Toetsenbord, typemachine of oude kleren over? De Australische kunstenaar workbyknight weet er wel raad mee. Zijn werk bestaat namelijk uit afbeeldingen van beroemdheden, waarbij elke pixel gevuld wordt door een toets of knoop. Dat leidt tot bijvoorbeeld het onderstaande resultaat. In zijn galerij op Deviant Art zijn nog veel meer werken van hem te vinden.
Is dit de muzikale kompaan van de nabije toekomst? Onderzoekers van het Georgia Tech Center for Music Technology hebben een dock genaamd Shimi ontwikkeld dat muziek afspeelt, maar ook feedback geeft (hij swingt!) en niet vies is van luisteradvies. Shimi detecteert de muziekbibliotheek op een Android- of iPhonedevice en kan desgewenst op basis van ritmische en visuele input van de luisteraar daarin naar bijpassende matches zoeken. Middels sensoren en camera’s wordt de positie van de luisteraar in de gaten gehouden, zodat de luidsprekers altijd in diens richting wijzen.
Shimi-ontwikkelaar Gil Weinberg – die samenwerkte met professor Guy Hoffmann van het MIT Media Lab, IDC in Israel, investeerder Ian Campbell en robot designer Roberto Aimi – zegt:
Shimi is designed to change the way that people enjoy and think about their music. If robots are going to arrive in homes, we think that they will be these kind of machines – small, entertaining and fun. They will enhance your life and pave the way for more sophisticated service robots in our lives. […]
”We’ve packed a lot of exciting robotics technology into Shimi. Shimi is actually the product of nearly a decade of musical robotics research. We’re very excited about the opportunity to show the Google developer community what we’ve put together using the Android platform.”
Shimi is naar verwachting in 2013 beschikbaar voor consumenten via het speciaal hiervoor opgezette bedrijf Tovbot. Hoeveel Shimi gaat kosten is nog onbekend, maar geïnteresseerd ben ik zeker!
bron: email van Joost Geraets
Hoe werkt Shimi?
Shimi in een thuissituatie:
Het is fascinerend om te zien hoe de huid van een inktvis reageert op Insane In The Membrane van Cypress Hill. De muziek komt ‘binnen’ via een electrode die op de huid is geplaatst. De onderzoekers van Backyard Brains zeggen:
We’ve been working hard on many new experiments at the Marine Biological Labs in Woods Hole, MA this summer and have some exciting (and beautiful) results. While working on the giant axons of the Longfin Inshore Squid, we decided to see what would happen if we played music like we do with our dancing cockroach leg experiment. The results were very cool.”
De kleurenpalletten die ontstaan zijn werkelijk fascinerend en in sommige gevallen wonderschoon. Ik ben alleen benieuwd of de inktvis het experiment zonder kleerscheuren overleefde. Het in de quote genoemde kakkerlakpootexperiment is in dat opzicht wat luguberder van aard.
bron: Backyard Brains
Van alles wat uitgewisseld wordt op BitTorrent bestaan allerlei ranglijsten die aangeven wat de meest gedeelde films, muziek, games etc. zijn. De webapp Legalize It indexeert de populairste muziek op het netwerk, maar matcht deze met aanbod binnen Spotify. Kinderlijk eenvoudig concept, maar je moet er maar opkomen en de moeite nemen het te programmeren. Zou ook interessant zijn als er een omgekeerde versie in de Spotify-appstore een plaatsje kreeg!
bron: Evolver.fm
Read MoreBlueszanger Blind Willie McTell omschreef zijn maakproces als volgt: “I jump ‘em from other writers but I arrange ‘em my own way.” Creatief hergebruiken dus. Dat is precies het verhaal dat Kirby Ferguson vertelt met zijn reeks Everything Is A Remix. In onderstaande TED-talk illustreert hij zijn stelling met onder andere het The Grey Album van DJ Danger Mouse:
2004. Brian Burton, aka Danger Mouse, takes the Beatles’ “White Album,” combines it with Jay-Z’s “The Black Album” to create “The Grey Album.” “The Grey Album” becomes an immediate sensation online, and the Beatles’ record company sends out countless cease-and-desist letters for “unfair competition and dilution of our valuable property.”
Now, “The Grey Album” is a remix. It is new media created from old media. It was made using these three techniques: copy, transform and combine. It’s how you remix. You take existing songs, you chop them up, you transform the pieces, you combine them back together again, and you’ve got a new song, but that new song is clearly comprised of old songs.
But I think these aren’t just the components of remixing. I think these are the basic elements of all creativity. I think everything is a remix, and I think this is a better way to conceive of creativity.”
Naast The Grey Album haalt Ferguson ook talloze voorbeelden aan uit het vroege oeuvre van Bob Dylan, evenals de kopiedrift van Apple, waarbij de laatste het echter allesbehalve op prijs stelt wanneer zijzelf gekopieerd worden. Goed verhaal, ook de wijze waarop Ferguson het vertelt. Aanrader dus!
Read More
In mijn geval was het vier maal is scheepsrecht. Zo vaak solliciteerde ik namelijk bij een bibliotheek voordat ik beet had. Na pogingen bij de Bibliotnetten Drenthe en Groningen en de bibliotheek Assen kreeg ik een telefoontje van m’n vader of ik onderstaande vacature ook had gezien. Het was de zomer van 2009 en ik was helemaal klaar met mijn toenmalige baan als beleidsmedewerker cultuur & sport bij een gemeente. Vooral in gesprekken met de bibliotheek aldaar (ik begeleidde vanuit de gemeente mede een nieuwbouwtraject, momenteel geresulteerd in een nominatie voor Beste Bibliotheek van het Jaar 2012) dacht ik vaak: “ik zou graag aan jullie kant van de tafel zitten“, vooral als het onderwerpen als mediawijsheid of innovatie betrof.
Ik keek dus al een tijdje om me heen en mijn eerste reactie op de vacaturetekst was: “die is van mij.” Bibliothéekwerk wilde ik graag, maar muzíekbibliotheekwerk was natuurlijk het walhalla. Na een oriënterend telefoongesprek, waarbij ik werd aangemoedigd vooral te solliciteren, schreef ik onderstaande brief, waarop ik (geluk!) werd uitgenodigd om te komen praten. De voorbereiding daarop deed ik tijdens de Dolomietenmarathon, waarbij ik ruimschoots de tijd had interne beleidsstukken, maar ook documenten als de Agenda voor de Toekomst tot me te nemen. Die laatste kende ik wel vanuit het beleidsmedewerkerschap, maar las hem nu toch met andere ogen.
Enfin, ik kreeg de baan (top!), diende m’n ontslag in bij de gemeente en ging op 1 september aan de slag in Leeuwarden. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik hier een geweldige tijd heb gehad. Ik kreeg de vrijheid om in te springen op zaken die ik van belang achtte voor de ontwikkeling van het bibliotheekwerk en besloot mede daarom ook, mogelijk dagelijks, te gaan bloggen. Alhoewel mijn functie coördinator muziekbibliotheek was begon mijn takenpakket echter veel breder te worden dan dat alleen. SocialMediaCaster, voortgekomen uit een projectgroep gaming, is daarvan een voorbeeld. Maar ook de Twitterboom, projecten met studenten van de Noordelijke Hogeschool, workshops online privacy of aanbevelingen inzake de inzet van social media vallen daarbinnen.
Wat de muziek betreft was er natuurlijk het dagelijkse reilen en zeilen, maar ook inzet voor de Vereniging van Muziekbibliotheken, de opzet van Muziekdingen en een recentelijk afgerond onderzoek naar de mogelijkheden van ontsluiting van publieke domein bladmuziek. En dan natuurlijk de, later we het maar werkgerelateerde vrije tijd noemen: waardevolle contacten op Twitter, onder andere uitmondend in Bierblio (Drinkebroeders met een missie) en natuurlijk OpenBibliotheken.
Dat mijn werkzaamheden vanwege een provinciale bezuiniging in Leeuwarden stoppen vind ik jammer, maar er komt een geweldig mooie uitdaging als Domeinspecialist Nieuwe Media bij Bibliotheekservice Fryslân voor in de plaats. Om mijn huidige directeur maar te parafraseren: ik hoop dat ik daar evenveel ruimte krijg om mezelf te ontplooien als hier, want dat voelde als een warm bad. Dank jullie wel, collega’s bij Stichting Bibliotheken Midden-Fryslân!
Read More
