De muziekanimatiemachine van Stephen Malinowski
In de muziekbibliotheek van de letterenfaculteit van de Rijksuniversiteit Groningen bekeek ik, toen ik daar studeerde, vaak de fantastische grafische partituren van de naoorlogse avantgardecomponisten. Een voorbeeld daarvan zijn bijvoorbeeld deze geweldige werken van Iannis Xenakis. Daaraan moest ik denken toen ik, dankzij een blogpost van Brain Pickings, de Music Animation Machine van Stephen Malinowski leerde kennen. Maar daar houdt de vergelijking met voornoemde grafische partituren eigenlijk wel op. Waar de avantgardisten deze voornamelijk gebruikten omdat hun muzikale wensen niet in notenschrift te vangen was, is de muziekanimatiemachine bedoeld om klanken zo exact mogelijk te visualiseren. Daarmee wordt succesvol getracht inzichtelijk te maken hoe de werken opgebouwd zijn en hoe verschillende partijen ten opzichte van elkaar functioneren. Of in Malinowski’s eigen woorden:
Music moves, and can be understood just by listening. But a conventional musical score stands still, and can be understood only after years of training. The Music Animation Machine bridges this gap, with a score that moves — and can be understood just by watching.”
