In de meest recente editie van InformatieProfessional stond een artikel van mijn hand over de groeiende toenadering tussen bibliotheken en makersplaatsen (FabLabs of makerspaces). Hieronder de versie zoals die gepubliceerd is. Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Afbeelding: interesse in de 3D-printer tijdens de eerste inzet van FryskLab, zondag 1 september.
Read More
Het wordt steeds gemakkelijker om in één oogopslag van artiesten een breed informatiepalet te vinden. Ik ben bijvoorbeeld een groot fan van Tomahawk, een muziekspeler à la iTunes waarbij verrijkende online content beschikbaar is.
De webapp ArtistSear.ch past in principe in datzelfde straatje. Na het zoeken en vinden van een artiest beland je op een pagina waarop een aantal informatiebronnen ontsloten is. Het is in een erg gebruiksvriendelijke interface mogelijk muziek te beluisteren, biografieën te lezen, video’s te bekijken, of concertdata na te slaan.
ArtistSear.ch maakt onderdeel uit van het groeiende aantal apps dat gebruikmaakt van de api van Rdio. Deze koppeling maakt het mogelijk muziek te beluisteren op artiestpagina’s. Daarnaast maakt de app gebruik van diensten als Youtube, Last.fm, Echo Nest en Facebook/Twitter.
[nggallery id=44]
Read More
Wat gebeurt er met digitale en online data wanneer iemand overlijdt? Wie bewaart wat en hoe is het gesteld met de houdbaarheid ervan, vooral als sociale netwerken en andere services kunnen ophouden met bestaan? Het begint steeds meer een issue te worden, ook voor de Israëlische kunstenaar Hadas Arnon. Hij werkte daarom het conceptuele werk Digital Cemetery uit:
The digital memory is an important element in our daily life today, yet it is very intangible one. How do we preserve a digital memory? What do we do with lost data? These questions lead me to create a small memorial stick which can rest in peace with many others memories. Now each person who lost a beloved and an important memory, has the option to came back and remember it at any time.
Van de vorm en techniek kan je van alles vinden. Ik vroeg me bijvoorbeeld gelijk af of het niet interessant zou zijn als de opgeslagen data voortdurend bijgewerkt zou kunnen worden, natuurlijk via het internet. Dat Arnon voor deze fysieke vorm koos begrijp ik echter goed.
bron: Design Fetish
Ik zou wensen de moed te hebben die Bradley Manning had om informatie te openbaren die misstanden (welke dan ook) blootlegt. In deze video wordt glashelder duidelijk waarom dat belangrijk is. Diepe buiging voor de makers ervan.
Afbeelding: Shrieking Tree via Compfight cc
Read More
Gisteren blogde ik indirect over verzamelbaar vinyl en het project Quotidian Record van Brian House past perfect in dat plaatje. House verzamelde gedurende een jaar zijn persoonlijke bewegingen met de geocachingtoepassing OpenPaths en gebruikte deze locatiegegevens om een muzikaal werk te creëren.
Alle opgeslagen geodata werd met elkaar verbonden, waarop patronen ontstonden gebaseerd op meestbezochte plekken en hun onderlinge verwantschap. Elke locatie kreeg een plek in de toonladder en elke grotere stad een toonsoort. Het tijdsbegrip werd verklankt door elke twee uur een puls mee te geven. De muzikale patroontjes die de plaat inkleuren staan voor de kleine dagelijkse bewegingen. Met één rotatie van het vinyl wordt het verloop van een dag verklankt. Het afspelen van een jaar duurt 11 minuten, volgens House een mooie lengte voor een plaatkant.
Hij zegt verder:
Ostensibly, Quotidian Record is about data, but symbolically mapping the digital information to something analog emphasizes that it’s lived data, it’s subjective, even as the paths you take from place to place in your everyday life are actually intensely personal. Your personal rhythmic signature. So it’s important to me, despite the necessity of posting excerpts of it online, that you experience it with the physics of the vinyl — seeing the rotation and selecting into it with the stylus — it provides some tactile interactivity to the piece.
Ik vind het een prachtig concept dat nog eens extra franje krijgt door deze opmerking van House:
As physical vinyl, Quotidian Record may be collected and fetishized, connecting the value of data today with the history of popular music culture. It provides an expressive, embodied, and even nostalgic alternative to the narratives of classification and control typical of state and corporate data infrastructure.
Quotidian Record zou mooi staan naast mijn editie van Christian Marclay’s Record Without A Cover, één van de weinige vinylalbums die ik wel nieuw aanschafte.
Record Without A Cover van Christian Marclay.
Quotidian Record from Brian House on Vimeo.
De daadwerkelijk hoeveelheid data kennen we niet, maar uitgaande van vijf zettabyte ziet het er qua fysiek ruimtegebruik ongeveer zo uit. En vergeet niet raus zu zoomen voor het schokeffect.
bron: Stasi versus NSA
Afbeelding: astuecker via Compfight cc
Read More
