De universiteitsbibliotheek in Kansas City huisvest het Marr Archive. Deze historische muziekbibliotheek herbergt 317.000 albums (voornamelijk giften), hoofdzakelijk bedoeld voor onderzoeksdoeleinden. In het Marr Archive is onder andere heel veel werk van Raymond Scott te vinden. Onderstaande korte docu van Jordan Kerfeld geeft een aardig kijkje in de keuken.
bron: Vinyles Passion
Ik vind het werk van Christian Marclay ongeëvenaard waar het gaat om het fysiek manipuleren van vinylalbums en er vervolgens mooie dingen mee doen. Deze video die vanmorgen voorbijkwam mag er echter ook zijn.
bron: Boing Boing
Maar om het in perspectief te plaatsen Marclay aan het werk:
In Dark Side of the Covers verzamelt Flickr-gebruiker Harvezt zijn interpretaties van de achterkant van bekende albumcovers. Wat een leuk idee, maar vooral respect voor het werk om het te realiseren.
bron: Dangerous Minds
De metro in New York is een gewilde plek voor Buskers, straatmuzikanten die spelen voor geld. In deze korte documentaire komt een aantal van hen aan bod, één voor één uiterst talentvolle musici. Spelen in de metro is blijkbaar zo’n gewilde (want als je goed bent lucratieve) aangelegenheid dat de lokale overheid heeft besloten dat voor het gebruiken van de béste plekken het bezit van een MUNY (Music Under New York)-licentie vereist is. De artiesten in deze docu hebben deze licentie overigens niet, wat over de kwaliteit niets zegt. Integendeel zelfs, volgens hen.
bron: Laughing Squid
BUSK – film from Ramon Nyitrai on Vimeo.
Van die dingen waarvan ik heel erg blij word: Amanda Ghassaei kwam al eerder voorbij met een LP uit een 3D-printer, maar nu doet ze het met een lasersnijder. Digitale fabricage meets muziek in ultima forma. Naar eigen zeggen is dit project laagdrempeliger voor mensen die het ook willen uitproberen. Voor de techneuten onder ons zegt Ghassaei:
These records were cut on an Epilog 120 Watt Legend EXT to a theoretical precision of 1200dpi (the kerf of the cut and some tricks I used to avoid crashing the laser cutter dropped the actual precision down by ~1/6). The audio on the records has a bit depth between 4-5 (typical mp3 audio is 16 bit) and a sampling rate up to about 4.5kHz (mp3 is 44.1kHz). So far I’ve successfully cut audio on wood (figs 1-2), acrylic (figs 3-4), and paper (figs 5-6), and I’m sure there are many more materials that would work. I wrote the Processing sketch that generates the record cutting paths so that it can be modified for any song, material, cutting machine, record size, and turntable speed (skip ahead to download the code and learn how to make your own records).
Van de geluidskwaliteit moeten de platen het niet hebben, maar in visueel opzicht wordt wel heel veel goedgemaakt. Prachtig!
[nggallery id=74]
bron: Facebookattendering van Remco
Vanmorgen werd mij via Facebook onderstaande vraag gesteld door goede muziekvriend R.. Wie kan helpen helderheid te scheppen? Wordt erg op prijs gesteld! R. zegt:
“Kijk, bibliotheek-academici zijn wellicht nog weer beter in het vinden van onmogelijke titels. Ik bezit twee cd-boxjes van het Andante-label, maar het lijken verschillende series te zijn. hoe krijg ik beide series compleet?”
a) Igor Stravinsky Composer & Conductor Volume 1, Andante 699487196025/ isbn 0-9712764-8-x. Ik zoek dus ook nog deel 2, en als die bestaat, deel 3.
b) Igor Stravinsky Composer & Performer Volume 2, Andante 699487-1100-2, isbn 1-931893-11-x.
“Deel 1 kan ik dus helemaal nergens vinden, Deel 3 heb ik momenteel in bestelling. De kans bestaat, dat ik volume 1 stiekem al gewoon in huis heb, maar dat ze de titel gaande het project licht hebben gewijzigd. Ik kan hier echter nergens iets over vinden. Als jij een keer de kans ziet, of als je iemand kent om hier eens naar te kijken met een bibliothecarissenblik, heel graag.
Het zijn de 78-toerenplaten waar Stravinsky zelf nog op speelt. Totaal ander materiaal dan de SONY-box, die latere (stereo) opnames bevat; en die zoals je weet, inmiddels ook uitverkocht is.
Het is supermooie muziek. Van de deeltjes die ik in huis heb, heb ik een keer een radioprogramma samengesteld als invaller bij de klassieke afdeling van Radio Zwolle. De enige keer dat ik in de uitzending door een luisteraar ben gebeld (Vioolconcert, opname uit 1935).”
Afbeelding: George Grantham Bain Collection [Public domain], via Wikimedia Commons
Read More
