Het lijkt erop alsof er eindelijk serieus wordt gekeken naar de kosten die online piraterij met zich meebrengt. En dan blijkt de claim van de inkomstenderving zoals die door de entertainmentindustrie jarenlang werd opgegeven (en voor waar werd aangenomen) onjuist. Onderstaand een infographic, maar lees ook zeker The numbers behind the Copyright Math, al was het alleen maar om de week met een glimlach te beginnen.
De slagwerkkunsten van Jim Black (Seattle, 1967) leerde ik kennen dankzij de bijzondere albums van Dave Douglas’ Tiny Bell Trio, die ik kocht bij Swingmaster in Groningen. Het geweldig inventieve en muzikale spel van Black was iets wat ik op die manier eigenlijk niet eerder hoorde en omdat m’n aandacht getrokken was, was het slechts een kwestie van tijd voordat ik in aanraking kwam met zijn band Pachora (Jim Black – drums, Chris Speed – klarinet/tenorsax, Skulli Sverisson – bas en Brad Shepik – gitaar). Dit kwartet, dat traditionele (vaak) Oost-Europese thema’s en melodieën combineert met spannende maatsoorten en vrije improvisatie, zonder in te boeten aan het gevoel naar compacte nummers te luisteren, zag ik in 1999 live in het Groningse Grand Theatre. Black werd na het concert overigens stomdronken, omdat hij kennismaakte met echte Hollandse borrels. Een onvergetelijke avond was dat. Black’s eigen groep AlasNoAxis kent instrumentaal dezelfde bezetting als Pachora (drums, tenorsax/klarinet, gitaar en bas), maar is wat experimenteler en ruiger van aard. Van een aantal van bovengenoemde bands heb ik een Youtubeplaylist in Dragontape gemaakt. In Spotify zijn het Tiny Bell Trio en Pachora overigens niet te vinden, maar AlasNoAxis wel. Enjoy!
Toegegeven, het weer is veel te mooi om binnen filmpjes te bekijken, maar op een later moment kan het natuurlijk ook. Van de makers:
Because waves of repression continue to come: lawsuits are still levied against innocent people; arrests are still made on flimsy pretexts, in order to terrify and confuse; harsh laws are still enacted against filesharing, taking their place in the gradual erosion of our privacy and the bolstering of the surveillance state. All of this is intended to destroy or delay inexorable changes in what it means to create and exchange our creations. If STEAL THIS FILM II proves at all useful in bringing new people into the leagues of those now prepared to think ‘after intellectual property’, think creatively about the future of distribution, production and creativity, we have achieved our main goal.”
Dag Wim,
In navolging van Edwin allereerst dank voor je reactie. Omdat Ning niet toestaat dat ik dit bericht op Bibliotheek 2.0 plaats (ik krijg een ’te lang’ melding) post ik ‘m hier.
Je vraagt me om nader uit te leggen wat ik bedoel met “de geest van het uitwisselen van content en informatie gaat niet meer terug in de fles”. Daarmee zeg ik inderdaad niet dat iedereen maar straffeloos mag jatten van elkaar (alhoewel je over de discussie of digitale content überhaupt gejat kan worden weer een interessante boom kunt opzetten). Edwin en ik staan ook zeker niet op het standpunt dat alle content gratis moet zijn. Hij heeft daar al iets over geschreven in zijn reactie en zijn verhaal gaat eigenlijk ook op voor mij. Wat ik met de zin bedoel is dat er met de opkomst van het sociale web een (infra)structuur is gecreëerd die grotendeels zo succesvol is omdat die tegemoet komt aan de wens van ons mensen om zaken met elkaar te delen. Wat je nu ziet is dat bepaalde makers (en inderdaad, zeker (nog) niet alle) daarvan de kansen zien en deze succesvol naar hun hand weten te zetten. Met “niet meer terug in de fles” bedoel ik verder dat je daar als bibliotheek gewoon rekening mee hebt te houden. Als mensen informatie of andere zaken met elkaar willen delen moet je als bibliotheek zien dat je hen daarin zoveel mogelijk weet te faciliteren. Overigens: een downloadheffing o.i.d ben ik helemaal voor, net zoals je in bibliotheken ook verschillende abonnementen hebt.
Wat ik bedoel met dat we ons als bibliotheken niet verantwoordelijk moeten voelen voor de boterham van uitgevers en auteurs betekent dus allerminst dat ik niet vind dat er betaald moet worden voor hun producten. Maar ik sta wel op het standpunt dat een uitgever of auteur zelf voor zijn of haar toko verantwoordelijk is en dat we daarnaast producten moeten kunnen aanschaffen waar onze wens naar uitgaat. Dat uitgeverijen vaak niet flexibel of innovatief genoeg zijn om die stappen te zetten is in eerste instantie hun probleem.
