Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mei 13, 2010

Waarom de R in DRM voor Restrictie staat

Een mooi filmpje op Vimeo (met dank aan de Twittertip van @ctrlspatie) verbeeldt waarom DRM staat voor Digital Restrictions Management. Ik zal er verder geen woorden aan vuil maken, gewoon eventjes kijken:

[vodpod id=Video.3605269&w=425&h=350&fv=clip_id%3D9712950%26amp%3Bserver%3Dvimeo.com%26amp%3Bautoplay%3D0%26amp%3Bfullscreen%3D1%26amp%3Bmd5%3D0%26amp%3Bshow_portrait%3D0%26amp%3Bshow_title%3D0%26amp%3Bshow_byline%3D0%26amp%3Bcontext%3Duser%3A2814232%26amp%3Bcontext_id%3D%26amp%3Bforce_embed%3D0%26amp%3Bmultimoog%3D%26amp%3Bcolor%3D00ADEF%26amp%3Bforce_info%3Dundefined]

more about "terms&conditions on Vimeo", posted with vodpod

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mei 11, 2010

Machines should work, people should think

Machines should work, people should think

We schrijven 1967 en IBM gaf Jim Henson en Raymond Scott opdracht een commercial te maken voor de MT/ST. Deze eenvoudige tekstverwerker zou de oplossing zijn voor de in kantoren immer groeiende papierberg. Vandaag de dag weten we wel beter en wordt nog steeds gezocht naar een oplossing de hoeveelheid kantoorpapier te reduceren. Het mooie aan het voornemen van IBM was, in mijn ogen althans, het bijna heilige vertrouwen in technologie. De quote “Machines should work, people should think” waarmee de overigens schitterende commercial van Henson/Scott eindigt doet bijna aandoenlijk aan.

De voornoemde quote is echter ook grotendeels van toepassing op de filosofie van Scott. Daarom was het niet verwonderlijk dat IBM koos voor diens klankwereld. De geluiden die hij met vaak zelfgemaakte electronica produceerde en wist in te bedden in vaak eenvoudig in het oor liggende melodietjes waren in die tijd volkomen nieuw. Het verfrissende effect ervan past uitstekend bij het wereldbeeld dat IBM, evenals talloze andere Amerikaanse ondernemingen voor ogen hadden. Een wereld waarin producten, uiteenlopend van wasmiddelen en medicijnen tot huishoudelijke artikelen en kantoorbenodigdheden, het leven van de mens zoveel aangenamer zouden maken. Ik kan geïnteresseerden wat dat betreft slechts aanraden de schitterend Basta-uitgave Manhattan Research Inc. aan te schaffen. Hierop staan namelijk de opnames van talloze commercials waarvoor Scott tekende en wordt diens werkwijze uitvoerig gedocumenteerd.

In de documentaire DECONSTRUCTING DAD–The Music, Machines and Mystery of Raymond Scott (zie de tweede video) getuigt een scala aan musici over de geweldige erfenis die Scott heeft nagelaten. Mark Mothersbaugh van DEVO zegt bijvoorbeeld:

He was not only the Frank Zappa of his time, he was also in some ways the audioversion of Andy Warhol

Of Paul D Miller (DJ Spooky):

It’s very rare that you have like a combination, someone who is both a composer and technically skilled enough to make the machinery. Can you imagine Mozart making a violin?

In al het electronische geweld zou je bijna vergeten dat Scott bij het grote publiek vooral bekend is door het gebruik van zijn muziek voor de fameuze Warner Brothers-cartoons (Roadrunner, Loony Tunes). Scott componeerde hier echter nooit speciaal voor. Warner kocht zijn repertoire in 1943 en paste het zelf toe in haar producties. Een voorbeeld daarvan in het derde filmpje.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mei 11, 2010

Glitch en Kid 606

Glitch en Kid 606

Ik hield me rondom de eeuwwisseling nogal bezig met de zogenaamde ‘glitch‘ muziek. Het klankenspectrum waarvan de glitchmuzikant gebruik maakt komt voort uit het bewust oversturen of mishandelen van digitale geluidbronnen. Het loopt daarmee uiteen van het laten skippen van cd’s (Yasunao Tone – Solo for Wounded CD) tot klanken die verband houden met systeemcrashes, foutmeldingen of bugs. Een stad als Wenen had toendertijd een heuse glitchscene, bijvoorbeeld gegroepeerd rondom het Mego-label. En eveneens fameus en inmiddels in mijn ogen klassiek is de Mille Plateaux verzamelreeks Clicks ’n Cuts.

Glitch is often produced on computers using modern digital production software to splice together small “cuts” (samples) of music from previously recorded works. These cuts are then integrated with the signature of glitch music: beats made up of glitches, clicks, scratches, and otherwise “erroneously” produced or sounding noise. These glitches are often very short, and are typically used in place of traditional percussion or instrumentation.

Aanleiding om weer eens wat in de glitch te duiken was een bericht van Twittercontact @jellea. Hij attendeerde me op de geweldige onderstaande clip bij Kid 606’s nummer Mr. Wobble. De Venezuelaan Miguel Trost De Pedro, beter bekend als Kid 606, is een artiest die onder andere glitchelementen zin z’n muziek gebruikt, maar dit veelvuldig vermengt met breakbeats en noise. Ik draaide z’n albums altijd met erg veel plezier, maar was het eerlijk gezegd een beetje vergeten. Daarin komt ongetwijfeld verandering , want ook het nieuwe materiaal bevalt me zeer.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mei 6, 2010

Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek!

Spotify in de bibliotheek? Spotify in de bibliotheek!

Als het aan mij ligt is het een retorische vraag, Spotify in de bibliotheek? De dienst wordt 18 mei in Nederland gelanceerd, waarmee de internationale rechtenbarriere eindelijk opgeheven lijkt. Bibliotheken zouden hun aanbod van streaming muziek gigantisch kunnen uitbreiden wanneer zij een samenwerking met Spotify aangaan. Zij zouden wat mij betreft een overeenkomst moeten sluiten waarmee zij voor haar leden een premiumaccount beschikbaar heeft. Omdat een relatief klein deel van de Spotify-gebruikers heeft gekozen voor deze betaalde variant kan de bibliotheek zich hiermee onderscheiden. En aangezien bibliotheken zich de taak hebben toegeeigend burgers de weg te wijzen in het digitale oerwoud behoort een introductie tot streaming muziekdiensten daar ook toe. Voor Spotify betekent het dat zij haar luisteraarspotentieel eenvoudig kan uitbreiden.

Het streamingaanbod zou zowel voor thuis- als bibliotheekgebruik beschikbaar moeten zijn. Ik zou het laatste prefereren, al was het alleen maar omdat het bibliotheken dwingt na te denken over het inrichten van prettige luisterplekken, wat weer aansluit bij het beleefconcept.  De Spotify-catalogus zou, waar nodig, aangevuld moeten worden met de gedigitaliseerde collectie van de Centrale Discotheek Rotterdam, of in ieder geval met verwijzingen naar het te lenen exemplaar. Datzelfde geldt voor de collecties bij de afzonderlijke bibliotheken. Een klant die luistert naar een bepaald album krijgt, mits toepasselijk,  informatie over waar het betreffende album te downloaden cq te lenen is. Via de Aquabrowsers functioneert dit overigens al waar het de collecties van locale bibliotheken en de CDR betreft, bijvoorbeeld bij mijn bibliotheek.

In technisch opzicht lijkt er dus geen blokkade te liggen. Het enige wat er zou moeten gebeuren is dat de bibliotheken met Spotify om tafel gaan om afspraken te maken. Een inkopper als het aan mij ligt, maar misschien ben ik wel naief.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on apr 30, 2010

eBooks en Social DRM

eBooks en Social DRM

Bovenstaand screenshot van een tweet van Cory Doctorow laat niets aan de verbeelding over: hij hekelt DRM op zijn eBooks. Van Doctorow kenden we dat geluid echter al, gezien zijn in mijn ogen inmiddels klassieke lezing How To Destroy The Book. In het afgelopen week verschenen TNO-rapport eBooks in de bibliotheek (PDF) wordt over DRM het volgende gesteld:

Trend in de online wereld is een ontwikkeling in de richting van traceerbaarheid van de content en beveiliging op het niveau van de content. DRM speelt hierin een cruciale rol. Dit regelt dat na de gebruiksperiode de eBooks niet langer toegankelijk en zijn, ze moeten dan opnieuw geleend worden. De ervaring leert dat de piraterij juist wordt bevorderd door ingewikkelde DRM. Bij tijdelijk gebruik is dit meer zichtbaar en wordt het als zeer hinderlijk ervaren. Ook hoge verkoopprijzen van eBooks (die de consument onredelijk vindt) spelen een rol.

TNO doet daarom het voorstel zogenaamde sociale DRM te gebruiken. Hierbij wordt in het eBook informatie behorend bij de lener opgenomen. Volgens TNO is dit technisch mogelijk via een watermerk of 1-op-1 zichtbaar door een naamsvermelding van de lener. Deze persoonsgebonden informatie verdwijnt wanneer het eBook weer wordt ingeleverd. De luisterboeksite Luisterrijk is naar verluidt tevreden over het systeem. Eerlijk gezegd had ik er niet eerder van gehoord, maar in eerste instantie klinkt het als een plausibele mogelijkheid wanneer het om het uitlenen van eBooks gaat. Maar dit vanzelfsprekend los van het feit dat het binnen de kortste tijd gekraakt of op een andere wijze gekopieerd wordt. Of zoals Doctorow het onomwonden stelt:

Digital rights management technology, of course, has never stopped the book from escaping onto the Internet. To those publishers here today who believe that you can buy DRM that will stop your books from appearing on the Internet without restriction, I say to you, “Behold, the typist.”



Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest