Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mrt 29, 2010

DRM-loze muziek in de bibliotheek

DRM-loze muziek in de bibliotheek

Vorige week was ik aanwezig bij een lezing van Mars Mertens bij het Muziek Centrum Nederland, mede georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Muziekbibliotheken. Hij toonde een aantal voorbeelden van streaming muziekdiensten en merkte daarbij terecht op dat de bibliotheek voor bijvoorbeeld Spotify een interessante partner zou kunnen zijn. Spotify wil dit jaar haar dienst beschikbaar stellen voor Nederlandse gebruikers en is hierover momenteel in onderhandeling met Buma/Stemra. Dit is natuurlijk een uitgelezen moment voor de VOB om bij aan te schuiven.

Een paar dagen later las ik het interessante artikel First foray into DRM-free music downloads for libraries. De strekking hiervan is dat, wanneer een bibliotheek digitale muziek aanbiedt, DRM geen optie is. De praktijk van het luisteren naar muziek sluit eenvoudigweg niet aan bij het gegeven dat muziek na bijvoorbeeld twee weken automatisch in het luchtledige verdwijnt. Het repetitieve karakter van het luisteren vraagt er om dat de muziek, wanneer aangeschaft (al dan niet betaald) altijd voorhanden is. Het faciliteren van een streaming aanbod kan hierin voorzien, al heb ik hierbij wel wat bedenkingen zoals beschreven in mijn eerdere post Spotify en de collectioneur.

De dienst Freegal vormt in eerste opzet een aardig voorbeeld van hoe het zou kunnen werken. Een songcatalogus (in dit geval aan Sony Music gelieerde labels) wordt zonder DRM via de bibliotheek beschikbaar gesteld aan gebruikers. De bibliotheek betaalt op voorhand voor een maximum aantal te downloaden nummers die de klant zonder DRM-restrictie op stick, iPod, laptop etc. kan zetten. Hierbij wordt, terecht, voor lief genomen dat deze nummers later wellicht aan derden worden doorgegeven. Dat is namelijk toch niet te controleren. Nadeel van Freegal is echter dat er een beperking op het aantal downloads zit van 20 tracks per persoon per maand. Het downloaden van bijvoorbeeld twee albums met ieder 12 numers zit er dus niet in.

Duidelijk is wat mij betreft echter dat het aanbieden van digitale muziek redelijk eenvoudig gerealiseerd kan worden. De diensten zijn er en de gebruikers zijn er. Het zou fantastisch zijn wanneer het aanbod van bijvoorbeeld Spotify, aangevuld met de catalogus van Muziekweb, aangeboden kon worden. De bibliotheek kan hierin de rol van distributeur vervullen en de diensten aanbieden als een extra service. Momenteel is het nog niet meer dan dat, maar dat kon wel eens snel veranderen.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mrt 22, 2010

De positieve insteek van Koppiecopy

De positieve insteek van Koppiecopy

Dankzij deze tweet maakte ik kennis met Koppiecopy. Tussen al het restrictiegeweld dat in de duistere Acta-achterkamertjes uitgevochten wordt is dit een project dat auteursrecht in een veel positiever daglicht stelt. Koppiecopy is namelijk een mediawijsheidsproject waarbij ingegaan wordt op de mogelijkheden van maken, delen, remixen en bewerken van open content. Of zoals men het zelf formuleert:

Kennis van auteursrecht leidt nooit tot mediawijsheid zonder de kennis en tools om binnen de grenzen van de wet toch zo vrij mogelijk met creatieve werken om te kunnen gaan.

Na de pilot wordt het project door de initiatiefnemers (Kennisland samen met Digital Playground, DOK en Waag) onder de titel Koppiecopy – The Remix verder uitgezet. Ik ben alvast enthousiast.

Read More

Posted by on mrt 15, 2010

Filesharing zit in onze genen

Filesharing zit in onze genen

Het uitwisselen van bestanden op het internet zit in onze genen, aldus de Amerikaanse professor Clay Shirky. Hij poneerde deze stelling in een lezing op het South by Southwest Interactive Festival dat momenteel plaatsvindt in Austin, Texas.

Volgens Shirky heeft de opkomst van uitwisseldienst Napster gezorgd voor een fundamentele verschuiving in hoe het bezit van muziek wordt ervaren. Waar muziek in het tijdperk van de geluidsdrager werd gezien als een fysiek goed, wordt het digitale muziekbestand volgens hem beschouwd als informatie. En omdat informatie geen fysieke component heeft is uitwisseling ervan, behalve in technisch-, ook in mentaal opzicht eenvoudiger. Volgens Shirky beantwoordt het daarmee aan de natuurlijke menselijke behoefte deze informatie te delen, wat vervolgens ook nog eens als prettig wordt ervaren.

Ik kan me persoonlijk goed vinden in het argument dat een digitaal bestand in mindere mate, of zelfs helemaal niet, wordt gezien als bezit. Is het daarmee echter ook minder waard? In financieel opzicht absoluut. Ook digitale muziek waarvoor betaald is blijft ‘voordeliger’ dan een cd. Dat maakt het ook gemakkelijker weg te geven. In muzikaal opzicht blijft de waarde vanzelfsprekend gelijk, sterker nog, de waarde kan er zelfs door toenemen. De mogelijkheid te delen vergroot namelijk ook de mate waarin je met gelijkgestemden kunt bomen over datgene waarnaar je luistert.

Dit laatste, wat Shirky waarschijnlijk bedoelt met ‘prettig’, is een groot goed, ook voor de muziekindustrie. Het biedt namelijk de kans zakenmodellen te baseren op de natuurlijke drive van de consument gezamenlijk te ervaren. Die natuurlijke drive zou door de industrie gekoesterd moeten worden, want is eindeloos en vooral erg positief van aard. Heel wat anders dus dan het negatieve imago dat de industrie momenteel over zichzelf afroept met DRM, absurde rechtszaken, three strikes en Acta. En misschien kunnen de bibliotheken dan ook eens zonder al teveel problemen digitale bestanden gaan aanbieden.

Read More

Posted by on mrt 14, 2010

Picking Up Girls Made Easy

Picking Up Girls Made Easy

 

Edge2.0 co-presentator Arthur attendeerde me gisteravond op de muziekblog Scarstuff en wees me in het bijzonder op het album Picking Up Girls Made Easy van Eric Weber. Jaren geleden draaiden we enkele van deze uiterst vermakelijke “hoe verleid & schaak ik een dame” introductielessen al in ons radioprogramma, maar van mijn harde schrijf waren ze allang verdwenen. Ook van Scarstuff werden de opnames, stammend uit 1975, verwijderd, maar WFMU’s Beware Of The Blog heeft ze beschikbaar gesteld. Zij gebruikten enkele van Weber’s handleidingen namelijk voor het onvolprezen 365 Days Project. Onderstaand de directe links:

The Street Pick Up (6:00)
Love In The Library (5:11)
Single’s Bar Action (6:12)
Women’s Clothing Store Pick Up (6:39)
The Ballet Is A Ball (4:08)
Museum Pick Up (5:42)
Walking The Dog (5:53)
Pick Up At The Beach (5:46)

Read More

Pin It on Pinterest