Weekendmuziek
Tim Sparks – The Last Train
John Coltrane and Eric Dolphy – Impressions
Picking Up Girls Made Easy (erg slecht, maar enorm vermakelijk)
Read More
23 #6: Wiki’s
Ongeveer tegelijkertijd met mijn aanmelding bij Bibliotheek2.0 en het aanmaken van mijn eigen blog schreef ik me in bij NLBiblioblogs. Bij het doornemen van de opdracht die behoort bij de wiki’s bleek al snel dat ik door die laatste stap geen account meer hoefde aan te maken voor de 23dingen-wiki. Beide zijn namelijk ondergebracht bij dezelfde host. De opdracht die gedaan moest worden vormde mede daardoor geen probleem.
Persoonlijk heb ik al jaren geleden kennisgemaakt met het werken met wiki’s. Bij de kunstonderwijsinstellling waarbij ik toendertijd (2003-2005) een aanstelling had als coördinator werkten studenten en docenten samen aan projecten binnen een wiki-omgeving. En dit naar redelijke tevredenheid.
De voordelen die het werken op de wiki-manier op op veel grotere schaal heeft komt heel goed naar voren in Don Tapscott’s boek Wikinomics. De ondertitel How Mass Collaboration Changes Anything dekt wat dat betreft uitstekend de lading. Tapscott trapt af met het verhaal van een directeur van een op de rand van faillissement verkerende mijnbouwonderneming die geïnspireerd raakt door het verhaal achter Linux. Hij weet zijn raad van commisarissen te overtuigen, geheel in de gedachte van de open-source licentiestructuur kostbare gegevens vrij te geven aan een wereldwijde gemeenschap van geologen en andere deskundigen. Deze gemeenschap vindt vervolgens de mijn van hun leven.
Dit toont aan dat kennis universeel is en de wiki-gedachte niet exclusief voorbehouden aan de wereld van ICT en technologie (alhoewel het internet en de daarmee toegenomen eenvoud van kennisspreiding- en deling hieraan vanzelfsprekend wel een grote bijdrage levert). Wiki’s zijn van deze technodemocratisering een sprekend voorbeeld. Zij vormen namelijk een platform dat ook minder technologiefähige gebruikers in staat stelt hun kennis met anderen te delen.
Read More
Openheid is te leren
Openheid is te leren, aldus Lawrence Lessig in een recente lezing bij TedX. En die lessen zijn volgens hem hard nodig voor de Amerikaanse Democraten die hierin volgens Lessig mijlenver achterlopen bij de Republikeinen. Wat openheid volgens Lessig inhoudt? Het respecteren van de waarden van vrijheid, de huidige samenleving, gelimiteerde regelgeving en respect voor de maker.
Waar ik in een eerdere blogpost Disney Corp aanhaalde als de tegenpool van deze waarden (dat doet Lessig trouwens ook) wordt geestelijk vader Walt door Lessig een remixer ordinaire genoemd. Hij zou zich waarschijnlijk omdraaien in zijn graf mocht hij weten van het huidige regime bij zijn onderneming. Zonder Buster Keaton’s Steamboat Bill was Mickey’s Steamboat Willy namelijk waarschijnlijk nooit uitgevaren.
Naast het voorbeeld van Disney, een terugkerend onderdeel in zijn lezingen, gaat Lessig ook in op de realiteit. Naast het verwijderen van een lezing op Youtube wrijft hij de Republikeinen nog eens fijntjes in dat het de regering Obama is die de drijvende kracht is achter de Acta-onderhandelingen.
Read MoreWeekendmuziek
Francis Poulenc – Ave verum corpus
Field Music – She Can Do What She Wants
Canvas Solaris – Patterns Spiral into swarm (Live)
Read More
23 dingen #5: social bookmarking
De blogpost die ik hiervoor schreef had me heel wat meer tijd gekost als ik geen gebruik had gemaakt van Delicious. Alle aangehaalde sites had ik namelijk al eerder ondergebracht in deze social bookmarkingdienst. De favorieten waren daarmee met een muisklik onder handbereik.
Het verzamelen van favorieten is vandaag de dag sowieso een fluitje van een cent. Met een widget als Share This, aanwezig op een groeiend aantal websites, is een pagina te delen met tal van services, uiteenlopend van 2.0 diensten als Twitter en Facebook tot blogs (WordPress) en sites als die van Delicious. Voor sites die deze widget nog niet gebruiken is het mogelijk de add-on van Delicious in de webbrowser te integreren.
MobileRSS van Google, dat ik gebruik als RSS-reader op de iPhone, biedt een vergelijkbare ‘deeldienst’. Het is dus mogelijk vanaf elke computer of smartphone, mits in verbinding staand met het internet, sites en blogpost te synchroniseren met diensten naar keuze. Ik moet zeggen dat ik daar veel gebruik van maak. Het spreekt me namelijk erg aan dat ik hiermee gebruik kan maken van kennisdeling, maar daaraan zelf ook een bijdrage lever.
Read More
Three strikes, maar dan erger
Conservatieve Britse parlementsleden hebben een voorstel ingediend om zogenaamde ‘one-click services’ of ‘web-lockers’ te verbieden. Het voorstel is gekomen in de plaats van de eerdere roep om een three-strikes beleid. Dat werd echter na hevige protesten van zowel burgerrechtenorganisaties als collega-parlementsleden uit de Digital Economy Bill, het controversiele voorstel van Lord Peter Mandelson, gehaald.
Pijnlijk is dat de revisie veel ernstiger is dan het oorspronkelijke voorstel. Het houdt namelijk in dat niet de gebruikers die (auteursrechtelijk beschermd?) materiaal beschikbaar stellen worden gemaand, maar dat de site die het materiaal host aansprakelijk wordt gesteld. In de praktijk kan dit ertoe leiden dat de volledige site uit de lucht wordt gehaald. Met andere woorden: TNT Post wordt voor onbepaalde tijd verboden omdat iemand iets illegaals verstuurd heeft.
De pijlen worden zoals gezegd in het bijzonder gericht op ‘one-click services’. Hiermee wordt bijvoorbeeld een dienst als Rapidshare bedoeld. Dit is een site waarop grote bestanden geupload kunnen worden. Deze komen vervolgens middels een eenvoudige weblink voor andere gebruikers beschikbaar. De uploader kan het bestand echter ook niet-publiekelijk beschikbaar stellen, bijvoorbeeld als het gaat om persoonlijke documenten, filmpjes etc. (Over het voordeel hiervan schreef ik eerder). Met het voorstel bestaat in theorie ook de mogelijkheid dat sites als Youtube of Google Docs uit de lucht gehaald worden. Hierbij is immers ook het principe uploaden & delen op van toepassing.
Dat de reden waarom iets offline wordt gehaald echter niet altijd legitiem is bleek van de week in het schrijnende geval van de Lessig-lezing. In het kader van de Amerikaanse DMCA-wetgeving wordt momenteel onderzocht of de entertainmentindustrie geen misbruik maakt van dit soort regels. Er bestaat het vermoeden dat er bewust onjuiste aanklachten naar site-eigenaren worden verstuurd, waarbij de dreiging hiervan alleen al reden genoeg een site maar uit de lucht te halen, inclusief content die geen enkele auteurswet overtreedt.
Een in alle opzichten draconisch voorstel dus. Het lijkt een retorische vraag wiens belangen hiermee gediend worden. Die van de digitale burger in ieder geval niet.
Read More
Creative Commons
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.