Posted by Jeroen de Boer on nov 29, 2013
Afgelopen maand gaf ik weer een aantal cursussen bij Volksuniversiteit Fryslân. Waar de vorige twee jaar het social media-aanbod nog erg populair was, bleek daar nu nauwelijks interesse in. Óf de mensen weten zo langzamerhand wel wat ze ermee kunnen, óf is men social media-moe? De tijd zal het leren. Waar wel veel vraag naar was waren de workshops met iPad- en Androidtablets en een tweedelige Prezi-cursus. De eerste gaf ik al eerder, maar Android en Prezi waren nieuw in het aanbod.
Een terugkerend complicerend element bij hands-on tabletworksops is altijd het onderscheid in de mate waarin deelnemers vertrouwd zijn met hun apparaat. Wat betreft de iPad kenden we dat fenomeen al en hielden daarbij rekening bij de aanmeldingen, bijvoorbeeld om te voorkomen dat mensen ter plekke nog eens een Apple-ID moeten aanmaken. Links- of rechtsom blijkt dat dat, zeker voor nieuwelingen, best een tijdrovend proces is. Uitzonderingen daargelaten ging dat dit jaar best goed en kon het vrijwel gelijk over de inhoud gaan: lezen en schrijven van teksten/aantekeningen, bewerking van video en foto, streaming video en audio.
Ook bij de Androidworkshops probeerden we mensen goed van tevoren te informeren. Een Google-account was bijvoorbeeld verplicht en men moest zorgen deze gegevens ter plekke bij de hand te hebben. Op dat punt ging het eigenlijk vlekkeloos, maar erg lastig waren de verschillende Androidtablets. In een groep van tien deelnemers bleken er op een gegeven moment negen verschillende varianten in gebruik.
Mijn ervaring was dat vooral de Samsung Tablets een eigen willetje hadden. Als eigenaar van een Samsung telefoon had ik gedacht hier wel gemakkelijk op te kunnen navigeren, maar vergeleken met mijn Nexus 7 tablet vond ik ze eerlijk gezegd een crime. Ik had ook de stellige indruk dat de eigenaars, in tegenstelling tot gebruikers van bijvoorbeeld HTC- of Asustablets, veruit de meest vragen over de werking van het systeem hadden. Los van dat praktische probleem kreeg ik echter terug dat de deelnemers erg tevreden waren over de inhoud. Het wegwijs worden in handige apps blijft, zowel bij iPad als Android, een gewild onderwerp. De Andoidcursussen worden daarom aankomend voorjaar nogmaals aangeboden.
Gisteravond sloot ik mijn najaarsprogramma af met de laatste van twee Preziworkshops. Het leren werken met deze online presentatietool was zogezegd nieuw in het aanbod en daarmee altijd weer spannend. Mede dankzij de gemotiveerde deelnemers was het echter een plezier om ermee bezig te zijn. Na het uitleggen van de basiseigenschappen (deden we vorige week) werd het vooral een praktisch gebeuren, waarbij de deelnemers afgelopen week zelf thuis aan de slag gingen.
Gisteren liepen we één voor één door de gemaakte presentaties en behandelden en passant praktische oplossingen voor problemen waar men tegenaan gelopen was. Wat mij betreft bewees zich dit als de beste manier om Prezi te leren doorgronden en waarbij men concludeerde dat eigen creativiteit het voornaamste element van een mooie presentatie is.
Afbeelding: laihiu via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on nov 28, 2013
Dagelijks plukken we de vruchten van het sociale web en cloudcomputing, maar inmiddels is duidelijk geworden dat aan die infrastructuur tal van nadelen kleven, niet in het minst op het gebied van privacy. Dat vraagt om een reparatie. In een geweldig informatieve blogpost, The road from web 1.984, tracht John Leroy daarom de volgende vraag te beantwoorden:
How might we retain the benefits of a hyper-connected and computer-augmented society without being constantly watched by people whose interests may not always directly align with ours? How can we use technology to fashion a future that we actually want to inhabit?
Na eerst de huidige situatie gedetailleerd te beschrijven en uit te leggen hoe die ontstaan is komt Leroy met het voorstel om, in tegenstelling tot the cloud, de oplossing te zoeken in the fog. Voornaamste kenmerken: encryptie voor standaardcommunicatie (bijvoorbeeld email) en gedecentraliseerde netwerken (op gebieden van locatie, eigenaarschap en financiering).
Als je geïnteresseerd bent in online privacy een echte aanrader, al was het alleen al om de vele bronnen die aangehaald worden. Leestip dus.
Afbeelding: ubiquit23 via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on nov 27, 2013
Rutherford Chang is een verzamelaar van het White Album (1968) van The Beatles. Zijn ultieme doel is het bezitten van alle in omloop zijnde eerste persingen van het album (naar verluidt zo’n drie miljoen).
Tijdens de tentoonstelling We Buy White Albums was hij dan ook geïnteresseerd in het aankopen van exemplaren, maar veel interessanter was een ander resultaat van dat evenement: Chang liet bezoekers exemplaren uit zijn eigen White Album-collectie (momenteel 918 stuks) afspelen en maakte daarvan een digitale opname. Honderd hiervan stapelde hij op elkaar en maakte daarvan een nieuwe vinylpersing. De albumhoes werd volgens hetzelfde stramien gerealiseerd.
The album covers are weathered, often with marks or writing from previous owners, and the vinyl discs are usually scratched or warped. The character of each copy, distinctly shaped by its history, is told through the physicality of the media. This phenomenon, at the cusp of extinction due to digital technologies, is made apparent by the identical yet unique multiples that comprise Chang’s collection.
Ik hou van dit soort projecten, prachtig!
Beluister hier Chang’s versie van het White Album:
Afbeelding: Thestar.com
Posted by Jeroen de Boer on nov 24, 2013
Het lijkt eenvoudig te voorspellen wat er gebeurt wanneer je een bos volhangt met richtmicrofoons. Dat is wat Florian Mehnert namelijk deed met zijn werk Waldprotokolle, waarmee hij de doorgeschoten overheidswaakzaamheid aan de kaak stelt.
Florian Mehnert verwanzt die Natur, den Wald, die letzte Rückzugsmöglichkeit, in der man glaubt ungestört und ungehört zu sein. Es bleibt kein Ort des unbeobachteten Rückzugs mehr. Mit seinem Kunstprojekt „Waldkprotokolle“ zeigt Florian Mehnert auf die Gefahr und Absurdität der Überwachung durch das Internet. Durch das Veröffentlichen der Protokolle macht er die unsichtbare Bedrohung greifbar und fordert zur Reflexion über die Überwachung auf. Die Abhörprotokolle aus dem Wald veranschaulichen die im verborgenen operierende Bedrohung.
Het één voor één beluisteren van de, overigens geanonimiseerde, opgevangen gesprekken van achteloze wandelaars, komt op zich nog niet zo bedreigend over. Wanneer je echter een aantal gesprekken tegelijk aanzet waan je je onmiddellijk in een controlekamer. Beangstigend, ja, maar tegelijkertijd ook esthetisch prachtige geluidskunst waarbij je zelf aan de knoppen zit. Mooi project!
bron: Nerdcore
Posted by Jeroen de Boer on nov 23, 2013
Zou dit instrument de muziekgeschiedenis hebben veranderd als het Leonardo Da Vinci gelukt was hem daadwerkelijk te bouwen, al was het maar tot een prototype? De Viola Organista is opgenomen in Da Vinci’s Codex Atlanticus (15e eeuw) en werd gedurende de eeuwen weliswaar een aantal keren getracht te reproduceren, maar brak nooit door. De Poolse concertpianist Slawomir Zubrzycki stelt dat het de Viola Organista ontbrak aan een bouwer die het ontwerp zou perfectioneren (zoals Steinway of Stradivarius), waardoor het nooit breed geaccepteerd kon worden.
Zubrzycki nam daarom drie jaar de tijd om de Viola Organista te bouwen en het resultaat is werkelijk prachtig. Hieronder een korte video waarin hij vertelt over het instrument en het maakproces (bekijk hem op Youtube om de ondertiteling te activeren). Ook zijn er mooie close-ups te zien van de werking.
Zubrzycki gaf enkele weken een eerste concert met de Viola Organista, waarvan hier een korte registratie.
bron: This Is Colossal
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
