Pages Menu
Categories Menu

Posted by on apr 9, 2012

Samengebracht: schat aan videomateriaal over elektronische muziek

Curated content op z’n best, zo kan je de collectie video’s rondom elektronische muziek op Network Awesome gerust noemen. Zo ongeveer alle aspecten binnen het genre komen aan bod, uiteenlopend van de thereminmuziek van Clara Rockmore tot docu’s over Kraftwerk, Robert Moog en Aphex Twin. Voor liefhebbers, maar eigenlijk iedereen met een open blik, een heerlijk samenraapsel van vaak obscuur materiaal. Alle lof voor de curatoren daarom! Onderstaand een voorbeeld uit het aanbod, een videocollectie over pioniers van de tapemuziek.

Read More

Posted by on apr 8, 2012

Igor Presnyakov vertaalt alles naar de akoestische gitaar

Hij schijnt al een Youtubesensatie te zijn sinds 2007, maar ik had tot een kwartiertje terug nog nooit eerder van hem gehoord, Igor Presnyakov. Deze Russische gitarist vertaalt alles wat los en vast zit succesvol naar repertoire voor akoestische gitaar. Adele, Pink Floyd, Metallica, Rush, Guns ’n Roses, Oasis: het is een eindeloze lijst vertolkingen op zijn Youtubepagina. Af en toe doet hij me denken aan Michael Hedges, zij het veel ongepolijster. Naar verluidt verkaste hij na zijn studie in Moskou naar Nederland, maar ik kom er niet achter of hij momenteel nog hier verblijft. Voor een aangenaam verpozen op een dag als deze vormt dat natuurlijk ook helemaal geen belemmering. Hieronder, vrij arbitrair, drie vertolkingen van zijn hand.



Read More

Posted by on apr 6, 2012

Sociaal muziek beoordelen op MusicGrid

Sociaal muziek beoordelen op MusicGrid

MusicGrid is een nieuwe muziekdienst met een speciale focus op het beoordelen van albums. De werking ervan is even eenvoudig als de layout van de site. Die bestaat namelijk uit een grid van albums, waarbij de startpagina overzichten bevat van de best gewaardeerde- en meest besproken albums, en de populairste artiesten. Je kan echter ook op zoek naar albums waar je een mening over hebt en die uiten met een 1 tot 5 sterrensysteem, en naar believen de mogelijkheid je verhaal kwijt te kunnen. En vanzelfsprekend kan je deze beoordeling bekend maken op Twitter of Facebook, waarmee discussies losgemaakt kunnen worden. Het beluisteren van muziek is mogelijk door iTunesintegratie, maar ook Spotify en Rdio (mocht de muziek daarop beschikbaar zijn) bieden deze mogelijkheid. De tagging van albums wordt gefaciliteerd door Last.fm. Superleuke dienst, nu alleen nog een app!

Read More

Posted by on apr 4, 2012

Muziekblogzoeker CaptainCrawl offline gedwongen

Muziekblogzoeker CaptainCrawl offline gedwongen

Wekelijks maakte ik gebruik van CaptainCrawl, een zoekmachine om je een weg te banen door het woud van muziekblogs. Voor ons radioprgramma was het dé online tool om snel toegang te krijgen tot bijzondere en obscure muziek. Mijn loftrompet stak ik er hier eerder over. Vanavond verraste Arthur mij tijdens onze radioshow echter met de nare mededeling dat de dienst offline is. Eerst geloofde ik hem niet, maar een bezoek aan de site liet niets aan de verbeelding over. CaptainCrawl is niet meer en wat mij betreft is dat een een feit dat alle perken te buiten gaat. Het offline dwingen van een zoekmachine die publieke blogs doorzoekt vind ik een stap die veel te ver gaat en waarmee een grens is overschreden. Wat is nu nog de reden om ook niet andere zoekdiensten te dreigen met claims? Of, ook heel realistisch in dit specifieke geval: wat is nog het bestaansrecht van een mooie dienst als Shuffler? Ik vind dit echt ernstig. Maar dat is de beste motivatie om OpenBibliotheken met nog meer energie tot een succes te maken. Gaan wij die nieuwe muziekblogcrawler realiseren?

Read More

Posted by on mrt 24, 2012

De uiteenlopende gedaanten van Jim Black

De slagwerkkunsten van Jim Black (Seattle, 1967) leerde ik kennen dankzij de bijzondere albums van Dave Douglas’ Tiny Bell Trio, die ik kocht bij Swingmaster in Groningen. Het geweldig inventieve en muzikale spel van Black was iets wat ik op die manier eigenlijk niet eerder hoorde en omdat m’n aandacht getrokken was, was het slechts een kwestie van tijd voordat ik in aanraking kwam met zijn band Pachora (Jim Black – drums, Chris Speed – klarinet/tenorsax, Skulli Sverisson – bas en Brad Shepik – gitaar). Dit kwartet, dat traditionele (vaak) Oost-Europese thema’s en melodieën combineert met spannende maatsoorten en vrije improvisatie, zonder in te boeten aan het gevoel naar compacte nummers te luisteren, zag ik in 1999 live in het Groningse Grand Theatre. Black werd na het concert overigens stomdronken, omdat hij kennismaakte met echte Hollandse borrels. Een onvergetelijke avond was dat. Black’s eigen groep AlasNoAxis kent instrumentaal dezelfde bezetting als Pachora (drums, tenorsax/klarinet, gitaar en bas), maar is wat experimenteler en ruiger van aard. Van een aantal van bovengenoemde bands heb ik een Youtubeplaylist in Dragontape gemaakt. In Spotify zijn het Tiny Bell Trio en Pachora overigens niet te vinden, maar AlasNoAxis wel. Enjoy!

Read More

Posted by on mrt 22, 2012

Precies, vrijheid om te leven van je werk (vervolg)

Dag Wim,

In navolging van Edwin allereerst dank voor je reactie. Omdat Ning niet toestaat dat ik dit bericht op Bibliotheek 2.0 plaats (ik krijg een ’te lang’ melding) post ik ‘m hier.

Je vraagt me om nader uit te leggen wat ik bedoel met “de geest van het uitwisselen van content en informatie gaat niet meer terug in de fles”. Daarmee zeg ik inderdaad niet dat iedereen maar straffeloos mag jatten van elkaar (alhoewel je over de discussie of digitale content überhaupt gejat kan worden weer een interessante boom kunt opzetten). Edwin en ik staan ook zeker niet op het standpunt dat alle content gratis moet zijn. Hij heeft daar al iets over geschreven in zijn reactie en zijn verhaal gaat eigenlijk ook op voor mij. Wat ik met de zin bedoel is dat er met de opkomst van het sociale web een (infra)structuur is gecreëerd die grotendeels zo succesvol is omdat die tegemoet komt aan de wens van ons mensen om zaken met elkaar te delen. Wat je nu ziet is dat bepaalde makers (en inderdaad, zeker (nog) niet alle) daarvan de kansen zien en deze succesvol naar hun hand weten te zetten. Met “niet meer terug in de fles” bedoel ik verder dat je daar als bibliotheek gewoon rekening mee hebt te houden. Als mensen informatie of andere zaken met elkaar willen delen moet je als bibliotheek zien dat je hen daarin zoveel mogelijk weet te faciliteren. Overigens: een downloadheffing o.i.d ben ik helemaal voor, net zoals je in bibliotheken ook verschillende abonnementen hebt.

Wat ik bedoel met dat we ons als bibliotheken niet verantwoordelijk moeten voelen voor de boterham van uitgevers en auteurs betekent dus allerminst dat ik niet vind dat er betaald moet worden voor hun producten. Maar ik sta wel op het standpunt dat een uitgever of auteur zelf voor zijn of haar toko verantwoordelijk is en dat we daarnaast producten moeten kunnen aanschaffen waar onze wens naar uitgaat. Dat uitgeverijen vaak niet flexibel of innovatief genoeg zijn om die stappen te zetten is in eerste instantie hun probleem.

Ik geloof overigens niet dat goede kwaliteit alleen maar voortkomt uit een solide financiële basis. Makers zullen zich toch eerst moeten zien te onderscheiden van anderen om hun werk aan de man te brengen. Daarbij geloof ik er in dat er vervolgens altijd betaald gaat worden voor dat product. En dan misschien niet in die mate of op die manier zoals het in het analoge tijdperk ging, maar deels zal dat nog wel zo zijn. Wat je nu bijvoorbeeld in de muziekbusiness ziet is dat bijzondere, vaak kostbare, uitgaven als warme broodjes over de toonbank gaan. Zie bijvoorbeeld deze pagina (en dan packages) van de Beastie Boys. Je ziet dan dat combinaties van digitale downloads met bijvoorbeeld een oud medium als vinyl erg gewild zijn. Je hoort mij overigens niet zeggen dat het nu heel eenvoudig zou zijn dit ook voor minder bekende artiesten/auteurs te laten gelden, maar laten we eerlijk zijn: die zouden in een analoge tijd ook minder hebben verkocht dan hun bekende collega’s.

Waar het voor mij uiteindelijk om gaat is dat ik nu waarneem, en ook uit de reactie van Ap de Vries opmaak, dat de slinger nog grotendeels uitslaat naar de traditionele kant. En tegelijkertijd zie je krachten (de Disney’s van deze wereld) die op het eerste gezicht veel sterker zijn dan wij voorgestelde wetgeving domineren om, vooral tegen alle technologische en eigenlijk ook maatschappelijke ontwikkelingen in, oude businessmodellen in stand te houden. Dat wij als bibliotheken bijvoorbeeld niet massaal zijn opgesprongen toen eind vorig jaar de termijn voor naburige rechten op geluidsdragers ‘ineens’ met twintig (!) jaar verlengd werd maakt me boos en ook wel eens wanhopig. Want wat hadden we allemaal met het geld kunnen doen dat we nu nog weer uit moeten geven om releases aan te schaffen die eigenlijk in het publieke domein terecht hadden moeten komen? En waarom laten we dat maar gewoon gebeuren? En waar komt de arrogantie van uitgevers vandaan om het überhaupt voor te stellen en een lobby in gang te zetten het zover te krijgen?

Edwin heeft gelijk, in zo’n discussie zet je sterk in en is het misschien niet altijd even realistisch wat gezegd wordt, maar voor mij geldt dat er momenteel ontwikkelingen gaande zijn die desastreus kunnen uitpakken voor ons gebruik van het internet. En ik maak me er sterk voor dat aan de kaak te stellen en er discussies aan te wijden. Dank dus nogmaals voor je reactie. Ik hoop op een vruchtbaar vervolg.

Met vriendelijke groet,

Jeroen

Read More

Pin It on Pinterest