Pages Menu
Categories Menu

Most recent articles

Menselijk orgel: zien en luisteren is geloven

Posted by on mrt 18, 2013

Wauw, dit is wel heel erg te gek. Lees gerust de volledige uitleg van de werking van Pendulum Choir hier, maar kijk en luister in ieder geval.

The Pendulum Choir, by Cod.Act’s Andre and Michel Decosterd, is basically an organ that plays with human pipes. It’s what might happen when homo sapien musicians are plugged into the Matrix, and that merging of man and machine is entirely the point.

“Up to now, we always used sensors to detect movements and use the result to produce and/or control the sound. […] The idea behind pendulum choir was to find a direct physical relationship between sound and movement, where the bodies of the singers replace the sensors. We also wanted that the parameters of speed, acceleration, and movement influence in a natural and physical way the characteristics of the voice of the singers.”

bron: fastcodesign

Een digitalo, wat is dat eigenlijk?

Posted by on mrt 16, 2013

In Adieu volksverheffing! (PDF), een artikel over bibliotheken in Vrij Nederland, wordt gesproken over digitalo’s. Auteur Sophie Derkzen doelt hiermee op “digitale hemelbestormers, die getergd door de trage molens van het bibliotheekwezen op eigen houtje de digitale revolutie proberen te ontketenen“. Ik had de eer door Derkzen als belichaming van de term gebruikt te worden, onder andere door het opzetten van OpenBibliotheken.

Maar zoals het gaat in journalistiek is het niet het gehele verhaal. Als namelijk het beeld ontstaan is dat ik slechts zou staan voor digitale ontwikkelingen is dat niet helemaal juist. Of beter gezegd: de digitale ontwikkelingen vind ik onmisbaar, maar ik zie ze het allerliefst gemanifesteerd in de fysieke wereld. Initiatieven die alleen online actief zijn, of die zijn ontdaan van elke vorm van speelsheid en/of activisme, daarvoor loop ik gewoon iets minder hard.

Nee, digitale ontwikkelingen waarvan ik écht enthousiast wordt zijn sympathieke oplossingen die uitblinken in eenvoud en die daadwerkelijk functioneren in de fysieke wereld. De Awesome Box van het Harvard Library Innovation Lab bijvoorbeeld. Of deze luisterboekspeler die volgens mij een perfecte oplossing is voor het dure verschepen van boeken naar verzorgingstehuizen. En natuurlijk het bestaan van FabLabs en makerspaces, in mijn ogen het grootste voorbeeld voor eigentijdse bibliotheken. De positieve energie die we momenteel losmaken met ons FryskLabinitiatief is daarvan een ontzettend mooi voorbeeld. Na elk gesprek met potentiële samenwerkingspartners zweven we zo ongeveer weer huiswaarts en dat is gewoon fantastisch. Zo kreeg ik afgelopen week een (onbetaalbaar!) mailtje van een bibliotheekcollega die ons kennisdagdeel bezocht waarin onder andere stond:

Op 27 februari was ik aanwezig bij jullie Kennisdagdeel Frysklab. Ik ben ontzettend blij dat ik daarbij aanwezig mocht zijn want ik kende fablab nog niet en vind het concept fantastisch! […] In elk geval: zeer bedankt voor al je inspiratie! Ik lig zelden wakker van een leuk idee, maar dit heeft me na de 27e een paar nachten uit de slaap gehouden door de vele mogelijkheden en kansen die dit biedt.

Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat dit soort feedback je een ontzettende boost geeft om door te gaan en dat we echt iets waardevols te pakken hebben.

Wat voornoemde projecten bindt is een zeker grassrootselement en het denken en doen zonder obstakels. Daarnaasthuldigen ze allen de open source-filosofie en gaat het om producten en diensten die ontwikkeld zijn om daadwerkelijk iemand verder te kunnen helpen of tot dienst te zijn. Óf gewoon omdat het leuk is. En dat laatste aspect geldt zeker ook voor zowel de maker. Wat ik eerder schreef:

Mocht het niets worden, geen probleem. We hebben in ieder geval plezier gehad in het opzetten ervan (en alvast weer iets geleerd). De grootste winst zou echter zijn als we iets hebben kunnen meegeven van het gewoon dóen. Echt, dat kunnen we iedereen aanraden.

De omschrijving digitalo zou ik daarom als volgt willen verbreden: “digitale hemelbestormers, die getergd door de trage molens van het bibliotheekwezen op eigen houtje de digitale revolutie proberen te ontketenen en daaraan ontzettend veel lol beleven“. Want laat ik wel wezen: we doen ons werk omdat het zo leuk is. Toch?

De waarde van Grooveshark

Posted by on mrt 15, 2013

Streaming muziekdienst Grooveshark is de luis in de pels van de muziekindustrie. In tegenstelling tot Spotify, Rdio en andere diensten is het namelijk mogelijk dat gebruikers zelf muziek beschikbaar stellen en daarover draagt Grooveshark geen royalties af. Voor muziekliefhebbers is de dienst echter een ideale achtervang, omdat het de mogelijkheid biedt muziek te streamen die bij andere diensten niet aanwezig is. Zo stuitte ik vorige week bijvoorbeeld op het album Livewire van Sjako! dat ik al geruime tijd zocht, maar nergens anders vond. En ik kan je zeggen: dat is ronduit tof en stond garant voor een mooie trip down memory lane. Dat ik een betalende gebruiker ben (10 euro per maand) geeft het daarbij op de één of andere manier een nog prettiger gevoel.

Los van de persoonlijke succesjes (ik kan namelijk zo een trits andere albums noemen die ik alleen op Grooveshark aantrof) las ik vandaag een ander succesverhaal, namelijk dat van de band Quiet Company. Grooveshark besloot hen enige tijd geleden te promoten op een manier die zij goed achtten en vroeg in ruil daarvoor gratis muziek van de band. Dat legde Quiet Company allesbehalve windeieren. Zomaar wat cijfers:

  • verdubbeling van inkomsten uit liveconcerten
  • de band won meer dan tien awards, onder andere op SxSW
  • een exploderende aandacht op sociale netwerken als Twitter en Facebook

Vanzelfsprekend gaat dit niet op voor elke band en is het eveneens onmogelijk iedereen van zo’n speciale campagne te voorzien, maar de cijfers zijn indrukwekkend.

bron: Techdirt

Grooveshark_CS_QuietCompany

Bibliotheek als Platform: keynote David Weinberger (video)

Posted by on mrt 13, 2013

Het relaas van David Weinberger over de bibliotheek als platform wil ik graag aan collega’s laten zien. Daarom was ik er al een tijdje naar op zoek, maar kon het niet vinden, tótdat Jaap van de Geer de oplossing bleek te hebben.

Dank je wel Jaap!

Prioriteitsstelling digitale bibliotheek onder vuur: mijn volledige antwoorden

Posted by on mrt 13, 2013

In de meest recente editie van Bibliotheekblad is een artikel verschenen, getiteld Prioriteitsstelling digitale bibliotheek onder vuur, waarvoor ik vragen beantwoordde. In het artikel is daarvan natuurlijk een selectie gemaakt, dus bij deze mijn volledige antwoorden.

1)    Wat is je functie binnen de (openbare) bibliotheek?
Ik ben domeinspecialist nieuwe media bij Bibliotheekservice Fryslân.

2)    Waarom ben je met OpenBibliotheek gestart? Wat houdt het initiatief in, wat heb je er tot nu toe mee bereikt en wat zijn je plannen voor de toekomst?
Met OpenBibliotheek lichten we een tipje van de sluier op van de rijkdom aan vrije bronnen op het web. Ik heb het initiatief ervoor genomen omdat ik vond (en vind) dat een onderwerp als internetvrijheid door bibliotheken niet of nauwelijks als punt van aandacht wordt gezien. Het lijkt erop dat de belangen van uitgevers voorrang hebben op de vrije toegang tot informatie. Ik begrijp heus dat dit een lastig te manoevreren terrein is voor de onze onderhandelaars uit de bibliotheeksector, maar het stemt me droevig dat er vanuit deze organen geen enkele geluid naar buiten komt dat het belang van internetvrijheid onderschrijft. Wat met OpenBibliotheek beoogd wordt is het openen van de discussie omtrent dit onderwerp. Dat gebeurt echter nog steeds veel te weinig.