Ik geloof overigens niet dat goede kwaliteit alleen maar voortkomt uit een solide financiële basis. Makers zullen zich toch eerst moeten zien te onderscheiden van anderen om hun werk aan de man te brengen. Daarbij geloof ik er in dat er vervolgens altijd betaald gaat worden voor dat product. En dan misschien niet in die mate of op die manier zoals het in het analoge tijdperk ging, maar deels zal dat nog wel zo zijn. Wat je nu bijvoorbeeld in de muziekbusiness ziet is dat bijzondere, vaak kostbare, uitgaven als warme broodjes over de toonbank gaan. Zie bijvoorbeeld deze pagina (en dan packages) van de Beastie Boys. Je ziet dan dat combinaties van digitale downloads met bijvoorbeeld een oud medium als vinyl erg gewild zijn. Je hoort mij overigens niet zeggen dat het nu heel eenvoudig zou zijn dit ook voor minder bekende artiesten/auteurs te laten gelden, maar laten we eerlijk zijn: die zouden in een analoge tijd ook minder hebben verkocht dan hun bekende collega’s.
Waar het voor mij uiteindelijk om gaat is dat ik nu waarneem, en ook uit de reactie van Ap de Vries opmaak, dat de slinger nog grotendeels uitslaat naar de traditionele kant. En tegelijkertijd zie je krachten (de Disney’s van deze wereld) die op het eerste gezicht veel sterker zijn dan wij voorgestelde wetgeving domineren om, vooral tegen alle technologische en eigenlijk ook maatschappelijke ontwikkelingen in, oude businessmodellen in stand te houden. Dat wij als bibliotheken bijvoorbeeld niet massaal zijn opgesprongen toen eind vorig jaar de termijn voor naburige rechten op geluidsdragers ‘ineens’ met twintig (!) jaar verlengd werd maakt me boos en ook wel eens wanhopig. Want wat hadden we allemaal met het geld kunnen doen dat we nu nog weer uit moeten geven om releases aan te schaffen die eigenlijk in het publieke domein terecht hadden moeten komen? En waarom laten we dat maar gewoon gebeuren? En waar komt de arrogantie van uitgevers vandaan om het überhaupt voor te stellen en een lobby in gang te zetten het zover te krijgen?
Edwin heeft gelijk, in zo’n discussie zet je sterk in en is het misschien niet altijd even realistisch wat gezegd wordt, maar voor mij geldt dat er momenteel ontwikkelingen gaande zijn die desastreus kunnen uitpakken voor ons gebruik van het internet. En ik maak me er sterk voor dat aan de kaak te stellen en er discussies aan te wijden. Dank dus nogmaals voor je reactie. Ik hoop op een vruchtbaar vervolg.
Met vriendelijke groet,
Jeroen
Eli Pariser’s verhaal over de Filter Bubble, een ‘op maat’ door algoritmes bepaalde informatiestroom richting de internetgebruiker, was voor mij een regelrechte eyeopener. Toen ik het enkele weken terug mailde naar mijn directeur kwam er een enthousiaste reactie terug:
Willen we als bibliotheek meerwaarde creëren t.o.v. de gevonden resultaten thuis, dan zullen we hier een oplossing voor moeten vinden. Zou de oplossing kunnen gaan in de richting van het verplicht zoeken met minimaal 2 zoekmachines? Het totale verbod voor de frontofficemedewerkers om de persoonlijke zaken op internet te doen? Roep maar eens wat… We kunnen er in ieder geval dieper induiken en de bewustwording vergroten bij onze medewerkers.”
Vanmorgen gaf ik binnen ons sectoroverleg Innovatie en Ondersteuning daarom een presentatie (zie onder) die een begin moet zijn van een antwoord op bovenstaande, terechte, constatering. Hoe kan je ervoor zorgen dat je, ondanks de mechanismen van bijvoorbeeld Google en Facebook, zo objectief mogelijk informatie aan de klant levert?
Inmiddels is er een onderzoek gestart in de frontoffice om te kijken wat de zoekopdrachten van verschillende medewerkers aan resultaten oplevert. Aan de hand daarvan zal worden gekeken welke stappen gezet zullen worden. Daarnaast is het een onderwerp wat we in ons mediawijsheidsaanbod zullen opnemen. Wordt vervolgd!
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
