Deze dames, werkzaam in een museum in München, hebben het goed bekeken. Ze worden, om de inventaris en displays bij te werken, door een mannelijke collega door de gangen van een museum geduwd op hun eigen mobiele werkplek. Gezien het vereiste voetenwerk in een retailbibliotheek misschien maar eens nieuw leven inblazen?
[UPDATE] Remco verwijst n.a.v. deze post naar een stukje dat hij in GIS Magazine schreef over het eerste autonavigatiesysteem, Plus Fours Routefinder. Lees het hier.
De gewonnen strijd tegen SOPAen PIPA was een prachtig en veelbetekenend voorbeeld van de gezamenlijke macht van kritische internetgebruikers. Die energie wordt nu door een aantal organisaties (waaronder bijvoorbeeld de Electronic Frontier Foundation, Boing Boing en Mozilla) opnieuw aangesproken, maar nu als antwoord op massaspionage. 11 Februari wordt daarom uitgroepen tot The Day We Fight Back, een dag die dezelfde impact moet hebben als de SOPA Blackout Day. Het prijzenswaardige initiatief is tegelijkertijd een gebaar ter nagedachtenis van Aaron Swartz, één van de meest prominente vertegenwoordigers van de destijds gewonnen strijd tegen SOPA en PIPA.
De oproep luidt:
DEAR USERS OF THE INTERNET,
In January 2012 we defeated the SOPA and PIPA censorship legislation with the largest Internet protest in history. A year ago this month one of that movement’s leaders, Aaron Swartz, tragically passed away.
Today we face a different threat, one that undermines the Internet, and the notion that any of us live in a genuinely free society: mass surveillance.
If Aaron were alive, he’d be on the front lines, fighting against a world in which governments observe, collect, and analyze our every digital action.
Now, on the eve of the anniversary of Aaron’s passing, and in celebration of the win against SOPA and PIPA that he helped make possible, we are announcing a day of protest against mass surveillance, to take place this February 11th.
Als heel gewone medewerker van een bibliotheekorganisatie heb je het te doen met verslagen van vergaderingen van de Vereniging van Openbare Bibliotheken. Die zijn namelijk exclusief toegankelijk voor directeuren. Begrijpelijk, maar af en toe ook moeilijk te verkroppen. Vooral als ik bijvoorbeeld enkele maanden terug uit eerste hand van een bibliotheekdirecteur hoor dat er maar van het laten horen van een tegenstem wordt afgezien,
“want dat heeft toch geen zin.”
Het was in dat licht de opmerking “Slechts een paar leden durfden voor te stemmen” uit een recent verslag (VOB laat art. 16 concept-Stelselwet intact) van Wim Keizer die me gelijk ‘pakte’. Keizer maakt deze verslagen op persoonlijke titel, maar stelt ook dat facts sacred zijn. Ik neem dus gemakshalve aan dat de opmerking een feitelijke weergave van de vergadering is.
Dan is dat dus de realiteit binnen bestuurlijk bibliotheekland? Dat gebrek aan durf de reden is dat eventuele pijnpunten of discutabele (het is maar uit welk oogpunt je dat beziet natuurlijk) onderwerpen de agenda niet halen? Dat tegenstemmen ingeslikt worden? En dat er blijkbaar een cultuur heerst die dit gedrag in de hand werkt? De zinsnede uit hetzelfde artikel, bij monde van het VOB-bestuur, dat
“intern gedoe ons alleen maar kan schaden”
is dus belangrijker dan te durven zeggen waarvoor je staat. Ook al is er maar een flintertje van waar dan is dat al iets om je héél erg voor te schamen. En wie schiet er iets mee op?
Wat een prachtig item over de eigenschappen van één van de bekendste muziekbezettingen: het strijkkwartet. De leden van het Kronos Quartet behandelen onderwerpen als één- en meerstemmigheid en improvisatie uit op een manier die zeker niet alleen voor kinderen leuk en verhelderend is. Het deed me daarnaast gelijk denken aan een uitvoering John Zorn’s Cat O’ Nine Tails (Tex Avery Directs the Marquis de Sade).
Het verbinden van oude en nieuwe ambachten is één van de inhoudelijke speerpunten van FryskLab. In dat kader bezochten we (Bertus Douwes en ikzelf) vandaag Museum Joure, dat ambachtelijk vakmanschap hoog in het vaandel heeft. Het museum biedt ruimte aan een aantal ambachtelijke werkplaatsen, onder andere een drukkerij (Fries Grafisch Museum), koffiebrander, klokkenmaker, koperslager, theepakker en zilversmid.
Conservator Margreet van der Zee leidde ons rond door het museum, waarna we de uitdaging bespraken om de koppeling te leggen tussen de traditionele wijze van produceren en de hedendaagse mogelijkheden van digitale fabricage. Samenwerking met het lokale onderwijs en de bibliotheek is daarbij een gegeven. Binnenkort hopen we meer te laten weten over de resultaten daarvan.
Hieronder wat foto’s van het, overigens prachtige, museum. Het was de eerste keer dat ik het bezocht en ik stond versteld van zowel de gebouwen als de collectie. Sowieso een aanrader om eens te bezoeken dus.
Adviseur digitaal burgerschap bij KB nationale bibliotheek en lid van het programmateam van het programma digitaal burgerschap. Mede-auteur van het AI Kookboek.
Werkte o.a. aan Open Bibliotheek Badges, Data Detox Kit, The Glass Room expo, What The Future Wants en FryskLab. Op Eén Na Beste Bibliothecaris van Nederland 2015.
Amateurwielrenner, drummer en muziekfanaat. TEDx-spreker.
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
.jpg){kind=link}