3)    Ben je het eens met de stelling van Thijs Kuipers, directeur van Bibliotheek Eindhoven, dat je tot in je tenen de digitale media moet beheersen, omdat je anders niet geschikt bent voor bibliothecaris?
Ja, daarmee ben ik het eens. Hoe je het ook wendt of keert: informatie en content wordt digitaal en maakt daarmee deel uit van een nieuw ecosysteem van uitwisseling en sharing. Bibliothecarissen zouden er als de kippen bij moeten zijn om die veranderingen kritisch te bekijken vanuit het punt van informatiespreiding en kennisvergaring, maar daarvoor moet je je allereerst als gebruiker volledig vrij kunnen bewegen in die nieuwe wereld. Als je daar uit eigen beweging buiten plaatst neem je het vak dat je uitoefent eenvoudigweg niet serieus. Ik vind echter dat beheersen in de zin van knoppenkennis zeker niet genoeg is. Beheers je digitale media tot in je tenen als je een Facebookpagina kunt aanmaken of en Dropbox syncen met je mobiele telefoon? Nee, je moet antwoord kunnen geven of een mening kunnen formuleren over de voors en tegens van dat soort services voor jezelf, je werk en voor je klanten. Ik vind dat zaken als social media nog teveel in het licht van marketing worden bezien. Daarmee is niks mis, maar laten we ons bijvoorbeeld ook eens afvragen of een netwerk als Facebook, vanuit het punt van privacy, spoorslags door bibliotheken omarmd zou moeten worden.

4)    Waarom komen volgens jou digitale initiatieven maar heel erg moeizaam van de grond?
Het lijkt erop dat er nog steeds de gedachte bestaat dat initiatieven centraal opgezet en aangestuurd moeten worden. Vanuit de historie van de organisatie van het bibliotheekwerk bezien is dat het meest vertrouwd, maar het staat haaks op de wijze waarop het web vandaag de dag functioneert en de geweldige, vaak open source instrumenten, die voorhanden zijn om projecten op te starten. Daarnaast ben ik bang dat het eenvoudigweg ontbreekt aan kennis en daarmee meninsgvorming over issues die een initiatief verdienen. Een site opzetten kunnen we allemaal (laten doen), maar waarheen en waarvoor?

5)    Denk je dat de rol van de openbare bibliotheken op digitaal vlak überhaupt nog toekomst heeft?
Ja. Als je kijkt naar de projecten waarmee bijvoorbeeld Bibliotheek.nl bezig is denk ik dat zeker. Ik vind dat de wijze waarop zij omgaan met het ontsluiten van informatie en de koppeling van bronnen op basis van open standaarden alle lof verdient. In dat geval gaat het echter in hoofdzaak om de technische invulling.

Waar bibliotheken wat mij betreft nog veel te veel laten liggen is een stellingname die fundamenteel inhoudelijk van aard is. Wat vinden wij bijvoorbeeld van DRM op ebooks? Zouden wij afgesloten boeken in onze boekenkast ook zo gemakkelijk accepteren? Of laten we eens een stevige discussie voeren over internetfilters in de bibliotheek, zonder daarbij te verzanden in beheersmatige aspecten. Waarom zijn bittorrentsites in bibliotheken bijvoorbeeld vaak geblokkeerd? Als we met z’n allen claimen dat mediawijsheid één van onze kerndoelen is eist dat wat mij betreft inhoudelijke discussies over de bibliotheek in relatie tot privacy, internetvrijheid, drm etc.

Pin It on Pinterest

Share This