Dank je wel, Johan.

Godverdorie, Johan Stapel, we gaan je missen. K*tziekte. Niet alleen als uiterst aimabele en deskundige collega, maar ook omdat ik dankzij hem de laatste jaren het genoegen had op Facebook deel uit te maken van de besloten groep De Luisterclub, een initiatief van Johan.

Als muziekliefhebber pur sang bracht hij daar een groep mensen bij elkaar die ervaringen delen over muziek en dat op de breedste manier mogelijk. Het valt op dat de deelnemers opvallend vaak persoonlijke ervaringen delen, waarbij muziek een immer aanwezige component is. Een bijzondere groep, waarvan de meesten elkaar nog nooit persoonlijk ontmoetten, maar elkaar toch lijken te kennen. Johan was daarvan de aanstichter en vaak degene die ons met prikkelende stellingen uit de tent wist te lokken. In die groep liet hij enige tijd geleden ook weten dat hij ziek was. Dat kon daar.

Het viel me al op dat hij daar de laatste tijd wat minder aanwezig was. Nu is duidelijk wat daarvoor de reden was. Johan was zoals gezegd een fijne bibliotheekcollega van mij en we hebben samen wat mooie dingen georganiseerd (onder andere de Innovatiedoedag in 2012, samen met Adeline van den Berg en Rob Coers).

Hij gaf me vanuit Bibliotheek.nl onder andere de opdracht om te onderzoeken hoe bladmuziek uit het publieke domein, zoals bijvoorbeeld de befaamde Petrucci-bladmuziekbibliotheek, voor alle Nederlandse bibliotheekgebruikers beschikbaar kon komen. Dat is geïmplementeerd. In 2014 maakte wederom Johan en Adeline het mogelijk dat ik samen met Ake Nygren een presentatie kon geven over connected learning op het Nationale Bibliotheekcongres. Mooie momenten en tekenend voor Johan (en Adeline) die anderen het podium boden zonder zelf op de voorgrond hoeven te staan.

Als Johan zelf publiekelijk aan het woord was, en dat gebeurde geregeld, sprak hij vaak in metaforen. Klassiek is zijn kerstboom met kluit, aan de hand waarvan hij bibliotheekcollega’s illustreerde wat de kracht van linked (open) data voor bibliotheken kon betekenen. Op die manier wist hij een technisch complex fenomeen begrijpelijk te maken. Als muziekliefhebber gebruikte hij vaak muziekvoorbeelden van hoe het zou kunnen werken.

Hij hield van zijn werk, dat was overduidelijk.

We troffen elkaar dus geregeld, ondanks dat we geografisch ver van elkaar verwijderd waren (hij in Den Haag, ik in Leeuwarden), maar er was een klik. Waarschijnlijk ook omdat we uit dezelfde streek afkomstig waren (Drenthe/Groningen) en we (daardoor?) beide een zwak hadden voor Daniël Lohues. Ook dronken we, onder de noemer #bierblio, in de periode 2010-2014 samen met medevakidioten op gezette tijden goed bier om over ons vak te bomen. Geheugenswaardige momenten bij onder Brouwerij De Molen en mooie biercafés in het land, vrijwel altijd in gezelschap van Edwin Mijnsbergen, Joost Geraets, Alinda Mastenbroek, Frank Huysmans, Enno Meijers en Lukas Koster, vaak aangevuld met (toevallige) voorbijgangers als David Janssen, Michel Wesseling en Jacques Malschaert.

Ik zal hem gaan missen. Veel sterkte collega’s, vrienden en familie van deze fijne man.

Lees hier een in memoriam door Edwin.

Uit een in memoriam op Facebook van Peter Nugteren:

“Als enorme muziekliefhebber stelde Johan in de laatste maanden van zijn leven een Spotifyplaylist samen van zijn favoriete liedjes. Een prachtig monument. We zullen er van blijven genieten.”