Geweldig, dit onderstaande filmpje dat dient als aandachtstrekker voor het kinderboek It’s a book van Lane Smith. Met dank aan de post Children’s Book Explains What A Book Is op Techland.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Mark Waid wil de kracht van het internet gebruiken om zijn werk te verspreiden.
De wereld van de comics is mij volkomen onbekend. De naam Mark Waid zei mij daarom ook helemaal niets. Het blijkt echter een grote meneer in de wereld van strips en het feit dat hij een keynote speech hield bij de uitreiking van de toonaangevende Harvey Awards (kende ik natuurlijk ook niet) geeft daarvan acte. Tijdens die toespraak deed hij de prikkelde uitspraak:
Culture is more important than copyright”,
wat aandacht opleverde van de redactie van Techdirt, resulterend in het artikel Comic Book Writer Mark Waid Defends Copying, Points To The Value Of The Public Domain. En toen was mijn aandacht natuurlijk getrokken.
Waid betoogt dat het huidige auteursrechtsysteem te rigide is. Volgens hem heeft er altijd een zeker evenwicht bestaan tussen het beschermen van auteursrecht en het behouden van cultuur & het publieke domein. De wijzer is nu echter doorgeslagen naar het zekerstellen van zoveel mogelijk inkomsten voor relatief weinig personen/partijen:
That copyright system, however imperfect, worked for centuries. It was a decent balance of copyright and culture–you were allowed to profit from your work during your lifetime, your heirs even got many years’ grace period afterwards, and then it all went back into the pool of public domain at some point long after you were dead. But for the past several decades, megacorporations have turned copyright into a perpetual revenue machine for them that will never end and never expire. That’s great for individual copyright holders who draft off of that momentum, but it’s lousy for culture. Worse, it’s led to a mindset among creators that the only acceptable reward for creativity is dollars and cents…
Het beschermen van de inkomstenstroom komt vooral in het nieuws door de aanpak van het bestandsuitwisseling op het internet. Waid stelt echter dat deze deelcultuur (hij noemt onder andere de onstuimige groei van sociale netwerken) iets is wat geaccepteerd moet worden, omdat het niet zal verdwijnen. Zijn suggestie is daarom ook delen te gebruiken als middel om werk te verspreiden. Aan de creativiteit om met ideeën te komen zal het wat hem betreft niet liggen:
We are the smartest, most creative medium in America. We put out ideas on a periodical basis bam, bam, bam. We don’t put out a screenplay every three years. We don’t invent a TV show every ten years. There are more ideas in one Wednesday in one comic shop than in three years of Hollywood. We’re notoriously bad businessmen, but we are unmatched for creativity and inventiveness, and there are ways to make filesharing work for us rather than cower in fear that it’s going to destroy us.”
En Waid weigert dezelfde fouten te maken als de muziek- en filmindustrie:
I don’t want to be afraid. I don’t want to enter my third decade of my career terrified that publishing’s going down the tubes when we have the power to affect it. In fact, we have the advantage of being able to watch how other media have mismanaged their attempts at digital for ten years and learn from their mistakes. We can–and we will–find ways to make the internet work for us and for the enrichment of culture.”
Die laatste zin verdient eigenlijk een plek op een mooi (digitaal) tegeltje. Maar los daarvan weigert Waid het te laten verworden tot een holle frase. Integendeel, hij wil zelf verschillende ideeën uitproberen om te zien hoe hij bijvoorbeeld het gebruik van BitTorrent in zijn voordeel kan laten werken. En geheel in het licht van de deelcultuur zal hij hiervan verslag doen op zijn website en elders online. Los van wat er uit komt verdient Waid al een grote pluim. Strijden met open vizier en niet gebaseerd op angst, maar met een positieve insteek. Hulde!
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read MoreHet aanbieden en spelen van online games vraagt veel netwerkcapaciteit. Volgens het bedrijf Solid State Networks levert de inzet van peer-to peer technologie hieraan een positieve bijdrage. Voor de succesvolle inzet hiervan doet het bedrijf een drietal aanbevelingen:
Om haar verhaal kracht bij te zetten is onderstaande vermakelijke en informatieve video gemaakt. Dááronder het document waaruit de aanbevelingen afkomstig zijn.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read MoreVia Open Culture kwam onderstaande geanimeerde film noir Key Lime Pie. De film is van de hand van Trevor Jimenez.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
De handhaving van de Digital Economy Act heeft volgens James Boyle middeleeuwse trekjes
Kortgeleden schreef ik een post over Hoe ongewenste wetten tot stand komen. Hieraan gerelateerd is een interview met James Boyle dat ik vanmiddag bekeek. Boyle spreekt zich hierin uit over de Britse Digital Economy Act. Hij zegt onder meer:
This idea of privatising justice, which we know from the feodal system -which we know from the middle ages where we basically turn over to private parties to invoke the power of the state – this is something not to be done lightly. And in my view the Digital Economy Act sets the balance in the wrong place. Content providers have very legitimate reasons to want to protect their content, but their interests are not the only interests. And getting access to the internet, as lot of people have pointed out, is just as fundamentally part of a citizen’s daily life as getting access to the roads.”
Iedereen met een beetje gezond verstand kan hierop de vraag stellen “maar waarom is deze wet dan tóch aangenomen?” Boyle is hier helder over: er is sprake van gebrek aan beeldvorming bij zowel het publiek als de politiek. Voor een nieuw wetsvoorstel loopt de mainstream pers niet warm, waardoor een groot deel van het proces relatief ongestoord kon plaatsvinden. Aan de andere kant spraken vertegenwoordigers van de entertainmentindustrie zich wel uit over de door hun gewenste maatregelen. Een onevenwichtige informatiestroom dus die volledig aansluit bij de stelling van Mancur Olson:
In short, the committed minority can often beat the disorganized majority.”
Volgens Boyle had deze eenzijdige beeldvorming voorkomen kunnen worden als de gevolgen meer onder de aandacht waren gekomen: netneutraliteit, privacy, vrijheid van meningsuiting. Hij is daarom blij met de steeds grotere rol die digitale burgerrechtenorganisaties, zoals de Open Rights Group, hierin spelen.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Een opmerkelijk bericht gisteren: in de VS worden binnenkort 500 mensen gedaagd die illegaal verkregen pornofilms tot zich hadden genomen, waaronder de titel Debbie Does Dallas. Nu moet ik eerlijk bekennen deze film niet te kennen (ja, ’tis echt waar!), maar het blijkt een heuse pornoklassieker. Uit 1978.. Wat betreft deze titel is de aanklacht is gericht op 113 internetgebruikers die Debbie Does Dallas via BitTorrent zouden hebben binnengehaald:
Defendants collectively participated, via the internet, in the unlawful reproduction and distribution of Plaintiff’s copyrighted motion picture, “Debbie Does Dallas,” by means of file transfer technology called, BitTorrent. Defendants initiated their infringing conduct by first logging into the public BitTorrent website www.fulldls.com, (or a related site) known for its large index of copyrighted movies, television shows, software and adult videos.”
Tja, ik zou dan denken dat je als producent in je handen mag knijpen dat er überhaupt nog mensen geïnteresseerd zijn in een 32 jaar oude pornofilm. Zeker als je bedenkt dat er moderne remakes van zijn (ook niet gezien!) en er zelfs een musicalversie van bestaat. Maar blijkbaar is er toch een groep liefhebbers die zweert bij goud van oud en dat kan natuurlijk niet. Hartstikke terecht daarom dat de producent probeert er op deze manier een financieel slaatje uit te slaan. En daarmee en passant al die 113 viezeriken op hun plek zet.
