Posted by Jeroen de Boer on sep 22, 2013
Een maand of twee geleden besloot ik op pad te gaan met Strava. Voor mensen die het niet kennen: Strava is een gps-app (Android en iPhone) waarmee je afgelegde fietstochten vastlegt. Tot dat moment gebruikte ik SportsTrackLive (alleen Android), waarmee ik erg tevreden was, maar gezien de goede ervaring van fietsmaat Jurgen én de vele media-aandacht, onder andere door het gebruik ervan door Laurens ten Dam, wilde ik het ook eens proberen.
Wat ik erg fijn vond was dat ik de data (GPX) van Sportstracklive kon importeren in Strava. Met terugwerkende kracht werd mijn fietsgeschiedenis daarmee opgenomen in Strava en biedt het een veel rijker referentiekader. Om dat laatste uit te leggen: een onderscheidend element van Strava zijn de zogenaamde segmenten. Dit zijn in het parcours geselecteerde stroken die je kan gebruiken als vergelijkinsmateriaal. De segmenten worden aangemaakt door gebruikers van de app en zijn voor iedereen die ‘eroverheen fietst’ beschikbaar. Het mooie ervan is dat je allereerst je eigen prestaties kunt volgen, maar nog mooier is het vergelijken van jouw prestatie met die van iemand anders. Hieronder een aantal afbeeldingen van hoe dat eruit ziet:
[nggallery id=49]
Eén en ander leidt ertoe dat je ineens heel ‘anders’ op de fiets zit. Omdat je op een gegeven moment precies weet waar interessante segmenten liggen stel je je daar toch op in. In Fryslân zijn bijvoorbeeld bijna alle te beklimmen terpen een segment en daar fiets je dan toch wat steviger tegenop. Nog prikkelender zijn echter de segmenten waarvan je weet dat je er vaak overheen fietst. Daarbij zit er gewoon niets anders op dan te proberen dat elke keer net iets sneller te doen. Dat kan leiden tot de status van KOM (King Of the Mountain) op bepaalde segmenten en het kan heel vervelend zijn die die troon af te moeten staan:
SportsTrackLive heb ik daarom definitief ingeruild door Strava. Voor mij hebben de ritten er een andere dimensie bijgekregen: tijdens het rijden door telkens nieuwe doelen te stellen en bij thuiskomst erg benieuwd te zijn naar de daadwerkelijke resultaten. Aanrader daarom voor iedereen die graag aan duursport doet!
Afbeelding: b’jesus via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on sep 21, 2013
Dat anderen met jouw muziek iets nieuws creëren, dat moet toch één van de grootste beloningen zijn die een artiest ten deel valt? Tenminste, als de vernieuwing eer doet aan het origineel natuurlijk. Op Youtube wemelt het van de voorbeelden die zowel het goede als het slechte vertegenwoordigen.
Binnen het genre van de mashups behoort het Australische Wax Audio tot de positieve buitencategorie. Het feit dat zijn producties nu ook als te coveren materiaal worden gezien is daar het bewijs van. Prachtig hoe de deelcultuur op die manier vorm krijgt. Toch?
Posted by Jeroen de Boer on sep 20, 2013
Het viertal dat de prijswinnende film Design & Thinking maakte werkt nu aan een nieuw project: de documentaire Maker, waarvoor momenteel een Kickstartercampagne loopt (er is een bedrag van 15.000 dollar nodig), gaat over de makersbeweging in Amerika.
We have conducted extensive interviews of key figures behind headline-making projects, daily practitioners, and observers of the movement, in our effort to piece together what this ecosystem looks like, and present insights on how it can impact society, culture and the economy in the U.S., and the world.
In de film komt een arsenaal aan kenners aan het woord, waaronder Chris Anderson en Tim O’Reilly. Meer informatie is te vinden op de site van Maker.
Afbeelding: fabola via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on sep 20, 2013
Kickstarter, klassieke muziek en het publieke domein gaan deze weken weer hand in hand. Nadat kortgeleden een actie werd opgezet om de muziek van Frédéric Chopin in het klassieke domein te krijgen is het nu de beurt aan Das Wohltemperierte Klavier van Bach. Initiatiefnemer Robert Douglass realiseerde eerder al een soortgelijke actie met Bach’s Goldberg Variaties.
Wanneer het streefbedrag van 30.000 dollar gehaald wordt behoort naast het opnemen van het werk door Kimiko Ishizaka ook een digitale partituur tot de resultaten. Dat laatste is al een prachtige actie op zich. Bekijk vooral het filmpje hieronder om te zien wat er mogelijk is met de vrije beschikbaarheid van de partituur, gekoppeld aan de open muzieknotatiesoftware van MuseScore.
Prachtig initiatief en het gaat ongetwijfeld lukken!
Afbeelding: 
Some rights reserved by Markus Kolb
Posted by Jeroen de Boer on sep 19, 2013
Momenteel werk ik samen met een aantal landelijke bibliotheekcollega’s aan een project rondom linked open data. De mogelijkheid bestaat dat we als experimenteeronderwerp kiezen voor slavernij, gekoppeld aan het vieren dat het fenomeen in Nederland 150 jaar geleden werd afgeschaft.
In dat kader trok het al wat oudere artikel Visualizing Slavery in de New York Times gisteren mijn aandacht. Hierin gaat het om een historische kaart (1860) waarop gevisualiseerd is in welke Amerikaanse staten op welke schaal sprake was van slavernij. President Lincoln maakte veel gebruik van de kaart, wat zelfs is vastgelegd op een schilderij.
Historica Susan Schulten in de NYT:
The map uses what was then a new technique in statistical cartography: Each county not only displays its slave population numerically, but is shaded (the darker the shading, the higher the number of slaves) to visualize the concentration of slavery across the region. The counties along the Mississippi River and in coastal South Carolina are almost black, while Kentucky and the Appalachians are nearly white.
The map reaffirmed the belief of many in the Union that secession was driven not by a notion of “state rights,” but by the defense of a labor system. A table at the lower edge of the map measured each state’s slave population, and contemporaries would have immediately noticed that this corresponded closely to the order of secession. South Carolina, which led the rebellion, was one of two states which enslaved a majority of its population, a fact starkly represented on the map.
Conversely, the map illustrated the degree to which entire regions—like eastern Tennessee and western Virginia—were virtually devoid of slavery, and thus potential sources of resistance to secession. Such a map might have reinforced President Abraham Lincoln’s belief that secession was animated by a minority and could be reversed if Southern Unionists were given sufficient time and support.
Hieronder zie je de ‘kale’ kaart, maar erop klikkend word je verwezen naar een versie met extra data. Wat een mooie bron van inspiratie voor ons project!
bron: Open Culture
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
