Pages Menu
Categories Menu

Posted by on aug 31, 2010

Vind bieb-ebooks via de webbrowser

Vind bieb-ebooks via de webbrowser

Dat zou toch mooi zijn: een ebook zoeken via Google en daarbij automatisch de catalogi van bibliotheken doorstruinen. En het vervolgens, waar van toepassing, kunnen downloaden, lenen of aanschaffen. De basis hiervoor wordt gelegd met BookServer:

The BookServer is a growing open architecture for vending and lending digital books over the Internet. Built on open catalog and open book formats, the BookServer model allows a wide network of publishers, booksellers, libraries, and even authors to make their catalogs of books available directly to readers through their laptops, phones, netbooks, or dedicated reading devices. BookServer facilitates pay transactions, borrowing books from libraries, and downloading free, publicly accessible books.

Om dit systeem te laten functioneren wordt gewerkt met een open standaard voor de uitwisseling van e-content, OPDS (Open Publication Distribution System). Deze standaard maakt het mogelijk e-content te zoeken, onafhankelijk van locatie, maar geschikt voor alle hardware of apps. OPDS is sinds 2009 in ontwikkeling door een gemeenschap van ebookontwikkelaars, uitgevers, bibliothecarissen en verkopers. Dit vanuit de doelstelling een eenvoudige standaard te creëren om catalogi voor ebooks, magazines en andere digitale content aan te leggen.

In het rapport eBook Feasibility Study for Public Libraries stelt COSLA (Chief Officers of State Library Agencies) glashelder dat de BookServer-benadering voordelen voor bibliotheken oplevert:

Each library system is struggling to create a better user experience for finding and using library materials. Each library system is wondering how to be at the point of need. This is a problem more easily solved together. Because of Amazon, Google, Netflix, and more, people are used to searching and browsing collections at a national level and beyond. They have come to expect this. A BookServer approach for all library eBooks would help strike a blow against centralized, corporate control of intellectual property and promote wider use and appreciation of community resources. A joint BookServer project like Open Library may be a way to apply pressure to Google’s increasingly commercialized search algorithms: providing access to all the world’s information should not mean Google needs to own it, control it, or profit directly from it.

Onderstaand een grafische weergave van de wijze waarop BookServer het zoeken naar e-content vereenvoudigt, afkomstig uit het COSLA-rapport.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 27, 2010

Pirate Bay, de film

Pirate Bay, de film

Evenals het MusOpen-project waaraan ik gisteren aandacht besteedde maken ook de makers van een film over The Pirate Bay (TPB) gebruik van crowdfundingsite Kickstarter. De film, getiteld TPB-AFK, is een documentaire over de mensen achter TPB. Filmmaker Simon Klose over de reden de internetgemeenschap als financier in te zetten:

I want to prove that people who claim that the network is threatening cultural creation are wrong, and I will ask the Internet for help.”

De oprichter van TPB, Peter Sunde, is één van de mensen die door Klose’s camera gevolgd wordt. Sunde kwam kortgeleden in het nieuws toen hij stelde dat TPB als een grap bedoeld was. Als reactie op een zogenaamd Anti Pirate Bureau leek het hem wel aardig dan ook maar een Pro Pirate Bureau op te richten. Dat niet iedereen de humor daarvan inziet werd onlangs echter ook duidelijk.

Read More

Posted by on aug 20, 2010

Luister naar Animal Farm en 1984

Luister naar Animal Farm en 1984

Open Culture besteedt in Revisiting George Orwell (Animal Farm and 1984 Free) aandacht aan de mogelijkheid Orwell’s klassiekers Animal Farm en 1984 gratis als audioboek te beluisteren. De downloadlinks verwijzen overigens naar het onvolprezen Internet Archive: Animal Farm en (1984).

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 13, 2010

De bibliotheek en het recht van overpad

De bibliotheek en het recht van overpad

Ik ben overtuigd van de voordelen van het gebruik van open source in de bibliotheekwereld. Dat in het kader van de gezamenlijke webpresence van bibliotheeksites gekozen wordt voor in ieder geval twee open source CMS-en (Joomla en Drupal) juich ik daarom van harte toe. In mijn dagelijkse werkpraktijk, waar het gebruik van open source nog geen automatisch gegeven is, probeer ik het belang daarom duidelijk te maken. Daarbij probeer ik zoveel mogelijk klassieke valkuilen te omzeilen, maar die van vendor lockin blijft een lastige. Daarop zal ik nu echter niet verder ingaan.

Wat ik belangrijker vind is dat ik in mijn naaste (online) omgeving gegevens ben gaan verzamelen om mijn pleidooi kracht bij te zetten. Zo ben ik bijvoorbeeld een topic gestart binnen de Nederland Open in Verbinding-groep op LinkedIn. Ik ben bijzonder aangenaam verrast door de respons die ik daar publiekelijk kreeg, maar ook wat er via de mail naar me gestuurd is. Met deze suggesties kon ik bijvoorbeeld erg veel:

1. Bij closed source koop je licenties van bestaande software. Die software is dus al ontwikkeld, zodat je in feite betaalt voor “oude” technologie. Wil je daarná verbeteringen/ veranderingen dan kun je nóg een keer betalen. Bij open source krijg je de bestaande software om niet. Vervolgens wordt elke cent die je besteedt gebruikt voor vernieuwing en uitbreiding. Pure innovatie dus…

2. Closed source is, zoals de naam al zegt, gesloten. De code is geheim zodat al vele malen steeds opnieuw het wiel uitgevonden is. Bij open source is makkelijk voort te bouwen op het werk van anderen. Je hoeft b.v. geen tijd en energie meer te steken in het ontwerpen en programmeren van basisvoorzieningen maar kunt (alweer) direct met vernieuwing beginnen. De ontwikkelingen kunnen hierdoor veel sneller gaan. Was het Newton niet die zei “Ik stond op de schouders van reuzen?”.

Hiernaast namen meerdere mensen de moeite in de pen te klimmen. De resulaten daarvan, uiteenlopend van persoonlijke ervaringen tot onderzoeksrapporten en programma’s van eisen, hadden als gemeenschappelijke deler het dienen van een publieke zaak. En juist dit laatste is exact waarover het zou moeten gaan.

Ik had het hier gisteren, tevens in een telefoongesprek met de waarde van zo’n 500.000 tweets, over met Edge-kompaan Arthur en hij wees me op een treffende analogie met de mass trespass of Kinder Scout. Huh? Wat? Welnu, op 24 april 1932 besloot een grote groep wandelaars een zwakte in het Britse rechtssysteem bloot te leggen door en masse een route te nemen die deels over privaat grondgebied liep. Ook al sinds mensenheugenis gebruikte routes waren door private grootgrondbezit onbereikbaar geworden. De actie zou ertoe leiden dat deze, ook als ze over privéterrein lopen, voor geïnteresseerden bereikbaar zijn: Open Country. Dit werd vastgelegd in de Countryside and Rights of Way Act 2000. De publieke zaak dient met andere woorden een groter belang dan de private.

Wanneer ik dit terugvertaal naar de bibliotheekwereld zou je moeten zeggen dat dit recht van overpad een basisvoorwaarde is als je vooruit wilt denken. Omwegen en andere obstakels (lees bijvoorbeeld Why Openness Leads To Greater Innovation: The Friction Of The Hold Up Problem) vertragen slechts. Maar het leuke is dat er vrijheid is om die keuze te maken.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on aug 10, 2010

Torrents met een sausje

Torrents met een sausje

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik BitTorrent eigenlijk nauwelijks meer gebruik. In films downloaden schep ik sowieso niet zo’n genoegen, software heb ik genoeg (en voor opensourcesoftware heb ik geen cracks nodig) en de muziek haal ik bij blogs. Of beter gezegd wat dat laatste betreft: obscure muziek haal ik bij blogs (en betaal ik met liefde een Rapidsharebijdrage). In mijn overige (lees: mainstream- en jeugdsentiment) muzikale behoeften voorziet Spotify. En door de jaren heen heb ik ook al heel wat verzameld en heb ik een heuse muziekbibliotheek achter de hand.

Ondanks dit alles was ik echter onder de indruk van Take.fm, waarover TorrentFreak vandaag een bericht postte. Deze uiterst professioneel aandoende site is een zogenaamde torrentindex. Dit betekent dat er geen eigen tracker gebruikt wordt, maar dat er slechts wordt verwezen naar data elders. De Copyright notice zegt dan ook:

The torrent (metadata) files that we host do not contain data that might be copyrighted in any way. No copyrighted and/or illegal material is hosted by us. It is therefore not possible to hold us responsible for the material that is being spread using this service.

In tegenstelling tot gangbare torrentsites, die vaak erg basic qua vormgeving zijn, heeft Take.fm veel meer weg van een webwinkel. Visueel aantrekkelijk, aanbevelingen, toplijsten etc. Of in de woorden van de oprichter:

We don’t have to get used to a third-rate user experience just for dealing with torrents. I tried to build a website that I – and hopefully all the torrents community – would enjoy using.”

Dat ik er een beetje uit ben (torrents dan) bewijst het gegeven dat Take.fm naar het voorbeeld van Coda.fm gerealiseerd is. Met als enige verschil dat deze slechts muziektorrents aanbiedt. Voor een leek die met BitTorrent in aanraking komt zijn deze twee sites wel hele aardige instappers. Voor de meer ervaren gebruiker biedt het een aangenamer verpozen dan dat men tot voor kort gewoon was. Met als voorbehoud dat je voorkeur enigszins in het mainstreamdomein ligt.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jul 26, 2010

Auteursrecht frustreert de preservering van pianolacomposities

Auteursrecht frustreert de preservering van pianolacomposities

Het is typisch zo’n artikel waarvan de inhoud mij de haren te berge rijzen: Copyright Finally Getting Around To Destroying Player Piano Music… One Century Late. In het kort komt het erop neer dat de pogingen van een begeesterde liefhebber van de pianola om composities voor het instrument de preserveren door achterhaalde auteursrechtwetgeving worden gefrustreerd. De liefhebber in kwestie, Jon maddog Hall, is een verzamelaar van pianola’s en andere mechanische muziekinstrumenten. Hij signaleerde dat veel originele papierrollen aan verval onderhevig zijn. Om de muziek voor het nageslacht te bewaren is de gangbare procedure digitale opnames van de rollen te maken, of om te zetten in MIDI-bestanden. Aangezien Hall een grote eigen collectie heeft wilde hij deze op dezelfde wijze voor het nageslacht bewaren:

I thought about this procedure of preserving this music, and felt there were a lot of songs that I had in my collection that I could put up on the Internet. People could then hear the sound of my instruments playing, as well as hear the music itself. As a Free Software person and a follower of the issues around copyright I would be careful to use a melodie that was long out of copyright, like “Greensleeves”. But something in the back of my mind began to nag me, so I sent an email to one company who still manufactures player piano rolls and asked to talk to their legal department.”
bron

Hall had al voorzien dat hij alleen materiaal moest gebruiken dat zich al in het publieke domein bevond. Hij had echter geen rekening gehouden met het feit dat een nummer dan wel tot het publieke domein mocht behoren, maar dat dat nog níet het geval hoefde te zijn voor de specifieke uitvoering ervan. En om de zaak nog verder te compliceren bleek er copyright op rollen van specifieke fabrikanten te rusten. Dit laatste om te verhinderen dat concurrerende bedrijven uitgebrachte muziek van elkaar konden kopiëren.

Hall, die de kwestie besprak met een jurist van een bedrijf dat nog papierrollen fabriceert, concludeert aldus:

We ended up agreeing that if I made an mp3 recording of less than 30 seconds, off an old roll, from a company that was completely out of business, kept it completely for my own use and locked up so no one else could hear it, that I probably would not be sued. He also begged me not to use any of his company rolls in this task, as he really did not want to have to sue me. I thanked him for his time.”

Om treurig van te worden toch?

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest