mooie was dat, zonder dat we dat wisten, achter de schermen ons project onder de aandacht werd gebracht bij de Fab Foundation (zeg maar de IFLA van de FabLabwereld). Zij bleken geïnteresseerd in onze aanpak, wat leidde tot een gesprek met Sherry Lassiter, programmamanager bij het MIT Centre for Bits and Atoms. Waar Neil Gershenfeld de vader van FabLab is wordt zij gezien als de moeder van de beweging. Zij stelde voor om de beschikbare data vanuit Fab Academy voor ons beschikbaar te maken. Wow!
Fab Academy is het onderwijsprogramma voor FabLabmanagers waarvoor deelnemers onder andere moeten documenteren waarmee zij bezig zijn. Dit levert een hele waardevolle gevalideerde databron op waarmee wij ons project naar verwachting echt kunnen kickstarten. Gecombineerd met de data uit FabLabs.io en andere bronnen gaat dat ongetwijfeld mooie resultaten opleveren. Onze ontwikkelaar Roland Cornelisse gaat hiervoor in direct conclaaf met onze nieuw opgedane Spaanse, Amerikaanse en Japanse contacten. Meer hadden we niet uit het bezoek aan Barcelona kunnen halen.
Posted by Jeroen de Boer on jul 9, 2014
Op het moment dat gisteravond werd afgetrapt van wat een grondige oorwassing van Brazilië zou worden rolde een Facebookgericht van een gewaardeerde collega binnen. Of ik ook “zo verontwaardigd was over het feit dat er tgv het afscheid van Hans van Velzen een mooie essaybundel is geschreven over de toekomst van de bibliotheek en dat die alleen in beperkte gedrukte oplage ‘openbaar’ is gemaakt?” Ik moest bekennen niet te weten waarover het ging, maar informatie was snel gevonden. Op de website van SIOB wordt gemeld:
Het afscheid van Hans van Velzen was aanleiding voor de vier landelijke bibliotheekorganisaties (Vereniging Openbare Bibliotheken, Sectorinstituut Openbare Bibliotheken, Stichting Bibliotheek.nl en NBD Biblion) om hem en met hem de hele branche een bundel essays aan te bieden. In de bundel Bibliotheek 7.7 staat de vraag ‘Waar staat het bibliotheekwerk over zeven jaar?’ centraal en werpt een groot aantal schrijvers een blik op die toekomst.
Tot zover niks om je druk over te maken. Sterker nog: ik ben wel benieuwd naar de scenario’s die de auteurs voor ons in petto hebben. Echter: de term ‘hele branche’ klopt van geen kant. Het dekt namelijk alleen de leden van de VOB en laat dat slechts de verzamelde collectie Nederlandse openbare bibliotheekdirecteuren zijn. Zij krijgen allen exclusief een exemplaar toegestuurd. De bundel is verder in beperkte oplage gedrukt en niet na te bestellen.
Waarom? Ik vind het werkelijk onbegrijpelijk dat er gekozen is de bundel onder deze voorwaarden te publiceren. Het is van alles niets en bevestigt exact waarover steeds vaker onvrede geuit wordt: met branche worden bestuurders bedoeld, er wordt vergaderd achter gesloten deuren en vooral de VOB lijkt ver af te staan van waar mensen als David Lankes juist voor pleiten: it’s about the librarian baby. Die groep wordt met deze publicatie vakkundig buitenspel gezet.
Maar een oplossing is eenvoudig: zet de bundel online én geef bezitters van een papieren exemplaar de vrijheid naar hartelust de kopieermachine of boekscanner haar werk te laten doen. En het zou fijn zijn als werd beaamd dat dit niet zo verstandig was. De ‘branche’ (ugh, wat heb ik toch eigenlijk een hekel aan die term) heeft het goede voorbeeld overigens al lang gegeven met het initiatief 1825 Dagen: vrij, open en bottom-up.
Ik denk dat Hans van Velzen blij zou zijn als hij door een kleine aanpassing zijn cadeau kan teruggegeven aan de bibliotheekwereld. We zullen er dankbaar voor zijn.
[UPDATE 10/07/2014] De essaybundel is nu te downloaden!
2014 Essaybundel Bibliotheek-7.7 by Jeroen de Boer
Posted by Jeroen de Boer on jul 2, 2014
Afgelopen week deed een mooie visualisatie van het Twitterverkeer rondom de voetbalwedstrijd Nederland – Mexico haar online rondgang. Ik postte hem ook op mijn Facebookpagina, wat door vriend en GIS-deskundige Remco (hij is hoofdredacteur van GIS Magazine) werd gedeeld op zijn pagina, gepaard gaand met deze duiding:
“Deze Twitterkaart met een tijdlijn heet een ‘webmap’ in vakkringen. Iedere keer als er een doelpunt is gezet tijdens de wedstrijd Nederland-Mexico, licht de kaart fel op. Deze methode wordt ook gebruikt om de voortgang van krijgsbewegingen en veldslagen uit te beelden. Dit is natuurlijk voer voor de ‘lichte rubriek’ van GIS-Magazine.”
Met de ‘lichte rubriek’ doelt hij overigens op De Geograaf, een gratis online publicatie van GIS Magazine.
Posted by Jeroen de Boer on jun 29, 2014
Fascinerend, dit lijstje van beperkingen die door een lokale Tsjechische nazi werden opgelegd aan dansorkesten die ook jazz ten gehore wilden brengen. Hoe het zat met de handhaving ervan is de grote vraag, maar gezien de beperkingen lijkt het meer een vertoon van muzikale kennis van de opsteller in kwestie. Je zou haast denken dat het een vrijbrief voor hem was om maar zoveel mogelijk livemuziek te kunnen beluisteren. Zo’n regel 4 bijvoorbeeld, die is toch met niets anders dan een duivels genoegen opgesteld zou je denken.
1. Pieces in foxtrot rhythm (so-called swing) are not to exceed 20% of the repertoires of light orchestras and dance bands;
2. In this so-called jazz type repertoire, preference is to be given to compositions in a major key and to lyrics expressing joy in life rather than Jewishly gloomy lyrics;
3. As to tempo, preference is also to be given to brisk compositions over slow ones so-called blues); however, the pace must not exceed a certain degree of allegro, commensurate with the Aryan sense of discipline and moderation. On no account will Negroid excesses in tempo (so-called hot jazz) or in solo performances (so-called breaks) be tolerated;
4. So-called jazz compositions may contain at most 10% syncopation; the remainder must consist of a natural legato movement devoid of the hysterical rhythmic reverses characteristic of the barbarian races and conductive to dark instincts alien to the German people (so-called riffs);
5. Strictly prohibited is the use of instruments alien to the German spirit (so-called cowbells, flexatone, brushes, etc.) as well as all mutes which turn the noble sound of wind and brass instruments into a Jewish-Freemasonic yowl (so-called wa-wa, hat, etc.);
6. Also prohibited are so-called drum breaks longer than half a bar in four-quarter beat (except in stylized military marches);
7. The double bass must be played solely with the bow in so-called jazz compositions;
8. Plucking of the strings is prohibited, since it is damaging to the instrument and detrimental to Aryan musicality; if a so-called pizzicato effect is absolutely desirable for the character of the composition, strict care must be taken lest the string be allowed to patter on the sordine, which is henceforth forbidden;
9. Musicians are likewise forbidden to make vocal improvisations (so-called scat);
10. All light orchestras and dance bands are advised to restrict the use of saxophones of all keys and to substitute for them the violin-cello, the viola or possibly a suitable folk instrument.
Bron: Open Culture
Afbeelding: Max Braun via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on jun 28, 2014
Claude Shannon? Tot mijn spijt had ik nog nooit van hem gehoord, totdat ik zojuist deze mooie video bekeek. Als auteur van A Mathematical Theory of Communication (1948) legde hij de basis van de informatietheorie. Wat dat betekende wordt in de video prachtig duidelijk gemaakt.
“It was the change that no-one saw coming: the idea that we could take a book, a painting or a song and send it through cables and wires and even thin air to the other end of the world – and it would be identical on the other side. But this idea underpins everything about the Information Age we live in.
How did we make such a mind bending transition into the digital world? And how does it work? It turns out it’s all based on a concept that is surprisingly beautiful in its simplicity. This short video essay explores what that idea is and tells you about the man who figured it all out.
Computers are everywhere and control almost every aspect of our lives. In the next 6 minutes you’ll find out how they really work.”
bron: Vimeo Staff Picks