De mensen van le FabShop hebben met Open Toys een mooi project online gezet. Met op groenten aan te brengen 3D geprinte objectjes kunnen voertuigen als rakketten, onderzeeërs, auto’s, helicopters en vliegtuigen vervaardigd worden.
“The Open Toys were presented for the first time in October 2014 during a workshop at the Autodesk Pop-Up gallery, in Paris. The kids present at the event transformed with great interest potatoes, carrots, eggplants and cucumbers into cars, sea vehicles and space ships. The Mister Potato from de digital fabrication age had just been invented.”
De printbestandjes zijn te downloaden bij platforms als Instructables, Youmagine of Thingiverse. Wie zei nou dat groenten niet cool waren?
Van het wiskundige principe erachter begrijp ik geen klap, maar het beeld van twee in andere tempo’s draaiende platenspelers die samen tekenen maakt me verwonderd en blij. Geweldig om te zien! Ik ben het overigens met Dangerous Minds-blogger Ron Kretsch eens dat ik ook het geluid van de LP’s zou willen horen. Dat zou het complete plaatje schetsen.
Dit voorjaar kwam ik via Twitter in contact met Åke Nygren, werkzaam bij de bibliotheek van Stockholm en betrokken bij Mozlib (voorheen Mozillarian). Er was gelijk een klik vanwege een gedeelde fascinatie voor de combinatie van bibliotheken en makerscultuur. Hij vroeg me daarom of ik niet een artikel voor Mozillarian wilde schrijven over FryskLab. Dat stuk vond vervolgens zijn weg naar Opensource.com en Boing Boing, een goede start dus.
In levende lijve ontmoetten we elkaar afgelopen oktober bij Internet Librarian. Daar verzorgden we samen met Rasmus Vestergaard een minieme Maker Party, genaamd X Track. Die Maker Parties zijn een concept waaraan Åke geweldig invulling geeft met zijn Maker Boxes: een reeks doosjes die gevuld zijn met toepassingen die passen bij de makerscultuur en waarmee geïnteresseerden aan de slag moeten. In de presentatie hieronder loopt hij ze stuk voor stuk langs. We gaan ze ook zeker in FryskLab een plekje geven. Datzelfde geldt voor Mozilla Webmaker, waarvoor en waarmee we in 2015 een mediawijsheidproject gaan opzetten: Mediawijzermakers!.
Tijdens het IFLA Congres deze zomer gaf hij een goed ontvangen presentatie: The Public Library as a Community Hub for Connected Learning (een Nederlandse vertaling door Johan Stapel verschijnt heel binnenkort). Hierin wordt FryskLab als een praktijkvoorbeeld opgevoerd, wat bij Adeline van den Berg (SIOB) leidde tot het idee ons bij het Nationaal Bibliotheekcongres samen een presentatie te laten verzorgen. Vanzelfsprekend gingen we daarop in. Åke maakte daarnaast ook deel uit van onze FryskLab-stand bij hetzelfde congres, woensdag jongstleden.
Ik spreek ook voor hem, maar we hebben een geweldige dag gehad. Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat we gezamenlijk iets ondernemen. Wordt vervolgd!
Laat je graag zien waar je vandaan komt, of heb je een fascinatie voor bepaalde dorpen, steden of landen? Met monochome is het mogelijk de specifieke locatie op een kledingstuk aan te brengen. Hiervoor wordt de open geodatabron Open Streetmap gebruikt. Wanneer de gewenste plaats ontbreekt kan je die zelf toevoegen aan de database. Vervolgens kies je voor het kledingstuk dat je leuk vindt en wordt dit voor je vervaardigd en thuisgestuurd. Het is niet goedkoop (65 dollar voor een T-shirt), maar wel een mooi voorbeeld van gepersonaliseerde kleding.
Deze week waren we met FryskLab van de partij bij de Career Day van Jet-Net. Dit evenement is speciaal opgezet voor leerlingen uit 4 havo en 5 vwo die een Natuurprofiel hebben gekozen en moet hen helpen bij hun studiekeuze. Gedurende twee dagen doorliepen honderden scholieren tal van sessies en workshops waarbij bedrijven en opleidingen zichzelf profileerden.
In dit programma verzorgden wij een halfuur durende sessies waarbij we hen een inkijkje gaven in digitale fabricage. Zo konden 18 groepjes van 10 personen de bus bezoeken. De eerst vraag die we ze telkens stelden was of ze op school ook hiermee in aanraking kwamen. Enkele uitzonderingen daargelaten was dit nergens het geval. Even doorvragen leidde echter tot een nog zorgelijker conclusie: veel scholen hadden wel een 3D printer, maar daarmee werd eigenlijk niets gedaan.
We konden prachtig de actualiteit van 3D printing aangeven dankzij dit geslaagde experiment van NASA.
Naar de oorzaak daarvan valt slechts te gissen, maar een voorzichtige conclusie valt wel te trekken: scholen schaffen aan vanwege de hipheid van het apparaat, maar vergeten wordt dat zo’n machine pas zinvol wordt als deze écht wordt ingepast in het curriculum. Het is natuurlijk hartstikke leuk wanneer een select groepje leerlingen samen met een leerkracht een printer in elkaar zet, maar wanneer er verder geen draagvlak is of koppeling met het onderwijsprogramma is daarna de lol en het leren er snel vanaf.
En wat is dat jammer, want we kregen ontzettend veel positieve respons op onze sessies. En heel veel verbazing: het filmpje over het printen van huizen in China leidde tot veel reacties, maar ook uitroepen als “episch!” bij het zien van de ‘kleine’ printers in de bus illustreerden dit prachtig.
Veel van deze jongeren willen hier dolgraag iets mee, maar de aansluiting met het onderwijs ontbreekt. En daarmee ook de aansluiting met vervolgopleidingen en toekomstige werkgevers. Daar liggen dus heel veel kansen, maar ook open eindjes die invulling behoeven. Dat je op dat snijvlak als bibliotheek kunt functioneren is een prettige gewaarwording.
Digitale fabricage vooral leuk voor kinderen? Nee hoor. Wij komen op locatie eigenlijk altijd wel interessante en leuke mensen tegen, maar soms springt van een contact je hart eventjes over. Een ontmoeting op een waterkoude zaterdagochtend in Voorburg bij Bibliotheek aan de Vliet was er zo eentje.
Een wat oudere vrouw was door de bibliotheek verwezen naar onze bus. Daar vroeg ze me eerst de oren van het hoofd over het ontwerpen van ruimtelijke objecten voor de 3D printer. Doodle3D? Nee joh, veel te eenvoudig. Ze wilde écht aan de slag! Kon er niet iets met Autocad ofzo?
Bij het tonen van Tinkercad (het kleine broertje van Autocad), de ontwerptool die we in FryskLab gebruiken, kwam de iPhone tevoorschijn en werden er driftig digitale aantekeningen gemaakt. Vervolgens wilde ze alles weten van Arduino. Ze zag daarin wel heil voor haar toekomstige thuissituatie. Programmeren ermee moest immers eenvoudig zijn en de link met domotica (haar woorden) lag haar voor de hand.
Bij het zien van Scratch en Makey Makey zag ze gelijk een mooie aanleiding haar kleinkinderen ermee blij te maken. Hopsakee, weer een aantekening erbij. Ik denk dat ze al met al zeker een halfuur in de bus is geweest. Prachtig.
Adviseur digitaal burgerschap bij KB nationale bibliotheek en lid van het programmateam van het programma digitaal burgerschap. Mede-auteur van het AI Kookboek.
Werkte o.a. aan Open Bibliotheek Badges, Data Detox Kit, The Glass Room expo, What The Future Wants en FryskLab. Op Eén Na Beste Bibliothecaris van Nederland 2015.
Amateurwielrenner, drummer en muziekfanaat. TEDx-spreker.
