auteursrecht | Rafelranden

Posted by Jeroen de Boer on dec 15, 2010

Vliegwiel voor internetregulering?

Vanmorgen was Fred Teeven (staatssectretaris van Justitie) te gast bij het programma Wakker Nederland. Hij werd daar bevraagd over strafeisen in het algemeen, maar al snel werd de discussie toegespitst op het kinderpornoschandaal in Amsterdam. “Zouden de straffen wel hoog genoeg zijn?”, werd hem voorgehouden. Teeven was hierover duidelijk: de strafmaat voor dit soort vergrijpen is hoog en niet gelijk aan herziening toe. Vervolgens werd gesteld dat de afbeeldingen tot het einde der tijden op het web zouden blijven bestaan. Kon daaraan niets gedaan worden? Hierover was Teeven aanvankelijk ook terughoudend: kinderpornopraktijken zouden zich ook veel búiten het digitale domein afspelen. Daarnaast zouden strenge maatregelen (filtering, deep packet inspection) raken aan privacy van álle internetgebruikers.

Als het daarbij was gebleven zou ik Teeven alle lof toewuiven. Hij besloot echter met de mededeling over internetregulering binnenkort met de Kamer te willen discussiëren. Ik kan niet ontkennen dat ik daarvan een nare bijsmaak in m’n mond krijg. Het zou me namelijk niets verbazen als de verschrikkelijke gebeurtenissen in Amsterdam (met in het kielzog kwesties als Wikileaks) gaan functioneren als vliegwiel om verregaande webregulering door te voeren. Nee, wat wat aangaat vertrouw ik meer op inzichten van mensen als Dr.mr. Kees de Vey Mestdagh van wie ik vandaag het uitstekende artikel Wie WikiLeaks wil bestrijden, snapt niks van internet las:

Staten die zich opwerpen als enige hoeder van de rechten van hun burgers, trekken een te grote broek aan. […] De staat kan mijn privacy niet meer waarborgen, kan het auteursrecht niet meer beschermen en kan de vrijheid van meningsuiting niet meer beschermen noch aan banden leggen. Dat zijn lessen die we allang hadden kunnen trekken en die de zaak-WikiLeaks nog eens onderstreept. Staten moeten dus transparant opereren en hun beperkingen erkennen. Doen ze dat niet, dan zullen ze verder aan gezag inboeten. Het is een kwestie van adapt or perish.”

De reden waarom ik vrees voor ‘misbruik’ van misstanden (kinderporno) of ongewenste situaties (Wikileaks) is niet ongegrond. Al eerder schreef ik over het schaamteloos toejuichen van het bestaan van kinderporno door bepaalde vertenwoordigers van de muziekindustrie. Het is namelijk een sprekend voorbeeld om politici mee over de streep te trekken. En dan niet om kinderporno aan te pakken, maar om maatregelen inzake aanpak schending van auteursrechten erdoor te krijgen. Als Teeven daarom stelt “met de Kamer te willen overleggen”, ben ik sceptisch. De auteursrechtlobby blijkt namelijk nietsontziend.

Posted by Jeroen de Boer on dec 13, 2010

De gevolgen van Acta verbeeld

Edwin merkte het gisteren terecht op: “Die lui leren het echt nooit he…” Nee, sterker nog, in tegenstelling tot de voorgenomen vrijheidsbeperking op het internet, het ongenoemde doel van Acta, is het blokkeren van een Youtubefilmpje slechts kinderspel. Het gegeven dat het Europees Parlement inmiddels vóór de resolutie stemde toont aan dat het allerminst een ver-van-ons-bedshow is. In onderstaande video worden de gevolgen nog een keer helder neergezet.

Posted by Jeroen de Boer on dec 11, 2010

Kopiëren en creativiteit

Kopiëren, creativiteit en de vraag over de waarde, danwel het bestaan van originaliteit, komen aan de orde in een podcast genaamd Where We Live: Copying and Creativity. Aan het woord komen Marcus Boon (auteur van het boek In Praise Of Copying), DJ Spooky en rechtenprofessor Susan Scafidi. Beluister de podcast hieronder:

Toen ik een quote van Boon plaatste op Twitter kreeg ik hierop een interessante reactie:

http://twitter.com/#!/ingridtappin/status/13576614726074368

In het aanbevolen artikel wordt naast de bekende Picasso-quote “Good artists copy; great artists steal“, ook een uitspraak van T.S. Eliott aangehaald:

Poets and authors can use other people’s writings as a base for their works as long as the reuse takes the work to a new place, and introduces it to a new audience.”

En aangezien van tijd tot tijd een waarheid als een koe nooit verkeerd is kan ie maar beter komen van een vermaard auteur.

Posted by Jeroen de Boer on nov 16, 2010

Sneeuwwitje ongewenst in de remix

Ik heb een zwak voor mooie remixes en mashups en van het werk dat Pogo maakt word ik daarom erg blij. Aan zijn werk zit echter een interessant staartje, want hij maakt gebruik van Disney-materiaal. En dat is nog niet alles, want hij werkte ook voor het bedrijf. Als remixkunstenaar. Maar nu hij Disney verlaten heeft en met zijn video’s, met voor hem onbegrijpelijke redenen, niets wordt gedaan, plaats hij zijn werk online. En dat is vanzelfsprekend een schop tegen het zere been van Disney, zoals blijkt uit het artikel Remix Artists Pogo Expecting To Be Sued By Disney For Releasing Latest Remix (Created For Disney).

Pogo’s werk, zoals in onderstaande remix van Sneeuwwitje, bestaat volledig uit materiaal dat afkomstig is uit het oorspronkelijke werk. Dat geldt zowel voor de beelden als voor het geluid en de goede verstaander begrijpt dan dat vooral het laatste bloed, zweet en tranen gekost moet hebben. Vanzelfsprekend dus, zou je denken, dat hij het aan het publiek wil tonen. En zoals in het Techdirtartikel geconcludeerd wordt: het is slechts geweldige reclame voor Disney, al denkt het bedrijf daar anders over.