Belangenorganisatie Fight for the Future was één van de drijvende krachten achter het succesvolle protest tegen SOPA en PIPA. Zij heeft haar pijlen nu gericht op ACTA en de nieuwe ster aan het anti-piraterijfirmament, TPP. Om parlementsleden te benaderen heeft zij op Killacta.org onderstaande tool ter beschikking gesteld. Vul je emailadres in en de oproep daaronder wordt automatisch naar de politici gestuurd.
Read MoreEerder deze week stuurde ik een brief aan de Nederlandse leden van de DEVE Commissie. Omdat er echter meerdere commissies zijn die zich met de behandeling van ACTA bezighouden richtte ik onderstaande brief ook aan de overige Nederlandse leden daarvan. Hun emailadressen vind je via deze pagina. Hergebruik is vanzelfsprekend toegestaan.
Read MoreHelaas, nog steeds geen reactie van de VOB op de open brief inzake internetvrijheid. Onderstaande presentatie (dank je Stephan Ockhuijsen voor de verwijzing ernaar) geeft echter aan waarom we ons verzoek zo belangrijk vinden: The Time For Libraries Is Now. Maar voordat je je als zodanig profileert moet je wel een rol van betekenis spelen in fundamentele discussies die diezelfde rol kunnen bedreigen.
En vanzelfsprekend alle credits naar maker Ned Potter, bibliothecaris bij de Universiteitsbibliotheek van York.
Het onvolprezen La Quadrature Du Net heeft een brief online geplaatst die zij stuurden naar commissieleden die zich vanmiddag buigen over het ontwerp-advies inzake ACTA. Onderstaand een bewerking daarvan die ik maakte om te versturen naar de Nederlandse commissieleden Liotard en Sargentini. Hergebruik is vanzelfsprekend toegestaan.
afbeeldingsbron: Deviant Art
Leeuwarden, 24 januari 2012
Aan de Nederlandse leden van de DEVE Commissie: Kartika Tamara Liotard en Judith Sargentini
Geachte leden van de Development Committee,
Vanmiddag vindt een eerste sessie plaats inzake het ontwerp-advies van ACTA. Ik schrijf u om mijn ernstige zorgen over de inhoud van dit ontwerp uit te spreken.
Veel cruciale pijnpunten uit het ACTA-dossier zijn volledig over het hoofd gezien. In het bijzonder het feit dat de onderhandelaars doelbewust kozen om internationale fora, zoals de WTO en WIPO, buiten het onderhandelingsproces te houden. Daarnaast is uit vorig jaar uitgelekte Amerikaanse diplomatieke cables gebleken dat ACTA vanaf het begin werd ontworpen om te worden opgelegd aan ontwikkelingslanden. Deze landen werden echter eveneens uitgesloten van het onderhandelingsproces. Dit des te meer schokkend omdat NGO’s als Oxfam, Artsen Zonder Grenzen en Health Action International hebben aangetoond dat ACTA negatieve gevolgen heeft op de legitieme handel van generieke geneesmiddelen.
Verder benadrukken uiteenlopende pleitbezorgers dat de digitale component van ACTA verschillende civiele- en strafrechtelijke maatregelen inzake de bestrijding van online cultuur bevat. Deze worden eveneens naar voornoemde ontwikkelingslanden geëxporteerd. Deze maatregelen bieden een juridische rechtvaardiging voor de inzet van handhavingsinstrumenten zoals die bijvoorbeeld in de veelbesproken Amerikaanse SOPA- en PIPA-wetsvoorstellen werden beoogd. U weet dat deze voorstellen na een storm van vooral online protest voor onbepaalde tijd in de koelkast zijn gezet. ACTA zou ze echter wel degelijk mogelijk maken, wat een ondermijning van de vrijheid van meningsuiting en online innovatie betekent. Dit heeft in het bijzonder ernstige gevolgen voor landen waar de fundamentele mensenrechten niet zo goed beschermd zijn als in de EU.
Tot slot heeft ACTA geen democratische legitimiteit. Sterker nog: het concept werd opgesteld door niet-verkozen ambtenaren (geen volksvertegenwoordigers), die enkel de belangen van auteursrechthebbenden lijken te verdedigen. Het is nu aan het Europees Parlement om te bepalen of het ontwerp goedgekeurd gaat worden. Wanneer Europa ACTA ratificeert wordt afbreuk gedaan aan de democratische waarden waarop de Europese Unie werd gebouwd.
Ik hoop daarom dat er minimaal fundamentele wijzigingen in het ontwerpworden aangebracht, maar het allerliefst dat ACTA door Europa naar de prullenbak wordt verwezen.
Met vriendelijke groet,
Jeroen de Boer
De gisteren tot stormkracht aanzwellende online protesten tegen SOPA en PIPA kunnen vrijwel geen internetgebruiker ontgaan zijn. Over de (ontbrekende) stem van Nederlandse bibliotheken schreef ik al eerder, maar een tweetal tweets (zie hieronder) waarin de rol van de fysieke bibliotheek belicht wordt, leiden een andere discussie in. Spinnen bibliotheken garen bij het ontbreken van online content, of maken zij zich sterk om de aantasting daarvan een halt toe te roepen? Of, met andere woorden: fysieke of digitale bibliotheek? Ik spreek me in dit geval uit voor de laatste, omdat een fysieke bibliotheek niet meer kan bestaan zonder digitale content. Ik ben benieuwd naar jullie kijk hierop.
[blackbirdpie url=”https://twitter.com/#!/DeSpeld/status/159649258679705603″]
[blackbirdpie url=”https://twitter.com/#!/biebAssen/status/159231177960599553″]
Read More
Aan de Vereniging van Openbare Bibliotheken
t.a.v. de directeur
Geachte heer De Vries,
De vrijheid van het internet ligt onder vuur. Onder druk van een goed georganiseerde entertainmentlobby worden wereldwijd politici aangezet tot het doorvoeren van wetsvoorstellen die enkel de belangen van uitgevers, platen- en filmmaatschappijen behartigen, maar fors inbreuk dreigen te maken op netneutraliteit (een vrij internet voor iedereen). Het is daarbij de bedoeling dat Internet Service Providers de rol van handhaver vervullen en zonder tussenkomst van een rechter websites blokkeren. Daarnaast wordt ook via gerechtelijke weg getracht websites die inbreuk maken op het auteursrecht offline te halen, of op een andere manier onbereikbaar te maken voor internetgebruikers. In Nederland bewandelt Stichting Brein, vaak met succes, deze laatste weg.
En langzamerhand komt regelgeving die het voorgaande tot doel heeft erg dichtbij: zo voltooit de Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) geleidelijk zijn ambtelijke en bestuurlijke weg in Europa. Dit kan resulteren in regelgeving die ook de vrijheid van Nederlandse internetgebruikers schade toebrengt. In de Verenigde Staten belopen de Stop Online Piracy Act (SOPA) en de Protect IP Act (PIPA) een vergelijkbare weg door het Congres en Huis van Afgevaardigden, maar kan ook voor ons consequenties hebben, omdat fundamentele wijzigingen aan de werking van het web onderdeel van de voorstellen uitmaken. En last but not least speelt in ons eigen land de Kamerdiscussie inzake het downloadverbod en de recente gerechtelijke blokkade van The Pirate Bay. Wat betreft het downloadverbod heeft de staatssecretaris, ondanks het ontbreken van een Kamermeerderheid, al aangegeven het verbod wel te willen doorvoeren.
Amerikaanse bibliotheekcollega’s hebben bij monde van de Library Copyright Alliance stelling genomen tegen in het bijzonder de wetsvoorstellen SOPA en PIPA. Het inperken van het begrip fair use en het tegelijkertijd aanhalen van de teugels wat betreft juridische aansprakelijkheid kan ertoe leiden dat bibliotheken of hun gebruikers in de ogen van auteursrechthebbenden een strafbaar feit plegen. Dit kan betrekking hebben op het gebruiken van content, maar ook de inzet van vrije software. Om zich uit te spreken tegen de voorstellen gaan onder andere Wikipedia (Engelstalige lemma’s) en het Internet Archive (‘s werelds grootste online bibliotheek) vandaag letterlijk en figuurlijk op zwart. Laatstgenoemde, in China al op een zwarte lijst van websites geplaatst, vreest dat er ook zo’n censuurlijst (blacklist) in de Verenigde Staten opgesteld gaat worden.
De vrijheid van het internet ligt zogezegd onder vuur. Aan een belangrijk begrip als netneutraliteit wordt getornd door een industrie die slechts eigen financiële belangen belangrijk vindt. Wij vinden dan ook dat Nederlandse bibliotheken, als verspreiders van het vrije woord- en informatie, in deze discussie hun stem zouden moeten laten horen. Wanneer wij onze rol inzake mediawijsheid als kernopdracht naar buiten brengen en stevig inzetten op de digitale bibliotheek lijkt dit ons een vanzelfsprekendheid. Is dit ook het standpunt van de Vereniging van Openbare Bibliotheken en kunnen wij verwachten dat zij dit kenbaar maakt richting de beleidsbepalers, maar ook richting alle anderen die op de één of andere manier betrokken zijn bij het bibliotheekwerk?
Wij hopen op uw reactie.
Hoogachtend,
Jeroen de Boer
Edwin Mijnsbergen
