Waarom zien uitgevers de #bibliotheek liever niet contextualiseren?

Eén van de reacties op de internetconsultatie inzake de Bibliotheekwet is afkomstig van het Nederlands Uitgeversverbond. Een onderdeel uit hun brief deed bij mij toch wel de wenkbrauwen fronsen. Men schrijft:

De primaire aandacht van bibliotheken moet uitgaan naar het kunnen aanbieden van een toegankelijke en volledige collectie met inachtneming van de wettelijke kaders en contractuele afspraken tussen partijen. Het gevaar bestaat dat ‘context [bieden aan] digitale vormen van informatie en cultuur met een toets op betrouwbaarheid, onafhankelijkheid, authenticiteit en pluriformiteit‘ leidt tot het verliezen van deze aandacht.

Zij reageren daarmee op een onderdeel uit de Memorie van Toelichting bij de wet, waarin staat:

In het digitale domein is geen sprake van informatieschaarste, eerder van informatieovervloed. De hierboven genoemde publieke waarden krijgen daarom in de digitale bibliotheek een andersoortige invulling. De taken van de openbare bibliotheek concentreren zich in het digitale domein op het publieksvriendelijk, gestructureerd en van context voorzien aanbieden van digitale vormen van informatie en cultuur met een toets op betrouwbaarheid, onafhankelijkheid, authenticiteit en pluriformiteit. Het vergroten van mediawijsheid is daar een onderdeel van. De digitale openbare bibliotheek vervult deze taken voor het algemene publiek en voor het onderwijs en draagt daarmee bij aan de kenniseconomie. Aangezien steeds meer informatie alleen in digitale vorm (‘born digital’) bestaat, zou afwezigheid van de openbare bibliotheek op internet op termijn voor de huidige bibliotheekgebruikers een verminderde toegang tot informatie, educatie en cultuur betekenen.

Waarom vrezen de uitgevers voor het verliezen van aandacht voor, wat zij zien, als de primaire opdracht van bibliotheken? Ik kan het niet anders lezen als dat de bibliotheek gezien wordt als een concurrent op het vlak van innovatieve toepassingen inzake contentverrijking en contextualisering. En dat is toch juist waarvoor de bibliotheek zich online manifesteert: richting geven en informatie duiden.

Is het de stille wens van uitgevers dat bibliotheken daarbij exclusief gebruikmaken van commerciële diensten? Ik zou zeggen dat men in eerste instantie sowieso moet kiezen voor het beste product/dienst, zolang die voldoet aan de eisen die bibliotheken stellen. En dat bibliotheken en hun partners uitstekend in staat zijn (ook) zelf te ontwikkelen. Een level playing field dus en dat is juist waar moderne informatietechnologie om draait.

Maar is een internetconsultatie überhaupt het podium om dat spel te spelen?