Wearable electronics is waarmee Adafruit zich bezighoudt en manchetknopen maken daarvan in hun filosofie onderdeel uit. De pulserende knopen zijn identiek aan de slaapstand van een Mac en reverse ge-engineered. De gebruikte software is open source beschikbaar.
The nerds at Adafruit, our favorite open source hardware makers, have just released the iCufflinks, handsome, battery powered glowing cufflinks that pulse at the same speed as the Macbook’s “sleep” light. The circuitry inside is entirely open source and the $128 links are made in North America.”
Ruim een jaar geleden pende ik de blogpost Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek!. Het leek me namelijk zó voor de hand liggend: onze digitale muziekbehoefte laten verzorgen door een aanbieder die z’n rechtentechnische zaakjes op orde heeft. Bij roepen en bloggen is het echter niet gebleven. Onder meer via de Happening en niet in laatste plaats de samenwerking met het innovatielab zaten we gisteren met Spotify om tafel. Erop terugkijkend een positief en constructief overleg met realistische mogelijkheden. Zoals ik liet zien in de presentatie op de 23 Dingen Deel Dag vormen de componenten luisteren, delen, aanbevelen, apps, mashup/remix en zoeken het muziekbibliotheekwerk van de toekomst. Streaming aanbod is daarbij een vereiste en Spotify zou daarin een geweldige partner zijn. Het voorstel van hen zie ik daarom met uiterst veel belangstelling tegemoet. Wordt vervolgd.
Als noorderling en voormalig medewerker van de PeerGrouP gaat me dit aan het hart. Daarom onderstaande video en de tekst die de gezamenlijke kunstinstellingen en bestuurders opstelden.
Zal er na 2012 nog een Oerol zijn, een PeerGroup of een Theater Citadel? De voorgenomen bezuinigingen op culturele instellingen– waaronder het uitkleden van de Basisinfrastructuur (BIS), dat ook het Fonds Podiumkunsten en het Fonds Cultuurparticipatie omvat – bedreigen vele smaak- en spraakmakende organisaties in hun voortbestaan. Zeker in het landsdeel Noord, waar de culturele sector uiterst kwetsbaar is.
Van oudsher zijn de provincies Groningen, Friesland en Drenthe onderbedeeld waar het gaat om cultuurgelden en cultuuraanbod. Het geografisch omvangrijke gebied tussen Vlieland en Emmen herbergt ruim tien procent van de Nederlandse bevolking. Daar steekt een rijksbijdrage van 17 miljoen euro, slechts 3 procent van het landelijk cultuurgeld, schraal bij af. Omdat een vitale bedrijfscultuur ontbreekt, is het bovendien relatief moeilijk via sponsoring in extra inkomsten te voorzien.
Gezien die achtergestelde positie hebben Noordelijke culturele instellingen een zware verantwoordelijkheid. Zij moeten met maximale efficiency een hoogwaardige basis leggen, die het culturele klimaat kan dragen: breed georiënteerd, met aandacht voor zoveel mogelijk belangrijke kunstzinnige disciplines. Daarin is de afgelopen jaren veel werk verzet.
Op het resultaat mag het Noorden, én Nederland, trots zijn: gezelschappen, presentatiepodia en festivals van (inter-)nationale allure. Denk aan EuroSonic Noorderslag, dat elk jaar veel aandacht genereert in binnen- en buitenland, aan een festival als Noorderzon, dat 135.000 bezoekers op de been brengt, of aan Noorderlicht, dat wordt aangemerkt als één van de belangrijkste fotomanifestaties ter wereld. Denk ook aan de eigenzinnige, veelvuldig reizende theaterproducties van het Noord Nederlands Toneel en het Grand Theatre of de spraakmakende projecten van het Noord Nederlands Orkest. In het Noorden zijn zeker niet alle disciplines vertegenwoordigd. En ja, de disciplines die er zijn hebben weinig vlees op de botten. Maar met minimale middelen wordt verrassend veel bereikt. Inhoudelijk en qua publiek.
Tegelijk is het een ijle structuur– die basis is vrijwel alles wat er is. In tegenstelling tot de Randstad ontbreekt het het Noorden aan een vitaal en hoogwaardig secundair circuit. Dat maakt de culturele sector in landsdeel Noord veel kwetsbaarder dan die van de Randstad. Veel disciplines zijn slechts terug te vinden bij één, hooguit twee instellingen. Verdwijnt een instelling, dan verdwijnt direct die discipline– hetgeen niet kan worden opgevangen vanuit andere landsdelen. Dat is iets anders dan snoeien in het culturele landschap, want snoeien doe je om gezonder te maken. Hoe cru het woord ook moge klinken, amputatie is de enige juiste omschrijving.
Is dat erg? Wij menen van wel. Een culturele instelling staat niet op zich – ze functioneert binnen een context, een klimaat. De analogie van de biodiversiteit is wat dat betreft inzichtelijk. Wanneer er te veel soorten wegvallen uit een ecologisch systeem, is het gehele systeem ten dode opgeschreven. Er ontstaan cascade-effecten. Binnen een verschraalde ‘culturele biosfeer’ zal bijvoorbeeld ook de stenen infrastructuur van gebouwen in gevaar komen. Dat is de situatie die in het Noorden dreigt. Een somber vooruitzicht, óók voor instellingen die de bezuinigingsoperatie overleven. Kaalslag kan nooit de bedoeling zijn van cultuurbeleid.
Het is moeilijk iets wat verloren gaat, later weer op te bouwen. Véél moeilijker dan behouden en koesteren wat van waarde is. Het brede, diverse en grote publiek dat de Noordelijke instellingen hebben opgebouwd, getuigt niet alleen van de kwaliteit van het product. Het getuigt, misschien nog wel belangrijker, van het belang van de regio en de nut en noodzaak van een gespreide culturele infrastructuur.
Vandaar dat we bij deze een gezamenlijke oproep doen aan het Rijk om zich sterk te maken voor een onmisbare, hoogwaardige maar kwetsbare sector. Minimaal zou er gestreefd moeten worden naar handhaving van het – zeer bescheiden – bedrag wat nu van rijkswege naar het Noorden vloeit. Dat moet haalbaar zijn, want hoewel er tijdens het bezuinigingsdebat graag wordt gedaan alsof korten onvermijdelijk is, is het geld er wel degelijk. De werkelijke vraag is: hoe staat het met de wil?
Feiten & Cijfers
– Deze 17 instellingen trokken in 2010 gezamenlijk 595.894 betalende bezoekers
– Deze 17 instellingen genereerden in 2010 naast structurele overheidssubsidies 13 miljoen euro overige
inkomsten
– De Gemeente Groningen neemt met zijn culturele aanbod de 3e plaats van de 50 grootste Nederlandse
Gemeentes in
– Deze instellingen krijgen gezamenlijk 3,26% van het landelijke cultuurbudget
– Met het landelijk cultuurbudget worden 312 instellingen (205 in de BIS, 116 door FPK) structureel
ondersteund; 5,3% daarvan is in landsdeel Noord gevestigd.
– In landsdeel Noord is 10,4% van de Nederlandse bevolking gevestigd.
– Door de uitgestrektheid van het voorzieningengebied, hebben de noordelijke instellingen een grote verantwoordelijkheid en de langste reistijd
* Namens Noordelijk Landsdeel:
Bestuurders van Provincies Groningen, Fryslân en Drenthe,
Gemeenten Groningen en Leeuwarden
Een uiterst bevlogen Cory Doctorow over contenteigenaars en hun groeiende drang om technologie van de grond af zo vorm te geven dat deze de gebruiker in haar macht heeft. Alle zaken waarover hij zich vaak uitspreekt komen voorbij: auteursrecht, privacy, vendor-lockin, content-lockdown. Alsof je een emmer leeggooit, maar wel in positieve zin.
With a 3D printer and laptop, does everyone have the tools they need to build a bio-weapon? Science fiction novelist, blogger and activist Cory Doctorow talks to Nigel Warburton about whether we can – or should – attempt to regulate subversive technology.”
Helaas een externe link naar de bron: The Institute of Art and Ideas, want embedden geeft wat problemen (in ieder geval op het moment van schrijven).
Dankzij een tweet van @fabjerennt bekeek ik onderstaande cellovertolking van Guns’ ‘N Roses’ klassieker Welcome to the Jungle. En omdat het origineel niet te versmaden is daarvan ook maar een versie.
Adviseur digitaal burgerschap bij KB nationale bibliotheek en lid van het programmateam van het programma digitaal burgerschap. Mede-auteur van het AI Kookboek.
Werkte o.a. aan Open Bibliotheek Badges, Data Detox Kit, The Glass Room expo, What The Future Wants en FryskLab. Op Eén Na Beste Bibliothecaris van Nederland 2015.
Amateurwielrenner, drummer en muziekfanaat. TEDx-spreker.