Paper Man
[vodpod id=Video.5166804&w=425&h=350&fv=]
Read MoreAdam Rosenberg’s “Paper Man” is a student video made by laser-cutting 265 frames out of paper and stop-motion animating them, synching them to a poem.
via: Boing Boing
[vodpod id=Video.5166804&w=425&h=350&fv=]
Read MoreAdam Rosenberg’s “Paper Man” is a student video made by laser-cutting 265 frames out of paper and stop-motion animating them, synching them to a poem.
via: Boing Boing
Het inzetten van Twitter door bibliotheken, met als specifiek doel informatie te vergaren, gebeurt volgens mij nog niet zoveel. Vorige week woensdag luke het me echter het medium succesvol in te zetten bij een informatievraag. Een klant vroeg haar namelijk een cd met Hammondorgelmuziek aan te bevelen, een onderwerp dat niet echt een kennisgebied van me is. Heel veel specifieker werd de vraag ook niet, “Lekker in het gehoor liggend” was het voornaamste criterium, waarop ik dus geen pasklaar antwoord paraat had.
De bibliotheekcatalogus kon me er ook niet echt mee helpen, dus wendde ik me tot Google. De hoeveelheid suggesties daar was echter overstelpend, een lawine aan resultaten waarmee ik weinig kon, al helemaal omdat de klant enigszins op tijd stond. Ik kon niets anders bedenken dan een #durftevragen in te zetten. Ik was aangenaam verrast door zowel de aard als de snelheid van de waardevolle reacties. Binnen vijf minuten kreeg ik een aantal suggesties, die, lucky me, ook in onze collectie voorhanden waren.
Deze treffers kunnen in een ander geval natuurlijk zo maar ontbreken, wat mijn wens voor een breder en direct toegankelijk digitaal platform nog meer aanwakkert. Wat ik daarnaast nu voor me zie zijn Twitter-backchannels in elke bibliotheek, waarop informatievragen van zowel medewerkers als bezoekers voorbijkomen. Goed voor de informatiebemiddeling én de acceptatie van sociale media. De bovengenoemde Hammondklant was in ieder geval aangenaam verrast door de hulp die Twitter bood en daarmee kunnen bibliotheken hun voordeel doen.
@jtdeboer iets van Jimmy Smith van voor 1970, Sven Hammond Soul is ook leuk. Maar t is wel alle 2 jazz 🙂
@jtdeboer Alleen Hammond of stukken met Hammond?
@jtdeboer Booker T & The MG’s, of The Meters http://bit.ly/fLMZJA ?
@jtdeboer Hammondorgel of Albert Hammond? 😉 #durftevragen
@jtdeboer klaus wunderlich
@jtdeboer Hammond-spelers: Jimmy Smith (jazz), Joey DeFrancesco (jazz), Booker T. Jones (soul), Steve Winwood (blues), Grateful Death (rock)
Afbeelding: Peter Gorges via Compfight cc
Read More
De Grote of St. Bavokerk in Haarlem, vanmorgen rond een uur of tien.
Kunst, Jopen, hoeren en een Jarige Job, de ingrediënten van het dag- en avondprogramma van #teyl10, een tweetmeet van een aantal bibliotheekcollega’s in Haarlem: Ad Aerts, Janneke Staaks, Peter Evers, Lukas Koster, Jan Klerk en Eric-Jan Dol. Afgetrapt werd in Teylers Museum, waar een aardige tentoonstelling Mythen van het Atelier te zien is.
Feestelijk middelpunt van de tweetmeet was Wilma van den Brink, want jarig. Alhoewel zij van de daken schreeuwde geen speciale aandacht te willen, maar tussen de regels ook aangaf sommige zaken, zoals een serenade (toe maar weer), wel te kunnen waarderen restte Lukas Koster en mijzelf weinig anders haar wens te vervullen. Het ontluisterende videomateriaal van die ode zette Janneke Staaks zojuist online (zie hieronder). Wilma gaf in ieder geval al aan dat de Haarlemse Botermarkt, alwaar het gebeuren plaatshad, voor haar nooit meer hetzelfde zou zijn. Na dit vocale (ahum) intermezzo werd er gegeten in de schitterende Jopenkerk, inderdaad de plaats waar ook het bier met dezelfde naam vandaan komt. In principe nam iedereen hierna de kuierlatten, waarop Lukas en ik, de avond was immers nog jong vonden wij, terechtkwamen in Proeflokaal In den Uiver, een prima plek voor een combinatie van speciaalbier en bibliotheekpraat (linked data, de (on)zin van catalogi en meer van dat soort onderwerpen).
Vandaag toonde Wilma me het rijke bordeelverleden van Haarlem, iets waar ze ontzettend veel vanaf weet. En natuurlijk veel geklets over bibliotheek- en sociale mediaprojecten, goeie koffie en het bekijken van Qwiki en Diaspora. Het waren twee goeie dagen.
Het was geloof ik via Spotify’s related artist-functie dat ik van de week de muziek van Black Bonzo leerde kennen en dan in het bijzonder het album Sound of the Apocalypse (Spotifylink). Het Zweedse gezelschap maakt een aangename mix van stevige progrock met een flinke 70’s sound (Hammond. mellotron) en Queenachtige gitaarpartijen. Dat lust ik wel zo op z’n tijd.