Het lijkt erop alsof er eindelijk serieus wordt gekeken naar de kosten die online piraterij met zich meebrengt. En dan blijkt de claim van de inkomstenderving zoals die door de entertainmentindustrie jarenlang werd opgegeven (en voor waar werd aangenomen) onjuist. Onderstaand een infographic, maar lees ook zeker The numbers behind the Copyright Math, al was het alleen maar om de week met een glimlach te beginnen.
Read MoreToegegeven, het weer is veel te mooi om binnen filmpjes te bekijken, maar op een later moment kan het natuurlijk ook. Van de makers:
Because waves of repression continue to come: lawsuits are still levied against innocent people; arrests are still made on flimsy pretexts, in order to terrify and confuse; harsh laws are still enacted against filesharing, taking their place in the gradual erosion of our privacy and the bolstering of the surveillance state. All of this is intended to destroy or delay inexorable changes in what it means to create and exchange our creations. If STEAL THIS FILM II proves at all useful in bringing new people into the leagues of those now prepared to think ‘after intellectual property’, think creatively about the future of distribution, production and creativity, we have achieved our main goal.”
Van de week was ik te gast bij This Week In Libraries van Jaap van de Geer en Erik Boekesteijn. Gespreksonderwerp waren de (inter)nationale pogingen het internetgebruik in toenemende mate te reguleren en de eventuele gevolgen daarvan voor openbare bibliotheken. En dan vanzelfsprekend aandacht voor de onzichtbaarheden van bibliotheken in het debat en de oproep aan de VOB hierin verandering te brengen. Fijn dat het podium gegeven werd hierover met elkaar te discussiëren.
TWIL #64: Jeroen de Boer from Jaap van de Geer on Vimeo.
ACTA, SOPA & PIPA and what it all means for libraries.
We also talk about the position of the Dutch Library Association on these matters.
Het aantal handtekeningen op onze petitie staat momenteel op 185 (niet bevestigde daarin meegenomen). Dit is een aantal waarmee we al erg blij zijn, maar hiermee is ons doel nog lang niet bereikt. Wat we bijvoorbeeld nog missen is de discussie die we willen losmaken. Gisteren bereikte ons echter iets dat volledig aan deze wens voldoet: een reactie getiteld Vrijheid om te leven van je werk in de nieuwsbrief van Wim Keizer.
Die reactie is op z’n zachtst gezegd prikkelend, al was het alleen al omdat in het stuk internetpiraterij hand in hand gaat met het diskwalificeren van sociale media. Over de (on)zin van dat laatste sprak Keizer zich al eerder uit en stelde daarbij meermaals dat het hem gaat om feiten. Die zijn volgens hem namelijk aan erosie onderhevig in de toenemende digitale informatiestroom. In een discussie op Twitter kwam als terechte tegenreactie de opmerking: “de bron doet niet af aan de juistheid van de feiten“. En daarbij zou je vervolgens kunnen stellen dat het juist een informatieprofessional toevertrouwd zou moeten zijn een bewuste selectie uit de informatiestroom te kunnen maken. En inderdaad, er wordt ook veel onzin gespuid, maar, aan de andere kant: waar niet?
Pikant in de discussie is echter dat, juist als het gaat om interpiraterij, de juistheid van cijfers (de feiten dus) daarvan door iedereen, behalve de entertainmentindustrie, ernstig wordt betwist. Of zoals Julian Sanchez van het Cato Institute, over de cijfers die ten grondslag liggen van SOPA en PIPA, stelt:
[…] I’m offended to see bad data invoked so routinely and brazenly, on general principle, it’s important to try to set the record straight. The movie and music recording industry have gotten away with using statistics that don’t stand up to the most minimal scrutiny, over and over, for years, to hoodwink both Congress and the general public. Wherever you come down on any particular piece of legislation, this is not how policy should get made in a democracy, and it’s high time they were shamed into cutting it out.”
Een uiterst gedetailleerde uiteenzetting over de onjuistheid van de cijfers vind je in de rest van Sanchez’ artikel How Copyright Industries Con Congress, waaruit bovenstaande quote afkomstig is. En dan is het, Wim Keizer, juist een blogger, Mike Masnick, die zelf maar een onderzoek instelt om de feiten boven tafel te krijgen, waar de politiek nog volkomen blind vaart op verzonnen gegevens van de industrie.
De feiten dus, wat zeggen die? Uit het onderzoek van Masnick blijkt dat de entertainmentindustrie méér omzet dan ooit tevoren, maar dat door een versplinterd aanbod en veranderende vraag het geld niet meer terechtkomt in de klassieke potjes en daarmee de bekende portemonnees. Dus inderdaad, er worden minder cd’s verkocht en de hitmachine stokt, maar de industrie floreert desondanks. Dat is een besef dat vraagt om adaptatie aan een veranderende wereld, want het internet gaat niet meer weg en de geest van het uitwisselen van content en informatie niet meer terug in de fles. Dat is geen theorie, maar de praktijk, getuige onder meer de stelling van Paolo Coelho die de kansen ervan ziet. Of de conclusie van schrijver Neil Gaiman in een artikel dat vandaag verscheen in Forbes, Is Piracy The New Advertising? En dan zijn het wederom bloggers die in een mooie serie uiteenzetten welke lessen de uitgeverswereld kan trekken uit het digitaliseringsproces dat de muziekwereld grotendeels doorlopen heeft.
Dus om bibliotheken in deze maalstroom mee te nemen past aanpassing en niet enkel het verdedigen van een stelsel dat onder druk staat. Wat daarbíj komt, is dat bibliotheken al een eerlijke prijs betalen voor alle boeken en andere content. Dat maakt dat wij de laatste moeten zijn die zich verantwoordelijk voelt voor de financiële positie van auteurs en hun uitgevers. Dat is in eerste instantie hun eigen verantwoordelijkheid.
Maar laten we vandaag de dag nu de middelen hebben om dat grotendeels zélf te kunnen doen, zónder de door Keizer, terecht, aangehaalde afknijpende schakels in het productieproces. En laat nu internetvrijheid de basis vormen voor al die mooie huidige diensten, maar zeker hun opvolgers om de kans te krijgen zich te bewijzen. En laat daar nu een kans voor bibliotheken liggen om zichzelf eens te profileren in de voorhoede van technologische vooruitgang en politieke bewustwording. Eigenlijk is de titel van Keizer’s reactie, Vrijheid om te leven van je werk, onbedoeld dus uitermate treffend.
Read MoreIn Us Now komt een reeks belangwekkende deskundigen en praktijkvoorbeelden aan bod die de grote verschuiving van dit moment illustreren: technologie maakt het mogelijk dat een puur menselijke waarde als samenwerken voor iedereen mogelijk wordt. Dat resulteert bijvoorbeeld in sympathieke initiatieven als Directionless Enquiries, maar het kan ook ingezet worden voor politieke verandering (met alle mogelijke reacties van de gevestigde orde van dien). Het maakt bijvoorbeeld de boodschap van de Europese Commissie vandaag dat sociale netwerken schuldig zijn aan de val van ACTA tegelijkertijd illustratief en cynisch. Wat mij betreft is Us Now een must-see voor iedereen die is geïnteresseerd in sociale media en het maatschappelijke en politieke aspect ervan. Heel erg waardevol.
Geheel in de geest van de film vind je de gecrowdsourcete ondertitelversie van Us Now hier.
Read MoreThe Internet Blueprint is een initiatief van de Amerikaanse belangenorganisatie Public Knowledge. Het idee achter de site luidt als volgt:
Hi, and welcome to The Internet Blueprint. This site is designed to develop bills that will help make the internet a better place for everyone.
After the success of the SOPA and PIPA protests, policymakers in DC asked us what we would do to make the internet better. The bills on the home page begin to answer that question. They make up a plan – a blueprint, if you will – that would strengthen and improve the way that the internet and law relate to one another.”
Public Knowledge heeft dus een aantal uitgewerkte wetsvoorstellen op de site geplaatst. Het is de bedoeling dat in eerste instantie bedrijven en organisaties aangeven hoe zij tegenover het voorstel staan. Vervolgens kunnen bezoekers via social media een voorstel promoten, waarna uiteindelijk ook de politieke voorstanders ervan op de site een gezicht krijgen. Politici die tegen zijn, of nog geen voorkeur hebben uitgesproken, kunnen worden opgeroepen dit (alsnog) te doen. Naast de inmiddels uitgewerkte voorstellen is er echter ook ruimte om zelf ideeën in te brengen of om te reageren op bijdragen van anderen.
Wat een ontzettend mooi voorbeeld van hoe transparantie en democratie wellicht leidt tot progressieve wetgeving. Ik hoop echt dat dit initiatief voet aan de grond krijgt.
bron: Boing Boing
Read More
