Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mrt 5, 2010

23 dingen #5: social bookmarking

23 dingen #5: social bookmarking

De blogpost die ik hiervoor schreef had me heel wat meer tijd gekost als ik geen gebruik had gemaakt van Delicious. Alle aangehaalde sites had ik namelijk al eerder ondergebracht in deze social bookmarkingdienst. De favorieten waren daarmee met een muisklik onder handbereik.

Het verzamelen van favorieten is vandaag de dag sowieso een fluitje van een cent. Met een widget als Share This, aanwezig op een groeiend aantal websites, is een pagina te delen met tal van services, uiteenlopend van 2.0 diensten als Twitter en Facebook tot blogs (WordPress) en sites als die van Delicious. Voor sites die deze widget nog niet gebruiken is het mogelijk de add-on van Delicious in de webbrowser te integreren.

MobileRSS van Google, dat ik gebruik als RSS-reader op de iPhone, biedt een vergelijkbare ‘deeldienst’. Het is dus mogelijk vanaf elke computer of smartphone, mits in verbinding staand met het internet, sites en blogpost te synchroniseren met diensten naar keuze. Ik moet zeggen dat ik daar veel gebruik van maak. Het spreekt me namelijk erg aan dat ik hiermee gebruik kan maken van kennisdeling, maar daaraan zelf ook een bijdrage lever.

Read More

Posted by on mrt 5, 2010

Three strikes, maar dan erger

Three strikes, maar dan erger

Conservatieve Britse parlementsleden hebben een voorstel ingediend om zogenaamde ‘one-click services’ of ‘web-lockers’ te verbieden. Het voorstel is gekomen in de plaats van de eerdere roep om een three-strikes beleid. Dat werd echter na hevige protesten van zowel burgerrechtenorganisaties als collega-parlementsleden uit de Digital Economy Bill, het controversiele voorstel van Lord Peter Mandelson, gehaald.
Pijnlijk is dat de revisie veel ernstiger is dan het oorspronkelijke voorstel. Het houdt namelijk in dat niet de gebruikers die (auteursrechtelijk beschermd?) materiaal beschikbaar stellen worden gemaand, maar dat de site die het materiaal host aansprakelijk wordt gesteld. In de praktijk kan dit ertoe leiden dat de volledige site uit de lucht wordt gehaald. Met andere woorden: TNT Post wordt voor onbepaalde tijd verboden omdat iemand iets illegaals verstuurd heeft.
De pijlen worden zoals gezegd in het bijzonder gericht op ‘one-click services’. Hiermee wordt bijvoorbeeld een dienst als Rapidshare bedoeld. Dit is een site waarop grote bestanden geupload kunnen worden. Deze komen vervolgens middels een eenvoudige weblink voor andere gebruikers beschikbaar. De uploader kan het bestand echter ook niet-publiekelijk beschikbaar stellen, bijvoorbeeld als het gaat om persoonlijke documenten, filmpjes etc. (Over het voordeel hiervan schreef ik eerder). Met het voorstel bestaat in theorie ook de mogelijkheid dat sites als Youtube of Google Docs uit de lucht gehaald worden. Hierbij is immers ook het principe uploaden & delen op van toepassing.
Dat de reden waarom iets offline wordt gehaald echter niet altijd legitiem is bleek van de week in het schrijnende geval van de Lessig-lezing. In het kader van de Amerikaanse DMCA-wetgeving wordt momenteel onderzocht of de entertainmentindustrie geen misbruik maakt van dit soort regels. Er bestaat het vermoeden dat er bewust onjuiste aanklachten naar site-eigenaren worden verstuurd, waarbij de dreiging hiervan alleen al reden genoeg een site maar uit de lucht te halen, inclusief content die geen enkele auteurswet overtreedt.
Een in alle opzichten draconisch voorstel dus. Het lijkt een retorische vraag wiens belangen hiermee gediend worden. Die van de digitale burger in ieder geval niet.
Read More

