Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mrt 14, 2014

Where The Streets Have Your Name: persoons- en straatnamen gematcht #opendata

Where The Streets Have Your Name: persoons- en straatnamen gematcht #opendata

Wetenschapper en kunstenaar Stephen Von Worley doet onderzoek naar datavisualisatie. Op zijn site Data Pointed doet hij daarvan verslag, zo ook van een project waarbij hij persoonsnamen matcht met straatnamen en andere geografische locaties. De aanleiding daarvan was een persoonlijke:

Once upon a time, I lived in Oakland, California, near a tidy stripe of pavement called John Street. After the birth of my son John, who took my middle name, we’d occasionally roll by. I’d holler “Hey, look, it’s John Street!”, and even though he couldn’t read the signs, giggles and chuckles would invariably ensue.
Shortly after our move to Santa Cruz, we found a John Street there, and a few weeks ago, another in San Francisco. Gosh, roads named John seemed pretty common! Upon that realization, the geography dork sitting on my shoulder had something to quantify: how many existed, altogether, and where, exactly?

Von Worley maakt gebruik van de database van Open Street Map en visualiseert matches in Google Maps. Voor de namen put hij uit Wikipedia en officiële Amerikaanse en Britse naamdatabases. Zoeken op de naam Leo leidt dan bijvoorbeeld tot dit resultaat:

Data Pointed

Read More

Posted by on feb 16, 2014

Bibliotheekwerk in transitie – 2. Van… Voor de gebruiker Naar… Door de gebruiker

Bibliotheekwerk in transitie – 2. Van… Voor de gebruiker Naar… Door de gebruiker

Iedereen een bibliothecaris? In de oude zin van het woord misschien nog niet, maar de gereedschappen om bibliothecaris te spelen komen steeds sneller en gebruiksvriendelijker beschikbaar. Oude zin van het woord betekent in dit geval overigens (met dank aan Rob Bruijnzeels) Verzamelen – Ontsluiten – Beschikbaar stellen (VOB). Toevallig? Hoe het ook zij: het doorlopen van de gehele drietrapsketen VOB door gebruikers zie ik nog niet gelijk groots ontstaan, maar op elementen ervan zijn er wel degelijk niet te negeren ontwikkelingen waar te nemen. Bibliotheken kunnen en moeten hiervan leren.

Binnen bibliotheken lijkt een groeiende bijdrage van gebruikers in het bijdragen aan collectievorming nauwelijks voor te komen. De Centrale Discotheek Rotterdam (CDR) reageerde bijvoorbeeld afwijzend toen ze tijdens een seminar over streaming muziek werd gevraagd of gebruikers ook mochten bijdragen aan de site. “De redactie wist zelf genoeg”. Bij een project waaraan ik zelf werkte, het Frysk Muzyk Argyf, speelt precies hetzelfde. Juist omdat het een lokaal archief betreft wilde ik graag de site in ieder geval zó laten opzetten dat (op termijn) gebruikers zelf konden bijdragen. “Maar dan kunnen we niet controleren of er wel de juiste dingen geplaatst worden“, was de reactie. Einde verhaal. Het resultaat mag er nog steeds zijn, maar er kan zoveel meer. Kijk bijvoorbeeld naar Middelburg Dronk van kompaan Edwin. Of naar de Petrucci Muziekbibliotheek, het grootste bladmuziekarchief ter wereld. Samengesteld door vrijwilligers, maar zeker in het geval van Petrucci, op een wijze waarvan een progressieve professionele bibliothecaris slechts blij kan worden.

De CDR, als zelfstandige stichting, kan helemaal zelf beslissen wat zij doet. In een breder bibliotheekperspectief is het echter hoog tijd gebruikers wel bij het collectieproces te betrekken en ze iets te laten doen wat bibliotheken jaren geleden hebben ‘geschonken’ aan de NBD: het produceren van beschrijvingen, biografieën, recencies etc. Iedere bibliothecaris zal bevestigen dat het maken van deze content eigenlijk tot het basiswerk behoorde, maar nu nemen we het af van een commerciële partij. Dat is op zich niet kwalijk, want als de kwaliteit goed is hebben beide partijen én de gebruiker er baat bij. Het probleem is echter dat bibliotheken nauwelijks meer over eigen content en data beschikken. In het licht van onze publieke taak is dat sowieso discutabel. Bij de ontwikkeling van nieuwe digitale diensten is dat ook een groot nadeel, omdat er altijd kosten gemaakt moeten worden voor de aanschaf van deze data. En laat het internet nu draaien op data en het ultieme internet op de vrije beschikbaarheid daarvan. Daaraan kunnen we in de huidige situatie dus nauwelijks bijdragen.

Gelukkig zijn er buiten bibliotheekland tal van initiatieven waarbij gebruikersparticipatie gewenst of zelf fundamenteel is. Wikipedia is daarvan natuurlijk het beste voorbeeld. Dat bibliotheken en archieven ervoor kiezen zogenaamde Wikipedians-in-residence aan te nemen is een prachtige ontwikkeling. De huidige status van het project Wiki loves bieb is sluimerend, maar het spreekt voor zich dat ik een groot voorstander ben van de combinatie. Gebruikers worden ook ‘opgevoed door diensten als Twitter en Facebook. Het taggen van tweets en statusupdates is in feite niets anders als het proces van metadateren. Dat op deze manier automatisch collecties gemaakt worden wordt misschien niet gelijk zo gezien als de huis-, tuin- en keukengebruiker. Het komt er echter op neer dat iedereen kan bijdragen aan het vormen van openbaar beschikbare contentverzamelingen. Het nadeel is echter dat niemand weet wat er met deze collecties gebeurt wanneer de bedrijven erachter mochten verdwijnen. Eveneens is niet inzichtelijk hoe de systemen gebouwd zijn en moeten we maar vertrouwen op de goede bedoelingen.

Daar ligt dus een grote kans en uitdaging voor de bibliotheek. Wanneer bibliotheken willen profiteren van de rol van de gebruiker als producent moet ze er alles aan doen deze actief te betrekken. Hoe? Natuurlijk allereerst door uit te dragen dat de bijdragen welkom zijn. We hebben de wijsheid al lang niet meer in pacht, onder andere doordat we veel zelf uit handen hebben gegeven (NBD). Een lichte pas op de plaats in tegenstelling tot een wij-weten-het-best-attitude is hier op zijn plek. Daarnaast moeten onze systemen zo ontwikkeld zijn dat ze gebruikersparticipatie ondersteunen (ópen dus) en moet de bibliotheek zich nog veel meer inhoudelijk manifesteren op de platforms waarop onze gebruikers al actief zijn. In wezen is dit de bibliotheek-als-platformtheorie van David Weinberger (zie hieronder). Hij stelt terecht dat het aansluiten op genetwerkte kennis een grote, maar zeker geen kansloze missie voor bibliotheken is.

Morgen Bibliotheekwerk in transitie – 3. Van… Collectie is eindproduct Naar… Collectie is grondstof

Wil je ook je licht laten schijnen over Bibliotheekwerk in transitie? Voeg je bijdrage dan toe aan dit publieke Google Doc

Afbeelding: Hc_07 via Compfight cc

Read More

Posted by on feb 12, 2014

Met FryskLab bij Kenniscirkel Mediawijsheid Probiblio

Met FryskLab bij Kenniscirkel Mediawijsheid Probiblio

Gisteren organiseerde Probiblio een Kenniscirkel Mediawijsheid waaraan we met FryskLab een bijdrage leverden. Naast een presentatie over het project brachten we ook de bus mee. De bezoekers (60-70 in totaal) brachten in groepjes een bezoek aan het lab en konden daar desgewenst ook aan de slag. Behalve wijzelf gaf ook Tjarko Roorda (Bibliolab Lelystad) een presentatie en was het middagdeel ingeruimd voor Google Glass.

We kregen meermaals het compliment dat het FryskLabverhaal (waarom doen we het, voor wie en met wie) ‘af’ is. Het spreekt voor zich dat dat erg leuk is om te horen. Het allerleukst blijft echter te zien dat collega’s  de vertaalslag naar hun eigen (werk)omgeving maken. Dat we ze daarbij straks kunnen ondersteunen met Fab the Library! maakt dat het mes ook nog eens aan twee kanten snijdt.

Complimenten overigens voor de organisator van de dag, Edo Postma. Alles was piekfijn in orde en ik had de indruk dat de deelnemers erg positief waren.

