Spotify | Rafelranden

Posted by Jeroen de Boer on aug 18, 2010

Frantz Casseus’ queeste

Gisteren, bij het struinen door het aanbod van akoestische gitaristen in Spotify, werd mijn aandacht getrokken door de bijzonder fascinerende naam Frantz Casseus. En ook omdat ik hem niet kende besloot vandaag wat van zijn muziek te beluisteren. Nu was dat erg snel gedaan, want slechts twee albums, Haitian Dances en Haitian Folk Songs, waren in Spotify te vinden. Beide albums werden in respectievelijk 1954 en 1953 uitgebracht door Folkways Records en in 1985 heruitgebracht door Smithsonian Folkways (SI). De website van SI maakt ook melding van een derde album, Haitiana (1969), maar dat is niet voorhanden in Spotify.

De in 1915 in Port-au-Prince geboren Casseus genoot een opleiding als klassiek gitarist, maar werkte in zijn eigen stukken aan een versmelting van klassieke en traditionele Haïtiaanse muziek. Vooral op Haitian Folk Songs is daarvan veel te horen, niet in de laatste plaats door de vocale bijdrage van Lolita Cuevas. In een artikel getiteld Our Méringue Is Dying beschrijft Casseus zijn intentie de Haïtiaanse volksmuziek levend te houden. De angst voor het dreigende verlies ervan werd waarschijnlijk gevoed door de Amerikaanse bezetting (1915 – 1934) van het land.

Some with indifference, others with an indignant sadness, have witnessed the disappearance of one of our most delicious national dances which is like a precious pearl ornament of our folklore. The Haitian Méringue invites [one] to dance, contains a subtle and delicious melody. [Its] character, its simple and limited form, made it a dance with noble stature, and even a classic. (Frantz Casseus, Notre Méringue se muert,Haiti Journal, 1944)
bron

Op het web is verder niet veel andere relevante over de inmiddels overleden Casseus te vinden. Behalve bijvoorbeeld op een aan hem gewijde Wikipediapagina waarop is te lezen dat Marc Ribot, een muzikant die ik erg waardeer, leerling van Casseus was en een album met zijn muziek uitbracht, Marc Ribot plays solo guitar works of Frantz Casseus. Aan Casseus’ overlijden in 1993 werd door de New York Times in een klein artikeltje aandacht besteed.

Posted by Jeroen de Boer on jul 26, 2010

Spotify-aanbevelingen op een presenteerblaadje

Om maar met de deur in huis te vallen: ik ben een groot liefhebber van Spotify, maar de dienst heeft één groot manco: het gemis aan gerichte aanbevelingen. Weliswaar is het mogelijk te grasduinen door ‘gerelateerde’ artiesten, maar die gegevens worden gegenereerd op, voor mijn gevoel, onduidelijke criteria. Ze komen in ieder geval over als té voor de hand liggend. Genreoverstijgende suggesties komen bijvoorbeeld nauwelijks voor en dat vind ik vaak de leukste en het meest verrassend.
Die leemte lijkt nu echter gevuld door de dienst More Tracks Like This. Deze service doet aanbevelingen op basis van de luistergegevens van Last.fm en koppelt deze aan tracks in de Spotify-catalogus. De ontwikkelaars hebben daarbij trouwens goed gekeken naar de vergelijkbare dienst Spotibot. Deze ‘denkt’ echter vanuit Last.fm en biedt niet de mogelijkheid een bepaald Spotify-nummer als uitgangspunt te nemen. Wat er wel erg leuk aan is, is dat er een aanbevelingenlijst samengesteld kan worden op basis van je Last.fm-profiel.

Posted by Jeroen de Boer on jul 9, 2010

Vervreemding van de klant heb je zelf in de hand

De belichaming van de starre entertainmentindustrie is sinds kort ook van de partij op Twitter: Stichting Brein, vertegenwoordigd door haar directeur Tim Kuik. Hij heeft het aldaar zwaar te verduren, maar blijft stug (en daarvoor kan bewondering opgebracht worden) volhouden waarom zijn organisatie de rechten van de entertainmentindustrie moet verdedigen. Onder veel internetgebruikers is Brein echter allerminst geliefd. Dat zal onder meer te maken hebben met de wijze van communiceren van de organisatie, getuige onderstaand citaat uit een recent persbericht:

…maar ook kleine illegale sites voelen de lange arm en adem van BREIN in de strijd tegen illegaliteit op Internet,”

De werkwijze van Brein wordt door de rechter echter met argusogen bekeken.

Talloze onderzoeken tonen aan dat mensen die gebruikmaken van filesharingdiensten met alle plezier willen betalen voor content. De voorwaarden moeten dan echter wel in orde zijn: een online dienst dient gebruiksvriendelijk en snel te zijn en de prijzen eerlijk.

Voor muziekliefhebbers is bijvoorbeeld de komst van Spotify wat dat aangaat een welkome verrassing. Niemand zal echter ontkennen dat een dienst in díe vorm wel erg lang op zich heeft laten wachten. De reden daarvoor ligt ontegenzeggelijk bij de industrie, die koste wat kost heeft willen vasthouden aan haar vertrouwde businessmodel. Tegelijkertijd dreigen nog steeds three-strikes maatregelen en vinden de onderhandelingen over Acta wederom achter gesloten deuren plaats.

Downloaden wordt, met andere woorden, nog steeds gezien als een misdrijf, maar dat is het niet. Bijna even hardnekkig is het uitgangspunt dat auteursrecht je schathemeltjerijk moet maken. Maar die overtuiging is blijkbaar van alle tijden, getuige onderstaande advertentie.

bron

Posted by Jeroen de Boer on jul 8, 2010

Zweeft u mee?

Electronic Kabuki Mambo is een album dat ik ongeveer tegelijkertijd aanschafte met Erkki Kurenniemi’s Äänityksiä Recordings 1963-1973. Beide tonen een overzicht van baanbrekende en bijzondere elektronische muziek met historische waarde. Eerstgenoemd album kwam ik onder een andere titel, Highlights of Vortex, tegen op Spotify, wat me ertoe verleidde deze titel ook eens op het web op te zoeken. Die zoektocht bracht me op de blog Tlasila, waarop een heuse vinylrip ervan beschikbaar is. Aangezien het om oud materiaal gaat, uitgebracht in 1959, betekent dat een opname met huiselijke kraak en ruis. De combinatie met het materiaal wat op het album staat is echter oersterk. Of zoals de blogger het verwoordt:

but the 49-year-old grooves presented herein grope and flutter in a far more interesting manner…

Het project kwam uit de koker van het radiostation KPFA en de California Academy of Sciences. De composities op het album werden eind jaren vijftig speciaal geschreven voor 38 luidsprekers die opgesteld waren in het Morrison Planetarium te San Francisco. De bijzondere luidsprekeropstelling zou tot resultaat hebben dat de ervaring van bewegend geluid werd gerealiseerd. Vanzelfsprekend is dit niet in de praktijk te brengen via reguliere stereoinstallaties, maar dat maakt het materiaal niet minder bijzonder. Psychedelica met een hoofdletter P.

Posted by Jeroen de Boer on jul 5, 2010

Hongerstaking tijdens het muziekexamen

Een album dat ik, naast het in mijn vorige post genoemde Badmotorfinger, begin jaren ’90 grijsdraaide was de plaat van Temple Of The Dog. Deze band was een eerbetoon aan de aan een overdosis overleden zanger Andrew Wood, voorman van Mother Love Bone. Muzikanten van dienst waren de voormalige Mother Love Bone (en latere Pearl Jam)-leden Stone Gossard (gitaar) en Jef Ament (bas) en vocalisten Chris Cornell en Eddie Vedder. Het slagwerk werd verzorgd door Matt Cameron.

Maar voor zover de feitelijkheden. Voornoemde eerdere post over Soundgarden’s Badmotorfinger bracht me weer op het spoor van Temple Of The Dog en daarmee het gegeven dat ik ooit een nummer van hen zong. Nee, ik ben geen zanger, maar voor mijn VWO-eindexamen muziek hoorde het bij de eisen ook iets vocaal ten gehore te brengen. Dat mocht een nummer naar keuze zijn en in mijn geval werd dat Temple Of The Dog’s Hunger Strike. Mijn muziekdocent John de Jong was daarover blijkbaar wel te spreken, want als ik me het goed herinner kreeg ik een acht.

Tot dat eindexamen behoorde naast deze vocale toets ook een praktijkexamen op eigen instrument. Dat betekende dat ik mijn volledige toenmalige uit de Veenkoloniale klei onttrokken band Lost (waarmee we twee maanden daarvoor zelfs een heuse demo opnamen die in de Aardschok goed beoordeeld werd) optrommelde om in het klaslokaal onze instrumentale progrock ten gehore te brengen. Later hoorde ik dat de gehele school daarvan heeft kunnen meegenieten. Terecht, want we kregen een negen!

Temple Of The Dog is ook te vinden op Spotify.

Jeroen de Boer

Volg me op Twitter

Vandaag, een jaar geleden

Fietsen

Volgen

Abonneer je op dit Blog via E-mail

Creative Commons

Pin It on Pinterest

Frantz Casseus’ queeste

Deel:

Spotify-aanbevelingen op een presenteerblaadje

Deel:

Vervreemding van de klant heb je zelf in de hand

Deel:

Zweeft u mee?

Deel:

Hongerstaking tijdens het muziekexamen

Deel:

Jeroen de Boer

Volg me op Twitter

Vandaag, een jaar geleden

Fietsen

Volgen

Abonneer je op dit Blog via E-mail

Creative Commons

Pin It on Pinterest