Pages Menu
Categories Menu

Posted by on jun 28, 2010

Dankzij Airfoil Speakers alle kabels de deur uit

Dankzij Airfoil Speakers alle kabels de deur uit

Ik ben al jarenlang een enthousiast gebruiker van Apple’s Airport Express. Hiermee is het mogelijk muziek uit iTunes te streamen naar het draadloze basisstation, dat op zijn beurt via een audio-uitgang is gekoppeld aan de stereo, waardoor muziek uit iTunes te beluisteren is op je stereo.

Het nadeel van Airport Express is echter dat het alleen samenwerkt met iTunes. Internetaudio, waaronder bijvoorbeeld een streamingdienst als Spotify of VPRO’s Luisterpaal, of andere applicaties worden niet ondersteund. Een oplossing hiervoor biedt Airfoil van Rogue Amoeba, waarmee elke geluidsbron, of het nu een applicatie op je computer of een webstream betreft (hiervoor hoef je slechts je browser als bron te selecteren) draadloos via de te beluisteren is. Het enige nadeel aan Airfoil is dat het in principe werkt vanuit een computer met vaste verbinding. Wanneer je draadloos wilt streamen naar Airport Express, vanaf bijvoorbeeld je laptop, wordt gebruikgemaakt van het aan de Airport Express gekoppelde draadloze netwerk. Dit heeft als consequentie dat er niet ook nog eens internetaudio binnengehaald kan worden, de internetverbinding is immers als ‘in gebruik’.

De oplossing hiervoor biedt de Airfoiltoevoeging Speakers, in combinatie met bijvoorbeeld een iPhone. Voor laatstgenoemd apparaat is een gratis app beschikbaar die de telefoon omtovert tot een set externe speakers. Deze kan je hangen aan je stereo, zodat het nu mogelijk is bijvoorbeeld Spotify vanaf je laptop te beluisteren, maar je interverbinding tegelijkertijd te kunnen blijven gebruiken voor andere zaken. Wat mij betreft een killer app voor de iPhone.

Read More

Posted by on jun 26, 2010

Weekendmuziek: John Zorn & Naked City, Dave Douglas & Brass Ecstasy, Soilwork,

Ik blijf het bijzonder vinden om blasts from the past op Youtube terug te vinden. Zo refereerde ik enkele posts geleden aan een VHS-video van John Zorn & Naked City in het Bimhuis, Amsterdam. Toendertijd vond ik het al bijzonder dat de muzikale vriend destijds de moeite had genomen tijdig een video in zijn recorder te gooien. Maar dat er nu ook iemand blijkt te zijn die een fragment van datzelfde optreden op Youtube heeft geplaatst had ik niet verwacht. Fantastisch!

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 26, 2010

Avondklok in Groot Britannië

Avondklok in Groot Britannië

Cory Doctorow blogt op Boingboing over The Curfew, een educatieve game over een Groot Britannië in de nabije toekomst waarin de angst voor een terroristische aanslag het land regeert. De game komt ergens deze maand uit, maar wat er nu al van te zien is lijkt een mediawijsheidsproject om je vingers bij af te likken.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 25, 2010

Het casettedoosje krijgt een nieuw leven

Het casettedoosje krijgt een nieuw leven

Op Bright las ik een bericht over een iPhone-case in de vorm van het welbekende cassettedoosje. Omdat ik het een leuke vinding vond plaatste ik het bericht op Twitter, waarop ik welhaast onmiddelijk een reactie kreeg van Patrick Vanhoucke. De strekking van zijn verhaal is dat het idee van een cassettedoosje als bescherming van je iPhone allerminst een nieuwe vinding is. Hij stuurde me onderstaande link naar een Youtubevideo om dat kracht bij te zetten. Ik zal vanavond eens kijken welk cassettebandje ik opoffer om mijn iPhone een nieuwe onderkomen te kunnen geven.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 22, 2010

23 dingen #12: GetGlue

23 dingen #12: GetGlue

Een tijdje terug kwam ik via een nu niet meer door mij te achterhalen weg terecht op GetGlue.com. Het lijkt het beste van genregebonden suggestiesites als LibraryThing (literatuur) en Last.FM (muziek) in zich te verenigen. GetGlue is echter meer dan dat, want het biedt de mogelijkheid een mening te hebben over zo’n beetje alles wat maar al dan niet leuk te vinden is, uiteenlopend van muziek en film tot politieke voorkeur en liefhebberij van bepaalde gadgets.

Hoe het werkt? In eerste instantie wordt er een basisprofiel van je smaak gedefinieerd waarbij wordt uitgegaan van een gestandaardiseerd aanbod. Vervolgens krijg je suggesties die daaraan gelieerd zijn, waarmee je het profiel verder vernauwt en/of  verbreedt. Op basis van je profiel kan je ‘vrienden’ worden met andere gebruikers. Wanneer je hiermee instemt wordt hun activiteit voor jou inzichtelijk en kan je je mening geven over iets wat zij beoordeeld hebben.

Het is daarnaast mogelijk een GetGlue-plugin aan de browser toe te voegen die in principe vergelijkbaar is met de veelbesproken ‘Like-button’ van Facebook. Op sites als Wikipedia kan je daardoor onderwerpen beoordelen en daarmee, mochten zij niet in de database van GetGlue voorkomen, aan de site toevoegen.  Gebruikers zijn daardoor verantwoordelijk voor de uitbreiding daarvan. Wanneer je naast de basisfunctionaliteit van al dan niet leuk vinden ook je mening geeft over bepaalde onderwerpen kan je een zogenaamde geniusstatus verwerven. Deze wordt beloond met een sticker die je desgewenst thuisgestuurd kan krijgen.

Je kan je natuurlijk afvragen waar al die meningspuierij zo langzamerhand toe leidt, behalve dan het bouwen van een uitgebreide marketingdatabase voor het bedrijfsleven. Blijkbaar beantwoordt het echter toch aan de behoefte van gebruikers te laten weten wat hen interesseert of wat hen verafschuwt. Zelf moet ik zeggen dat ik kort na mijn inschrijving bij GetGlue redelijk actief was met het aanleggen van een persoonlijke smaakdatabase, maar dat mijn interesse ook redelijk snel vervloog. Blijkbaar mist het toch iets, al kan ik er nog niet de vinger achter krijgen wat dat dan is.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 22, 2010

De Jiddische muziek van John Zorn

De Jiddische muziek van John Zorn

In mijn vorige post Hoe een compilatie mijn muzikale blikveld verruimde noemde ik mijn kennismaking met de muziek van John Zorn. Ik geloof dat het kort daarop was dat ik bij een vriend een video zag van Naked City, live in het Amsterdamse Bimhuis. Ik was overdonderd door de combinatie van razendknappe grindcorejazz, waarbij de musici niet headbangend op het podium stonden, maar als een keurig cocktailjazzcombo op een stoel zaten en speelden van bladmuziek. Ik begon de albums van Naked City te verzamelen en kwam daardoor in aanraking met Zorn’s geruchtmakende album Kristallnacht, met daarop naast uiterst kwetsbare Jiddische muziek ook het zenuwslopende Never Again (zie de Youtubevideo’s hieronder).

The second part of Zorn’s Kristallnacht, entitled “Never Again”, is a difficult thing to listen to. Zorn admits this in the liner notes to the piece, as it “contains high frequency extremes at the limits of human hearing and beyond, which may cause nausea, headaches and ringing in the ears”. Sections of the piece seem to be thousands of layers of glass shattering.”
bron

Na het afleveren van Kristallnacht begon Zorn met het werken aan het Masada Songbook. Materiaal hieruit zou allereerst worden uitgevoerd door de band Masada, qua instrumentarium een jazzensemble, maar daarna door groepen in de meest uiteenlopende samenstellingen.

The project for Masada was to create something positive in the Jewish tradition something that maybe takes the idea of Jewish music into the 21st century the way jazz developed from the teens and 1920s into the ’40s, the ’50s, the ’60s and on… My initial plan was to write 100 tunes in a year that touched upon the Jewish tradition and that was an interesting challenge. It was really fun as a composer to come home and write a something that could be finished sometimes in 10 minutes, sometimes in an hour or sometimes an evening… The Masada songbook was really something that was like the Irving Berlin songbook or the Burt Bacharach songbook or the Thelonius Monk songbook. Here’s another lifetime for me. So when I look at what’s been accomplished in the world of Masada, it’s kind of unbelievable. Of course I had no idea at the times I started. My initial idea was to write a hundred tunes. And then I ended up writing over 200 for the first book and then performed it countless time for years.”
bron

Een deel van het oeuvre van John Zorn in Spotify.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest