Pages Menu
Categories Menu

Posted by on jun 22, 2010

De Jiddische muziek van John Zorn

De Jiddische muziek van John Zorn

In mijn vorige post Hoe een compilatie mijn muzikale blikveld verruimde noemde ik mijn kennismaking met de muziek van John Zorn. Ik geloof dat het kort daarop was dat ik bij een vriend een video zag van Naked City, live in het Amsterdamse Bimhuis. Ik was overdonderd door de combinatie van razendknappe grindcorejazz, waarbij de musici niet headbangend op het podium stonden, maar als een keurig cocktailjazzcombo op een stoel zaten en speelden van bladmuziek. Ik begon de albums van Naked City te verzamelen en kwam daardoor in aanraking met Zorn’s geruchtmakende album Kristallnacht, met daarop naast uiterst kwetsbare Jiddische muziek ook het zenuwslopende Never Again (zie de Youtubevideo’s hieronder).

The second part of Zorn’s Kristallnacht, entitled “Never Again”, is a difficult thing to listen to. Zorn admits this in the liner notes to the piece, as it “contains high frequency extremes at the limits of human hearing and beyond, which may cause nausea, headaches and ringing in the ears”. Sections of the piece seem to be thousands of layers of glass shattering.”
bron

Na het afleveren van Kristallnacht begon Zorn met het werken aan het Masada Songbook. Materiaal hieruit zou allereerst worden uitgevoerd door de band Masada, qua instrumentarium een jazzensemble, maar daarna door groepen in de meest uiteenlopende samenstellingen.

The project for Masada was to create something positive in the Jewish tradition something that maybe takes the idea of Jewish music into the 21st century the way jazz developed from the teens and 1920s into the ’40s, the ’50s, the ’60s and on… My initial plan was to write 100 tunes in a year that touched upon the Jewish tradition and that was an interesting challenge. It was really fun as a composer to come home and write a something that could be finished sometimes in 10 minutes, sometimes in an hour or sometimes an evening… The Masada songbook was really something that was like the Irving Berlin songbook or the Burt Bacharach songbook or the Thelonius Monk songbook. Here’s another lifetime for me. So when I look at what’s been accomplished in the world of Masada, it’s kind of unbelievable. Of course I had no idea at the times I started. My initial idea was to write a hundred tunes. And then I ended up writing over 200 for the first book and then performed it countless time for years.”
bron

Een deel van het oeuvre van John Zorn in Spotify.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 20, 2010

Hoe een compilatie mijn muzikale blikveld verruimde

Het Britse label Earache bracht in 1989 de baanbrekende compilatie Grindcrusher uit. Op dit album, in 1991 al heruitgebracht met 14 extra nummers, werd een overzicht getoond van de op dat moment meest relevante bands uit het deathmetal & grindcore-genre. Ik weet nog goed dat ik, wat metal betreft eigenlijk nog zo groen als gras, deze cd te leen kreeg van een vriend. Het zou het ultieme recept kunnen zijn voor eens en altijd een afkeer van het genre te krijgen. Het materiaal is over het algemeen namelijk redelijk zwaar te verteren. Onder de, voor die tijd zeker, extreme snelheden, gruizige distortion en onverstaanbare grunts, ligt echter veel muzikaal vernunft en zelfs humor.

Naked City bijvoorbeeld, de baanbrekende groep onder leiding van de New Yorkse musicus en componist John Zorn. Dit is eigenlijk helemaal geen grindcoreband, maar speelt alles wat los en vast zit en is daarin, in mijn ogen, nog steeds ongeëvenaard. Pas vele jaren later zou ik in mijn muzikale ontdekkingstocht weer met Zorn in aanraking komen, maar nu vanwege een fascinatie voor eigentijds klassieke muziek en radicale klemzer. Om ’s mans wijde blik maar aan te geven. Naast Naked City biedt Grindcrusher echter ook plaats aan bands die het genre ‘van binnenuit’ naam en faam hebben gegeven. Terrorizer bijvoorbeeld, op dat moment de meest extreme en snelle band ter wereld met leden van het latere Morbid Angel en Napalm Death, beide ook zelf op het album vertegenwoordigd. Over dat soort bands werd binnen, maar ook buiten de metalgemeenschap met ontzag, maar ook met afschuw gesproken. Een nummer van vier seconden, zoals Napalm Death’s You Suffer, dat was toch geen muziek? En het dwepen met satanisme, zoals Morbid Angel en Nocturnus, werd voor en door de buitenwacht ook uitvergroot.

De cassette waarop ik Grindcrusher toendertijd kopieerde heb ik nog steeds en zal zo langzamerhand op zijn laatste benen lopen. Een tijdje terug probeerde ik het album op een muziekblog of bittorrent te vinden, maar zonder succes. Gisteren was het echter ineens wel raak, wat ik op Twitter enthousiast bekendmaakte. Ik heb de 66.6 MB ook maar naar mijn eigen Rapidshare-account ge-upload, dus downloaden maar wanneer u daar zin in heeft.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 19, 2010

Weekendmuziek: Spejderrobot, Jono El Grande, Edgard Varèse

Weekendmuziek: Spejderrobot, Jono El Grande, Edgard Varèse

Zowel Spejderrobot als Jono El Grande zijn present op de mooie Rune Grammofon-verzamelaar Money Will Ruin Everyting, tevens te beluisteren op Spotify

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 18, 2010

Adolf betreurt zijn dode eend

Adolf betreurt zijn dode eend

Een tijdje terug was er binnen de internetcommunity veel ophef over het gedwongen van Youtube verwijderen van de populaire Undergangparodieën. Niet dat makers zich daardoor uit de weg laten slaan overigens. Boingboing berichtte vandaag bijvoorbeeld over een versie waarin Adolf zich uitermate opwindt over het BP-oliedebacle:

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest