You need to get off Facebook
http://twitter.com/#!/lukask/status/16438288839614464
Het was geloof ik via Spotify’s related artist-functie dat ik van de week de muziek van Black Bonzo leerde kennen en dan in het bijzonder het album Sound of the Apocalypse (Spotifylink). Het Zweedse gezelschap maakt een aangename mix van stevige progrock met een flinke 70’s sound (Hammond. mellotron) en Queenachtige gitaarpartijen. Dat lust ik wel zo op z’n tijd.
Toegegeven, in de discussie Beefheart versus Zappa koos (en kies) ik altijd voor de laatste. Een absoluut non-issue, maar als muziekliefhebber moet het smaakvuurtje natuurlijk van tijd tot tijd flink opgestookt worden. Dat neemt niet weg dat ik wel een zwak heb voor Beefheart’s muziek en mijn vinylverzamelijk is daarvan een tastbaar bewijs. Via Ubuweb kwam Anton Corbijn’s Beefheartportret Some YoYo Stuff: An observation of the observations of Don Van Vliet zojuis in m’n Twitterstream voorbij. Onderstaand de betreffende verfilming.
Don van Vliet, alias “Captain Beefheart”, is one of the most influential, misunderstood, talked about, admired, copied, treasured, loved and quoted musicians and yet he is still an obscure and mysterious artist. His quite abrupt artistic transformation from working with a microphone to a paintbrush in 1982 and his consequent move from the desert to the ocean meant even less direct contact with the outside world than before. Subsequently there is very little information about Don from this time onwards and this short black-and-white film made in 1993 is an unique opportunity to see and hear this unique man. The film is approximately 13 minutes long, directed and photographed in black and white
[vodpod id=Video.5144435&w=425&h=350&fv=file%3Dhttp%3A%2F%2Fubu.artmob.ca%2Fvideo%2Fflash%2FCorbijn-Anton_Some-Yoyo-Stuff_Don-Van-Vliet.flv]
Read More

Edwin Mijnsbergen, Joost Geraets en Lukas Koster (vlnr)
Ondanks het feit dat ik nog maar kort in de sector werkzaam ben (begonnen in september 2009) voel ik me er erg thuis. Dat komt niet in de laatste plaats door de digitale biebgemeenschap. Al vrij snel kwam ik daarbij, bijna onvermijdelijk, in contact met Edwin Mijnsbergen. De Twitterconversaties liepen uiteen van bibliotheekgerelateerde onderwerpen tot obscure muziekjes en aanzetten voor biebpiratenplatforms. Leuk dus. Van een analoog contact kwam het echter nog nooit. Dat werd daarom de hoogste tijd, waarop we afspraken aan het eind van dit jaar elkaar maar eens in the flesh te ontmoeten. Maar goed, met z’n tweeën is ook maar met z’n tweeën, dus was het leuk dat zowel Joost Geraets als Lukas Koster aangaven ook wel te willen aanschuiven. Omdat de insteek was het vooral informeel te houden diende een kroeg als toneel, Café Olivier in Utrecht. Deze geweldige voormalige kerk en ziekenhuis werd ons via Twitter aanbevolen door Fons van den Berg (@Helikon). En daarmee was #bierblio10, eigenlijk een soort van bibliothecaire unconvention, een feit: een zeer aangename combinatie van Belgische bieren en gerechten, discussies over linked open data en open source, zoektechnologie, ebooks, galspuien over vervelende voormalige leidinggevenden en de loftrompet blazen over Twitter. Maar natuurlijk ook een gelegenheid voor de wat meer persoonlijke ontboezemingen. Zo is Edwin alleen bibliothecaris wanneer het hem dat uitkomt en heeft Lukas een grafhekel aan prikklokken. En hebben we allemaal wel een beetje een zwak voor Wilma van den Brink, maar ze moet haar baliediensten niet verslonzen. Bierblio10 is een verpozen dat ongetwijfeld een vervolg krijgt. De animo op Twitter is inmiddels gegroeid en samenkomsten met een andere alcoholische basissubstantie (#wodbieb, #bibisvin of #bibskey) worden overwogen. Mooi!
Hieronder de uitgebreide bierkaart van Olivier.
Read More
In het artikel Zoybar: Open-Source Music Hardware Architecture wordt aandacht besteed aan een open ontwikkelgemeenschap Zoybar. Deze groep richt zich volledig op de hardwarekant van muziekinstrumenten. Met behulp van een modulaire hardwarekit kunnen verschillende instrumenten gemashupt worden en vanzelfsprekend kunnen eigen inventies worden verwerkt. Geheel in de open source-traditie wordt dit gedocumenteerd aan de gemeenschap ’teruggegeven’.
Zoybar is an open R&D Lab for academic, hobbyist, and commercial developers to easily create music instruments and applications. Zoybar`s unique open R&D model provides access to both hardware and production files for further customizations and development by the end users themselves. Zoybar is a new form of expression of knowledge and information.

Van de Amerikaanse blogger en bibliothecaris Andy Woodworth las ik vandaag een artikel naar mijn hart, Why Wikileaks Matters to Libraryland. Hierin maakt hij duidelijk hoe de kwestie WikiLeaks raakt aan onderwerpen die zeer nauw aansluiten bij de kernfuncties van de bibliotheek, te weten netneutraliteit en digitale duurzaamheid, of met vrije toegang tot informatie een hoofddoelstelling is. Woodworth verwoordt de bibliothecaire verantwoordelijkheid voor die elementen als volgt:
Netneutraliteit:
It is up to the profession to be vigilant for such actions taken against digital information providers. It’s crucial to combat disruptions wherever they might be.”
Digitale duurzaamheid:
[…]to teach our patrons (especially the up and coming generations) about the implications of the online world in regards to privacy and personal content online. […] This is about teaching people about the positives and the perils of online life and how to take care of themselves in the new information age. If we are going to show our patrons the wonders of social media, we should do our best to put them on the path to good net citizenship.“
Vrije toegang tot informatie:
While not all in the profession may agree with the practices or publishing of Wikileaks, we do share a common cause in trying to share information that is meant to educate and enlighten. In going forth under this ideal, librarians must be willing to take up the banner and fight for these causes. Not simply for the sake of the library as an institution, but for the best of what is yet to come in a digital information future. What this represents goes well beyond the doors of the library and encompasses the world at large.”
In mijn ogen vormen de kwestie WikiLeaks, maar ook een zaak als Acta, een uitgelezen mogelijkheid voor bibliotheken om te tonen waarvoor zij staan. Eigenlijk kan je niet anders dan concluderen dat de thema’s, die allerminst prettig zijn, ons op een presenteerblaadje worden aangereikt. Of het leidt tot meer boekenlenende gebruikers, iets waar we voortdurend onterecht op worden afgerekend? Nee, dat waarschijnlijk niet, maar de sector kan hiermee wel aantonen dat zij digitale vraagstukken serieus neemt en een rol wil spelen in de bescherming van digitale burgerrechten. Dit is de tijd.
Read More