Spotify en de collectioneur II

Afgelopen november stelde ik in mijn post Spotify en de collectioneur dat ik er niet in geloofde dat serieuze muziekverzamelaars door Spotify volledig op hun wenken bediend zouden worden. Die stelling houd ik, nu Spotify gelanceerd is en ik een abonnement genomen heb, vooralsnog overeind. Dit heeft echter niets te maken met de ontegenzeggenlijk aanwezenlijke kwaliteiten van de dienst. De alomtegenwoordigheid van een grote hoeveelheid muziek is fantastisch. Dit geldt eveneens voor de wijze waarop het toegankelijk wordt gemaakt. Zowel de desktop als, in mijn geval, de iPhoneversie werken uitstekend.

Bij het importeren van m’n iTunesbibliotheek in Spotify bleek echter dat een groot deel van mijn collectie geen match heeft met wat in de catalogus van Spotify voorhanden is. En inderdaad, laat dat het materiaal zijn waarop veel verzamelaars prat gaan: bootlegs, vinyl-only uitgaven, cassettes, albums die niet meer in omloop zijn, privé-releases etc. Maar er is hoop. In het zeer aardige artikel Buy to own or source to share? Vinyl junkies making way for the Net Set wordt weliswaar gesignaleerd dat muziekantiquariaten uit het straatbeeld verdwijnen, maar dat gedigitaliseerde collecties, zoals die van de British Library, hun weg naar het web vinden. De kans dat zeldzame werken, bijvoorbeeld uit het publieke domein, weer beschikbaar komen voor de luisteraar, neemt daarmee zienderogen toe. Het zou toch geweldig zijn wanneer dat materiaal via een afspeellijst in je Spotifybibliotheek voorhanden is.

Voralsnog is het echter nog niet zover en zullen verzamelaars Spotify hoofdzakelijk zien als een achtervang. Maar wel een heel fijne.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine