Pages Menu
Categories Menu

Posted by on dec 17, 2010

Biebtweetmeet met bier: #bierblio10

Edwin Mijnsbergen, Joost Geraets en Lukas Koster (vlnr)

Ondanks het feit dat ik nog maar kort in de sector werkzaam ben (begonnen in september 2009) voel ik me er erg thuis. Dat komt niet in de laatste plaats door de digitale biebgemeenschap. Al vrij snel kwam ik daarbij, bijna onvermijdelijk, in contact met Edwin Mijnsbergen. De Twitterconversaties liepen uiteen van bibliotheekgerelateerde onderwerpen tot obscure muziekjes en aanzetten voor biebpiratenplatforms. Leuk dus. Van een analoog contact kwam het echter nog nooit. Dat werd daarom de hoogste tijd, waarop we afspraken aan het eind van dit jaar elkaar maar eens in the flesh te ontmoeten. Maar goed, met z’n tweeën is ook maar met z’n tweeën, dus was het leuk dat zowel Joost Geraets als Lukas Koster aangaven ook wel te willen aanschuiven. Omdat de insteek was het vooral informeel te houden diende een kroeg als toneel, Café Olivier in Utrecht. Deze geweldige voormalige kerk en ziekenhuis werd ons via Twitter aanbevolen door Fons van den Berg (@Helikon). En daarmee was #bierblio10, eigenlijk een soort van bibliothecaire unconvention, een feit: een zeer aangename combinatie van Belgische bieren en gerechten, discussies over linked open data en open source, zoektechnologie, ebooks, galspuien over vervelende voormalige leidinggevenden en de loftrompet blazen over Twitter. Maar natuurlijk ook een gelegenheid voor de wat meer persoonlijke ontboezemingen. Zo is Edwin alleen bibliothecaris wanneer het hem dat uitkomt en heeft Lukas een grafhekel aan prikklokken. En hebben we allemaal wel een beetje een zwak voor Wilma van den Brink, maar ze moet haar baliediensten niet verslonzen. Bierblio10 is een verpozen dat ongetwijfeld een vervolg krijgt. De animo op Twitter is inmiddels gegroeid en samenkomsten met een andere alcoholische basissubstantie (#wodbieb, #bibisvin of #bibskey) worden overwogen. Mooi!

Hieronder de uitgebreide bierkaart van Olivier.

Read More

Posted by on dec 15, 2010

Vliegwiel voor internetregulering?

Vliegwiel voor internetregulering?

Vanmorgen was Fred Teeven (staatssectretaris van Justitie) te gast bij het programma Wakker Nederland. Hij werd daar bevraagd over strafeisen in het algemeen, maar al snel werd de discussie toegespitst op het kinderpornoschandaal in Amsterdam. “Zouden de straffen wel hoog genoeg zijn?”, werd hem voorgehouden. Teeven was hierover duidelijk: de strafmaat voor dit soort vergrijpen is hoog en niet gelijk aan herziening toe. Vervolgens werd gesteld dat de afbeeldingen tot het einde der tijden op het web zouden blijven bestaan. Kon daaraan niets gedaan worden? Hierover was Teeven aanvankelijk ook terughoudend: kinderpornopraktijken zouden zich ook veel búiten het digitale domein afspelen. Daarnaast zouden strenge maatregelen (filtering, deep packet inspection) raken aan privacy van álle internetgebruikers.

Als het daarbij was gebleven zou ik Teeven alle lof toewuiven. Hij besloot echter met de mededeling over internetregulering binnenkort met de Kamer te willen discussiëren. Ik kan niet ontkennen dat ik daarvan een nare bijsmaak in m’n mond krijg. Het zou me namelijk niets verbazen als de verschrikkelijke gebeurtenissen in Amsterdam (met in het kielzog kwesties als Wikileaks) gaan functioneren als vliegwiel om verregaande webregulering door te voeren. Nee, wat wat aangaat vertrouw ik meer op inzichten van mensen als Dr.mr. Kees de Vey Mestdagh van wie ik vandaag het uitstekende artikel Wie WikiLeaks wil bestrijden, snapt niks van internet las:

Staten die zich opwerpen als enige hoeder van de rechten van hun burgers, trekken een te grote broek aan. […] De staat kan mijn privacy niet meer waarborgen, kan het auteursrecht niet meer beschermen en kan de vrijheid van meningsuiting niet meer beschermen noch aan banden leggen. Dat zijn lessen die we allang hadden kunnen trekken en die de zaak-WikiLeaks nog eens onderstreept. Staten moeten dus transparant opereren en hun beperkingen erkennen. Doen ze dat niet, dan zullen ze verder aan gezag inboeten. Het is een kwestie van adapt or perish.”

De reden waarom ik vrees voor ‘misbruik’ van misstanden (kinderporno) of ongewenste situaties (Wikileaks) is niet ongegrond. Al eerder schreef ik over het schaamteloos toejuichen van het bestaan van kinderporno door bepaalde vertenwoordigers van de muziekindustrie. Het is namelijk een sprekend voorbeeld om politici mee over de streep te trekken. En dan niet om kinderporno aan te pakken, maar om maatregelen inzake aanpak schending van auteursrechten erdoor te krijgen. Als Teeven daarom stelt  “met de Kamer te willen overleggen”, ben ik sceptisch. De auteursrechtlobby blijkt namelijk nietsontziend.

Read More

Posted by on dec 14, 2010

WikiLeaks en de bibliotheek

WikiLeaks en de bibliotheek

Van de Amerikaanse blogger en bibliothecaris Andy Woodworth las ik vandaag een artikel naar mijn hart, Why Wikileaks Matters to Libraryland. Hierin maakt hij duidelijk hoe de kwestie WikiLeaks raakt aan onderwerpen die zeer nauw aansluiten bij de kernfuncties van de bibliotheek, te weten netneutraliteit en digitale duurzaamheid, of met vrije toegang tot informatie een hoofddoelstelling is. Woodworth verwoordt de bibliothecaire verantwoordelijkheid voor die elementen als volgt:

Netneutraliteit:

It is up to the profession to be vigilant for such actions taken against digital information providers. It’s crucial to combat disruptions wherever they might be.”

Digitale duurzaamheid:

[…]to teach our patrons (especially the up and coming generations) about the implications of the online world in regards to privacy and personal content online. […] This is about teaching people about the positives and the perils of online life and how to take care of themselves in the new information age. If we are going to show our patrons the wonders of social media, we should do our best to put them on the path to good net citizenship.“

Vrije toegang tot informatie:

While not all in the profession may agree with the practices or publishing of Wikileaks, we do share a common cause in trying to share information that is meant to educate and enlighten. In going forth under this ideal, librarians must be willing to take up the banner and fight for these causes. Not simply for the sake of the library as an institution, but for the best of what is yet to come in a digital information future. What this represents goes well beyond the doors of the library and encompasses the world at large.”

In mijn ogen vormen de kwestie WikiLeaks, maar ook een zaak als Acta, een uitgelezen mogelijkheid voor bibliotheken om te tonen waarvoor zij staan. Eigenlijk kan je niet anders dan concluderen dat de thema’s, die allerminst prettig zijn, ons op een presenteerblaadje worden aangereikt. Of het leidt tot meer boekenlenende gebruikers, iets waar we voortdurend onterecht op worden afgerekend? Nee, dat waarschijnlijk niet, maar de sector kan hiermee wel aantonen dat zij digitale vraagstukken serieus neemt en een rol wil spelen in de bescherming van digitale burgerrechten. Dit is de tijd.

Read More

Posted by on dec 13, 2010

De gevolgen van Acta verbeeld

De gevolgen van Acta verbeeld

Edwin merkte het gisteren terecht op:  “Die lui leren het echt nooit he…” Nee, sterker nog, in tegenstelling tot de voorgenomen vrijheidsbeperking op het internet, het ongenoemde doel van Acta, is het blokkeren van een Youtubefilmpje slechts kinderspel. Het gegeven dat het Europees Parlement inmiddels vóór de resolutie stemde toont aan dat het allerminst een ver-van-ons-bedshow is. In onderstaande video worden de gevolgen nog een keer helder neergezet.

Read More

Posted by on dec 12, 2010

Vrijplaats van informatie

Vrijplaats van informatie

A public library is the most democratic thing in the world. What can be found there has undone dictators and tyrants: demagogues can persecute writers and tell them what to write as much as they like, but they cannot vanish what has been written in the past, though they try often enough. People who love literature have at least part of their minds immune from indoctrination. If you read, you can learn to think for yourself.”

– Doris Lessing

Toen ik deze quote van Doris Lessing op Hugh’s Stuff las, was het wederom een bevestiging van dat waarover ik de bibliotheeksector nauwelijks hoor: de bibliotheek als vrijplaats van informatie. Veel te vaak gaat het over daarbij de kop opstekende juridische belemmeringen.  Dit valt voor mij in de categorie: “Als jullie uitgevers het ons onmogelijk maken digitale content beschikbaar te maken, verhinderen jullie onze gebruikers de vrije toegang tot kennis. Hiermee kunnen wij niet volledig aan onze kerntaak voldoen. Daarom nemen wij het initiatief zelf. Sue us if you will.“

Read More

Pin It on Pinterest