 

De dag in beeld gevat, met nog meer foto’s op onder andere de Facebookpagina van FryskLab:

collage

Read More

Posted by on feb 8, 2014

Porno, filmtitels en open data

Porno, filmtitels en open data

Wat is er te halen uit een catalogus van 800.000 pornofilmtitels? Binnen het project Sexualitics houdt een team van vijf onderzoekers zich daarmee bezig. Met één van de tools die ze ontwikkelden, Porngram, wordt de ontwikkeling van woordgebruik in filmtitels gevisualiseerd. De dataset is hier te vinden. Uit de onderzoekspaper:

The development of the web has increased the diversity of pornographic content, and at the same time the rise of online platforms has initiated a new trend of quantitative research that makes possible the analysis of data on an unprecedented scale. This paper explores the application of a quantitative approach to publicly available data collected from pornographic websites. Several analyses are applied to these digital traces with a focus on keywords describing videos and their underlying categorization systems. The analysis of a large network of tags shows that the accumulation of categories does not separate scripts from each other, but instead draws a multitude of significant paths between fuzzy categories. The datasets and tools we describe have been made publicly available for further study.

Keywords: online pornography; computational social sciences; sexual categories; network analysis

Over onderstaande zoekopdracht: zo’n 15 jaar  geleden verzorgden we vanuit een eigen bedrijf het entertainmentgedeelte van sites als Wanadoo en Sonera Plaza. Op een gegeven moment ontstond daarbij in alle meligheid over berichten als biologische-groentetuin-in-garage-van-Noel-Gallagher, de fictieve film Transexual Horse Lover. Ik had nooit gedacht dat die titel nog eens van pas zou komen. 🙂

bron: Nerdcore

screenshot594

Afbeelding: visualpanic via Compfight cc

Read More

Posted by on jan 27, 2014

Spannend: met je klas een vergeten begraafplaats vinden

Spannend: met je klas een vergeten begraafplaats vinden

Het lijkt een plot uit een jongensboek, maar in New York is het echt gebeurd. Op basis van een oude archieffoto (zie hieronder) vonden leerlingen en docenten  van P.S. 48 een voormalige begraafplaats voor Afrikaanse slaven, Hunts Point Road.

The investigation by the local elementary school began with a single black-and-white photograph from 1910 showing an overgrown landscape with several markers resembling headstones. On the back it was labeled, “Slave burying ground, Hunts Point Road.” It was brought to the attention of a teacher at P.S. 48, Justin Czarka, by Philip Panaritis, an official with the city’s Education Department who oversees a federally financed grant program for the Bronx called Teaching American History.

“That was the initial spark for the project,” said Mr. Czarka, who teaches English as a second language and who led the research project with another teacher at the school, Grace Binuya. “Phil was going through archives from the Museum of the City of New York and came across that image, and he sent it to me and the principal. I had an ‘aha’ moment and thought this is a perfect opportunity for an authentic learning experience.”

Leerlingen en leerkrachten zochten naar aanvullend bewijs in bevolkingsregisters en andere oude documenten. De locatie werd dankzij kaarten en GPS bepaald. Wat een prachtige manier om met de geschiedenis van je plaatselijke omgeving om te gaan en hulde voor de leerkrachten die deze mogelijkheid met beide handen aangrepen.

bron: New York Times

burial-2-superJumbo-v2

Read More

Posted by on jan 18, 2014

Mooi, de Music Timeline van Google Research

Mooi, de Music Timeline van Google Research

Niet alleen The Echo Nest doet aan onderzoek naar en visualisatie van muziekdata. Ook Google begeeft zich in dit domein en gebruikt daarbij haar dienst Google Play Music als bron. Uitgangspunt van dit onderzoek is het bieden van een breed overzicht van ontwikkelingen in genres en artiesten. Van het Google Research blog:

With newspapers, blogs, and websites wrapping up their Top Ten album lists for 2013, we thought we’d take a look at some favorite music a bit further in the past as well.

Today, we’re releasing a visualization to show which music has stood the test of time, and how genres and artists have risen and fallen in popularity. The Music Timeline uses aggregated data from Google Play Music to show the changes in music genres over the decades.

De wijze van visualisatie doet me overigens heel erg denken aan die van LastGraph (helaas ter ziele gegaan las ik net).

[nggallery id=65]

bron: Laughing Squid

Read More

Pin It on Pinterest