Light Up Your World van het Amsterdamse communicatiebureau Studiomeiboom valt normaal gesproken niet op in de boekenkast, maar met de stekker in het stopcontact wordt het heel anders. Helaas is het al uitverkocht, maar bij minimaal 1.000 aanschafverzoeken wordt een nieuwe lichting in overweging genomen. Overigens ging 10% van de aanschafprijs van € 89.00 naar Edukans, waarmee de verlichting ook figuurlijk wordt verspreid.
bron: Lost at E Minor
Typisch een blogpost die je rustig aan Open Culture kan overlaten, A Child’s Introduction to Jazz by Cannonball Adderley (with Louis Armstrong & Thelonious Monk):
In 1961, Julian “Cannonball” Adderley, the jazz saxophonist best known for his work on Miles Davis’ epic album Kind of Blue (beluister hieronder), narrated a children’s introduction to jazz music. Part of a larger series of educational albums for children, this 12-inch LP offered an “easy-going, conversational discussion of the highlights of the jazz story,” highlighting the “major styles and great performers” that began in New Orleans and spread beyond. Included on the album are some legendary jazz figures — Louis Armstrong, Fats Waller, Jelly Roll Morton, Duke Ellington, Coleman Hawkins, Sidney Bechet, Thelonious Monk, and, of course, Cannonball himself. The album, A Child’s Introduction to Jazz, has long been out of circulation.”
Het was een brug te ver voor het preutse Amerika van de vroege jaren dertig: de blote uiers van Clarabella Koe. De Mickey Mouse cartoon waarin ze te zien waren, The Shindig, werd daarom in de ban gedaan in de staat Ohio. Neatorama vermeldt verder dat de suggestieve lading werd versterkt doordat Clarabella in haar nakie lag te lezen in het erotische boek Three Weeks van Elinor Glyn uit 1907, dat onder andere de toorn had gewekt van Amerikaanse geestelijken. Hoe de makers ertoe kwamen de combi van bloot en zinnenprikkelende literatuur in de cartoon op te nemen is volgens Neatorama tot op heden onbekend. Heerlijk, ik houd van dit soort (culturele) feiten/uitwassen.
Werkelijk adembenemende foto’s uit vroeg 20e eeuws Mongolië zijn het, de afbeeldingen waaraan Flavorwire vandaag een post wijdt:
When photographer Stefan Passe visited Mongolia in 1913, the country had only recently declared its independence from China in the wake of the collapse of the Qing Dynasty. It would take years for the idea of its autonomy to really take hold; meanwhile, the area came under Soviet protection, and in turn, political influence, before eventually becoming the Mongolian People’s Republic in 1924.”
Ze deden me even terugdenken aan een documentaire over het Mongoolse Altai KhairKhan Ensemble, die ik samen met Nelleke Koop in 2004 maakte.
Het is eigenlijk hét instrument waarmee ik mijn digitale muziekcollectie opbouwde: Soulseek. Dit klassieke peer-to-peer programma kwam op nadat Napster ter ziele ging, maar Bittorrent als protocol eigenlijk nog niet echt van de grond gekomen was. Het mooie van Soulseek was dat er muziek werd uitgewisseld door echte liefhebbers. Een begrip als leechen (wel nemen, maar niet geven) kwam daarom weinig voor. Het stond er daarom ook om bekend dat het, in tegenstelling tot tools als Kazaa of Limewire, niet overspoeld werd door nepcontent van platenmaatschappijen. En het is waarschijnlijk de reden waarom het netwerk ongemoeid is gelaten. De afgelopen jaren gebruikte ik het echter nauwelijks, omdat een protocol als dat van Bittorent veel effectiever is en de downloadsnelheden van de gemiddelde cyberlocker over het algemeen een stuk hoger.
Een andere reden was dat er eigenlijk nooit sprake was van een goed werkende client voor de Mac. Er waren immer workarounds of slecht onderhouden apps voor nodig. Dat laatste lijkt nu echter veranderd, want van de week werd ik door Edgekompaan Arthur gewezen op iSoul. Weliswaar verkeert het programma nog in een alphastadium, maar het potentieel is er wel degelijk. Alle functies die Soulseek tot een prettig programma maakte zijn aanwezig: chatten in genre-gerelateerde ‘rooms’, aanmaken van vrienden en de mooiste functie van Soulseek: het scannen van iemand’s muziekverzameling. Dat laatste zorgt steevast voor de meest bijzondere ontdekkingen en is daarmee de reden van waarmee ik deze post begon: Soulseek stond aan de basis van mijn digitale muziekverzameling, omdat je onverwachts kon stuiten op briljante muziek. In mijn geval betekende het dat ik bijvoorbeeld kennismaakte met veel obscure wereldmuziek. Ik durf ook wel te beweren dat ik bij elke wekelijkse uitzending van Edge put uit via Soulseek verzameld materiaal.
Het screenshot hierboven, waarmee ik binnen iSoul chat met ene aezy, is ook wel aardig om even te duiden. Ik zocht muziek van het geweldige Duitse label Trikont en vond een gebruiker die daarvan een uitputtende verzameling had opgebouwd. Wat wekte mijn verbazing toen die gebruiker voornoemde Arthur bleek te zijn. Geeft maar weer aan hoe dorps en daarmee vertrouwd Soulseek, óók na al die jaren, nog steeds is.
![[The remix of] Everything Is A Remix](https://i0.wp.com/jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2021/09/remix-uitsnede.png?resize=37%2C37&ssl=1){kind=small}
