Muziek | Rafelranden

Posted by Jeroen de Boer on jul 3, 2010

Muziekwebluister klatert alleen binnen vier muren

Vanmorgen had ik het genoegen een bezoekje te mogen brengen aan de Centrale Discotheek Rotterdam (CDR). Ik bezocht ze in het bijzonder om de nieuwe streamingdienst MuziekWebLuister te bekijken. Hiermee wordt het volledige aanbod van de CDR streaming ter beschikking gesteld aan de bibliotheekbezoeker. Het was mooi om te zien dat al het materiaal door medewerkers letterlijk en figuurlijk uit het schap of archief wordt gehaald om te digitaliseren. Ook de invoer van gescande hoezen en vanzelfsprekend titelbeschrijvingen gebeurt door hen. Op een dag als vandaag niet anders te kwalificeren als monnikenwerk. Mij werd verteld dat het in de toekomst wellicht mogelijk is nieuwe aanwinsten middels een robot te digitaliseren, maar zover is het nog niet.

Bezoekers van mijn blog weten dat ik een enthousiast gebruiker van Spotify ben en daarnaast voorstander van opname van deze dienst in het bibliotheekaanbod. Dat is na mijn bezoek van vanochtend niet veranderd. Achilleshiel van MuziekWebLuister is wat mij betreft de beperking dat de dienst alleen binnen de vier muren van de bibliotheek te kunnen gebruiken. Luisteren naar muziek buiten de bibliotheek, ook digitaal, wordt namelijk gezien als een uitlening. Leg dat klanten maar eens uit.. De grondigheid van de titelbeschrijvingen en artiestinfo van MuziekWebLuister is echter van een hoger niveau dan dat van Spotify. Wat dat aangaat kunnen beide diensten van toegevoegde waarde voor elkaar zijn. Die mening werd door de mensen van de CDR met mij gedeeld, maar de wegen van de muziekindustrie lijken ondoorgrondelijk. Dat kan dus een probleem zijn. Maar ga eens na: welke aanbieder wil nu een klantenpotentieel van vier miljoen gebruikers en de ongelooflijke mooie en deels unieke catalogus van de CDR mislopen?

Posted by Jeroen de Boer on jun 29, 2010

Orange Was The Color Of Her Dress, of 23 dingen #15: muziek en sociale netwerken

Jarenlang was ik een trouwe bezoeker van de Swingmaster in Groningen. In deze fantastische jazzmuziekspeciaalzaak kon ik me te buiten gaan aan het zoeken naar obscuur vinyl of mooie Rudy van Gelder-remasters. Winkeleigenaar Sem van Gelder had na verloop van tijd wel in de gaten wat ik leuk vond en gaf me gevraagd, maar ook ongevraagd advies over wat ik zou kunnen aanschaffen. Op een dag kwam ik in de winkel met de vraag of hij een opname voor me had van Charles Mingus’ Orange Was The Color Of Her Dress, Then Blue Silk, met hierop een bijdrage van Eric Dolphy. In de winkel bleek die niet voorradig, maar blijkbaar vond hij m’n verzoek wel ergens op slaan, dus bood hij aan een kopie te maken van een exemplaar uit zijn privécollectie. Vanzelfsprekend heb ik dat tapeje nog steeds. De opname in kwestie zou later overigens uitgebracht worden als Charles Mingus Sextet with Eric Dolphy – Cornell 1964 (Spotifylink) en ook in onze bieb beschikbaar.

Dat ik de opname nu probleemloos via Spotify beluister maakt zichtbaar dat er een kentering plaatsvindt in het vinden en beluisteren van muziek. Ik durf te stellen dat ik bijna nooit meer een cd uit de kast trek, maar vrijwel alles online, danwel digitaal tot me neem. Een dienst als Spotify maakt het daarnaast ook nog eens bereikbaar voor liefhebbers voor wie bittorrent, nieuwsgroepen of blogs een brug te ver zijn. Muziek is daarmee vrijwel alomtegenwoordig, waadoor ik ervan overtuigd ben dat de tijd die eraan gespendeerd wordt omhoog zal gaan. Van dat gegeven moet je als bibliotheek profiteren. Mijn pleidooi is dan ook (en aardig genoeg wordt dat ook aangehaald in de beschrijving van ‘dit ding’) Spotify voor alle bibliotheekgebruikers beschikbaar te stellen. Een koppeling met de eigen catalogi en die van de Centrale Discotheek Rotterdam ligt daarbij voor de hand. De meerwaarde die de bibliotheek biedt moet liggen in aanbieden van aantrekkelijke randvoorwaarden: fijne luisterplekken, lezingen en/of concerten en vanzelfsprekend advies. In al het digitale geweld speelt het sociaal netwerken in het normale leven namelijk ook nog een rol.

Posted by Jeroen de Boer on jun 28, 2010

Dankzij Airfoil Speakers alle kabels de deur uit

Ik ben al jarenlang een enthousiast gebruiker van Apple’s Airport Express. Hiermee is het mogelijk muziek uit iTunes te streamen naar het draadloze basisstation, dat op zijn beurt via een audio-uitgang is gekoppeld aan de stereo, waardoor muziek uit iTunes te beluisteren is op je stereo.

Het nadeel van Airport Express is echter dat het alleen samenwerkt met iTunes. Internetaudio, waaronder bijvoorbeeld een streamingdienst als Spotify of VPRO’s Luisterpaal, of andere applicaties worden niet ondersteund. Een oplossing hiervoor biedt Airfoil van Rogue Amoeba, waarmee elke geluidsbron, of het nu een applicatie op je computer of een webstream betreft (hiervoor hoef je slechts je browser als bron te selecteren) draadloos via de te beluisteren is. Het enige nadeel aan Airfoil is dat het in principe werkt vanuit een computer met vaste verbinding. Wanneer je draadloos wilt streamen naar Airport Express, vanaf bijvoorbeeld je laptop, wordt gebruikgemaakt van het aan de Airport Express gekoppelde draadloze netwerk. Dit heeft als consequentie dat er niet ook nog eens internetaudio binnengehaald kan worden, de internetverbinding is immers als ‘in gebruik’.

De oplossing hiervoor biedt de Airfoiltoevoeging Speakers, in combinatie met bijvoorbeeld een iPhone. Voor laatstgenoemd apparaat is een gratis app beschikbaar die de telefoon omtovert tot een set externe speakers. Deze kan je hangen aan je stereo, zodat het nu mogelijk is bijvoorbeeld Spotify vanaf je laptop te beluisteren, maar je interverbinding tegelijkertijd te kunnen blijven gebruiken voor andere zaken. Wat mij betreft een killer app voor de iPhone.

Posted by Jeroen de Boer on jun 26, 2010

Weekendmuziek: John Zorn & Naked City, Dave Douglas & Brass Ecstasy, Soilwork,

Ik blijf het bijzonder vinden om blasts from the past op Youtube terug te vinden. Zo refereerde ik enkele posts geleden aan een VHS-video van John Zorn & Naked City in het Bimhuis, Amsterdam. Toendertijd vond ik het al bijzonder dat de muzikale vriend destijds de moeite had genomen tijdig een video in zijn recorder te gooien. Maar dat er nu ook iemand blijkt te zijn die een fragment van datzelfde optreden op Youtube heeft geplaatst had ik niet verwacht. Fantastisch!

Posted by Jeroen de Boer on jun 24, 2010

Uiterlijk vertoon in de overtreffende trap

Hardcore blackmetalliefhebbers zullen onderstaande foto liever niet gezien hebben, maar voor zij die het genre slechts op zijn muzikale merites beoordelen werkt het ongetwijfeld op de lachspieren. Zij glimlachten namelijk al om de gezichtsbeschilderingen van de heren musici, maar deze nep wall of sound doet het ‘m helemaal. De band in kwestie is trouwens Immortal, naar mijn mening één van de betere Scandinavische blackmetalvertegenwoordigers. Op Spotify vind je ze hier.

Posted by Jeroen de Boer on jun 22, 2010

Hoe zou een 70’s iPhone eruitzien?

De Amerikaanse ontwerper Alex Varanese heeft van een viertal actuele gadgets (laptop, mobiele telefoon, mp3-speler en de handheld game-device) advertenties gemaakt alsof de apparaten in 1977 ontworpen waren en aan de man gebracht moesten. Dat Varanese een liefhebber van de 70’s is steekt hij trouwens niet onder stoelen of banken. Ik kan me er overigens grotendeels in vinden.

I’ve learned that there is no greater design element than the anachronism. I’ve learned that the strongest contrast isn’t spatial or tonal but historical. I’ve learned that there’s retro, and then there’s time travel.

The irony is that all post-modern, smugly self-referential retro porn aside, I’d gladly trade in my immaculately designed 21st century gadgets for these hideously clunky, faux-wood-paneled pieces of über-kitsch. Sorry, Apple.”