Posted by on mrt 2, 2010

Lezing Lessig offline gehaald vanwege overtreden fair use-beginsel

Lezing Lessig offline gehaald vanwege overtreden fair use-beginsel

Het is nauwelijks voor te stellen, maar toch gebeurd. Een videoregistratie van een lezing van Lawrence Lessig is van Youtube verwijderd vanwege het overtreden van het fair use beginsel. Het is nog onduidelijk welk mechanisme hiervoor verantwoordelijk is: de DMCA of de opsporingsfunctie van Youtube (Content ID). De reden is in ieder geval het vertonen van een 15 seconden (!) durend muziekfragment, waarvan Warner Music de rechthebbende is. En mocht Lessig’s lezing nou net over open cultuur & fair use gaan en het fragment als voorbeeld van remixcultuur aanhalen. Een beter voorbeeld van het niet functioneren van de ingezette controlemechanismen is nauwelijks denkbaar.

Read More

Posted by on feb 26, 2010

Field Music – Measure

Het nieuwe album Measure van Field Music zat deze week in het nieuwe muziekaanbod voor de bibliotheek. Na lezing van een uitstekende recensie op Kindamuzik was het besluit tot aanschaf snel genomen. En dat je het dan persoonlijk ook nog eens een waanzinnig album vindt is de spreekwoordelijke krent in de pap.

Read More

Posted by on feb 26, 2010

23 dingen #4: web 2.0

23 dingen #4: web 2.0

 Web 2.0 is het internet van lezen en schrijven, het ReadWriteWeb. Websites en diensten zijn zo ontwikkeld dat ze dynamisch zijn en, bijvoorbeeld in het geval van wiki’s, openstaan voor contentbijdragen van gebruikers. Om aan deze voorwaarden te kunnen voldoen moet elke drempel die deelname belemmert worden weggenomen, zowel voor de ontwikkelaars als voor de gebruikers. Open standaarden dus.

Voor talloze op zichzelf staande diensten werkt dat al uitstekend. En uitwisseling ertussen is ook, zij het in bescheiden mate, mogelijk. Embedden van een Youtube-filmpje in een blog? Geen probleem. Integreren van een Twitter-feed in je gebruikerspagina op Facebook of LinkedIn? Zo geregeld. Je bent als gebruiker echter nog steeds verplicht om verschillende websites te bezoeken. Vanzelfsprekend kan je de tijd die je hieraan vroeger besteedde deels ondervangen met een goed functionerende RSS-feed, maar voor het lezen van bijvoorbeeld de comments bij een artikel is surfen naar de originele bronsite vereist.

Van de week las ik dankzij een tweet het artikel Coming soon: the disruptive molecular age of information. In het stuk voorziet de auteur een internet waarbij alle data (blogs, foto’s, mp3’s, tweets, etc.) in zodanige mate van tags voorzien zijn dat er altijd een koppeling tussen mogelijk is. Je kan je voorstellen dat content en gebruiker automatisch samenkomen, bijvoorbeeld op een netwerksite als Facebook. Op dit soort netwerksites vindt namelijk de interactie tussen de gebruiker met familie, vrienden, bekenden en collega’s plaats. Het nieuwe internet draait daarom niet meer om websites, maar in toenemende mate om de plaatsen waar gebruikers en content samenkomen.En het bezoek aan dit soort sites stijgt explosief.

JESS3 / The State of The Internet from Jesse Thomas on Vimeo.

In het geval van een bibliotheek is het denkbaar dat er een bibliotheek-Facebookpagina (of ongeacht welke andere netwerksite) is die toegang geeft tot de catalogus of tot een feed met nieuwe aanwinsten. Vanzelfsprekend op basis van metadata van de content en gebruikersgegevens van de klant. Een stapje verder, maar allerminst onmogelijk, is het op basis van deze informatie aanbieden van links naar te lenen (digitaal) materiaal. Wanneer de infrastructuur hierin voorziet zijn de mogelijkheden eindeloos.

Read More

Pin It on Pinterest