Posted by Jeroen de Boer on nov 1, 2013
Gisteren had ik de eer over FryskLab te mogen vertellen bij de jaarlijkse Contactdag van OCLC. Dat was daarmee ook een mooi moment om de recente toekenning van Stichting Pica om een linked open data kennisbank voor FryskLab te ontwikkelen publiek te maken.
Beschikbare technologie wordt steeds beter geschikt om op kleine schaal individuele en/of geavanceerde problemen op te lossen. Het is daarom noodzakelijk om over kennis te beschikken hoe de technologie te hanteren en hoe die toe te passen in specifieke situaties. Kennis is hiermee een wezenlijk onderdeel van technologie en komt in vele vormen. Zo wordt kennis vastgelegd in handleidingen van apparaten, in de vorm van werkinstructies of middels advies van een medegebruiker, etc.
Uitwisseling van kennis is inherent aan een FabLab: het gebruiken van nieuwe technologie, het uitwerken van eigen ideeën, of het oplossen van problemen levert ervaring en inzicht op die gedeeld kan worden. Het is zaak de kennis die in een FabLab wordt gebruikt en ontwikkeld gestructureerd vast te leggen. Zo ontstaat een bron van relevante informatie die herbruikbaar is in elk FabLab en groeit door het gebruik in elk FabLab.
Een FabLab als ‘makerspace’ is onlosmakelijk verbonden aan een FabLab als ‘informationspace’: een ruimte waarin data een context krijgt.
FabLab zelf is een product van de technologische ontwikkelingen in de samenleving. Ontwikkelingen die in grote mate worden veroorzaakt door de mogelijkheden van informatie- en datauitwisseling via het internet. Het web is een bron van informatie, een medium om berichten uit te wisselen, of een plaats om samen te werken met anderen. In dat opzicht kan je spreken over het concept van gedistribueerde maaktechnologie, waarbij de kennis die is opgedaan in het maken in een FabLab zijn weg op het internet vindt, waarmee er weer bits in plaats van atoms worden verstuurd. In feite is daarmee de cirkel rond.
Samen met de opkomst van generieke en op kleine schaal toepasbare fabricagetechnologiën zoals 3D-printen of lasersnijden ontstaan mogelijkheden om lokaal te produceren met globale kennis. Het netwerk van FabLabs stelt dergelijke technologie beschikbaar en maakt het mogelijk om, met behulp van online beschikbare kennis en de beschikbaarheid van apparatuur, elk (briljant) idee realiseerbaar te maken. In een FabLab is informatie over de mogelijkheden van productie daarom van essentieel belang.
Binnen de context van FryskLab is het goed mogelijk om klein te beginnen en van daaruit aan doorontwikkeling te doen. Met deze pilot willen we in een beheersbare omgeving een belangrijke stap zetten in de ontwikkeling van een schaalbare kennisbank. De ontwikkeling van een FryskLabkennisbank dient daarom als een prototype dat herbruikbaar is in andere FabLabs.
In het project werken we samen met de Hogeschool Rotterdam (dr. Peter Troxler, lector De Revolutie van de Maakindustrie), Metamatter (Ronald Cornelisse), Rotslab en Stichting FabLab Benelux. Over hoe die samenwerking tot stand is gekomen wijd ik op een later moment nog uit, want dat is een verhaal op zich. En Edwin Mijnsbergen vond dat ik daarover en over andere aspecten van het project meer moest vertellen, dus dat ga ik doen.
Posted by Jeroen de Boer on okt 29, 2013
Gisteren blogde ik over m’n muzikale wereldbeeld en noemde daarin de geweldige, maar inmiddels ter ziele gegane Groningse muziekzaak De Platenworm. Ik kon aan niets anders denken toen ik zojuist op onderstaande afbeelding stuitte. Ryan Howerter maakte een muziekzaak van LEGO en weet het daarbij horende gevoel feilloos te pakken. Van het blog The Brothers Brick:
This scene, by Ryan Howerter (AKA eldeeem) perfectly captures the look and feel of music stores all over the country and perhaps all over the world. The use of 2×2 printed tiles as LP jackets is spot-on and the eclectic nature of album art is such that just about any tile would make a good jacket. I also love the speaker up in the corner, as it really anchors the shot. I also like the use of 1×1 tiles as CDs. I have to say I’m impressed. It is not often that a builder completely captures the essence of scene like this. Ryan did so well, I feel like I’ve bought music there. In fact, I think I recognize some of those customers.
Daaraan hoef ik verder niets toe te voegen, spijker op z’n kop!
bron: Dangerous Minds
Afbeelding: Some rights reserved by eldeeem
Posted by Jeroen de Boer on okt 28, 2013
Wie A zegt.. Dus daarom maakte ik dit weekend ook een afspeellijst met daarin muziek waarmee ik na mijn 24e in aanraking kwam én een indruk heeft achtergelaten. De tijd waarin ik veel muziek kocht, maar ook het downloaden ervan een grote rol van betekenis ging spelen. En eveneens de tijd, zo tussen m’n 27e en 30e, dat ik veel concerten organiseerde, voornamelijk op het vlak van experimentele elektronische muziek.
Rode draad is daarbinnen het werk van John Zorn, fenomeen uit New York. Ik leerde zijn muziek al eerder kennen via de illustere verzamelaar Grindcrusher met daarop zijn band Naked City. Ik werd echter getriggerd er verder in te duiken na het zien van een al wat oudere VHS-tape met daarop een tv-registratie van een concert in het Bimhuis.
Het liet me kennismaken met zijn radicale benadering van traditionele klezmermuziek met zijn band Masada en de andere groepen die het werk uit het Masada Songbook vertolkten (denk daarbij bijvoorbeeld aan het prachtige werk van Bar Kokhba). Maar ook zijn eigentijds klassieke werk is prachtig, evenals zijn albums met The Dreamers. Een rechtstreekse link met de muziek van Zorn is die van trompettist Dave Douglas, maar ook het werk van iemand als Christian Marclay. En alle muziek die hij als eigenaar van het label Tzadik de wereld inslingert.
Onlosmakelijk verbonden met deze periode is het maken van Edge bij de lokale omroep van Groningen, OOG Radio. Samen met Arthur Elsenaar maakten we daarvoor enkele honderden uitzendingen waarin het experiment hoogtij vierde. Jodelcursussen, John Cage’s 4’33, noise van Merzbow, de rijke catalogus van Ubu, het uitzonderlijke label Trikont: een wekelijks terugkerend avontuur. Onmisbaar om het programma te maken was het muziekuitwisselnetwerk Soulseek, in tegenstelling tot Napster/Kazaa een plek waar werkelijk gedreven connaisseurs samenkwamen om hun collecties tegen elkaar uit te ruilen. Maar daarnaast was ook het mogen gebruiken van de collectie van de Platenworm, een geweldige muziekzaak in Groningen, een prachtige bron voor het meer actuele werk.
In de afspeellijst ook veel muziek uit de zogenaamde Glitch-beweging, een genre dat ik destijds zeer nauwgezet volgde. Op bijvoorbeeld labels als Mille Plateaux en Mego gebeurden erg bijzondere dingen die de elektronische muziek een stap verder brachten. De imperfectie van werd tot een kunst verheven en leidde tot extremen in zowel vorm (van dansbare minimal techno tot drones en soundscapes) als klank (van nauwelijks hoorbaar tot kneiterhard). Daarnaast was ik erg onder de indruk van het Canadese label Empreintes Digital dat elektronische- en elektroakoestische muziek van mensen als Francis Dhomont uitbracht.
En dan natuurlijk de Japanners: Boredoms, Ruins, Otomo Yoshihide, Toshimaru Nakamura, Ryoji Ikeda, Sachiko M. En de noise van Khanate en Sun O))). En de waanzin van M.A. Numminen en Ernst Jandl. Dat past natuurlijk nooit allemaal in een afspeellijst, maar ik kan gelukkig verwijzen naar het archief van Edge. Dat is voor een groot deel toch wel een blauwdruk van mijn muzikale wereldbeeld van de laatste 15 jaar.
Bedankt Pieter ‘Platenworm’ Bos, Hemmes, Dodorama, Swingmaster, Arthur Elsenaar en Soulseek.
Afbeelding: fixwhatusee via Compfight cc
Posted by Jeroen de Boer on okt 26, 2013
Nadat de band Altitudes, na weken in de studio gebivakkeerd te hebben, weigerde om producer Dan Atkison te betalen nam deze zoete wraak. Hij bewerkte één van hun songs tot een uitermate saaie dancetrack en plaatste deze op Youtube.
“I recorded all the audio, filmed them at my studio, and then I decided to write a dance tune to the same tempo they recorded at. I merely took his vocals and slapped it on the dance track, then replaced the new audio to the video I had already edited. Best 30 mins I’ve ever spent.”
De band beweert dat ze Atkison wel degelijk zouden betalen, maar dat het even niet uitkwam. Om het nog erger te maken plaatsten ze het eindresultaat zoals ze het bedoeld hadden ook online (en Atkison fluit ondertussen nog steeds naar zijn centen). De reacties op hun Facebookpagina liegen er daarom niet om. Hoe groot kan de plaat voor je hoofd zijn?
bron: Laughing Squid
Posted by Jeroen de Boer on okt 25, 2013
Het werk van de Oostenrijkse mashupartiest DJ Schmolli volg ik al een tijdje, want behoort absoluut tot het betere werk uit het genre. Het samenbrengen van Michael Jackson en Manowar in het nummer Warriors Of The World Care About Us op zijn Youtubekanaal, is daarvan het meest recente voorbeeld.
Een extra presentje was daarbij de link naar de Facebookpagina van TheMashup.org. Daarop staat een aantal downloadlinks (eerst de pagina even leuk vinden) naar mashup compilatiealbums. Eén van de aangeboden albums is Rock ’n Mash (link naar tracks met artiest- en broninfo), met daarop Warriors Of The World Care About Us. Daarvan hieronder voor het gemak een playlist.
Afbeelding: yashima via Compfight cc
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
