Pages Menu
Categories Menu

Posted by on aug 17, 2013

Voor nabestaanden ook een digitaal kerkhof?

Voor nabestaanden ook een digitaal kerkhof?

Wat gebeurt er met digitale en online data wanneer iemand overlijdt? Wie bewaart wat en hoe is het gesteld met de houdbaarheid ervan, vooral als sociale netwerken en andere services kunnen ophouden met bestaan? Het begint steeds meer een issue te worden, ook voor de Israëlische kunstenaar Hadas Arnon. Hij werkte daarom het conceptuele werk Digital Cemetery uit:

The digital memory is an important element in our daily life today, yet it is very intangible one. How do we preserve a digital memory? What do we do with lost data? These questions lead me to create a small memorial stick which can rest in peace with many others memories. Now each person who lost a beloved and an important memory, has the option to came back and remember it at any time.

Van de vorm en techniek kan je van alles vinden. Ik vroeg me bijvoorbeeld gelijk af of het niet interessant zou zijn als de opgeslagen data voortdurend bijgewerkt zou kunnen worden, natuurlijk via het internet. Dat Arnon voor deze fysieke vorm koos begrijp ik echter goed.

bron: Design Fetish

design-fetish-digital-usb-cemetery-by-hadas-arnon-3

design-fetish-digital-usb-cemetery-by-hadas-arnon-2

design-fetish-digital-usb-cemetery-by-hadas-arnon-1

Read More

Posted by on aug 14, 2013

De kunst van mislukte 3D prints

De kunst van mislukte 3D prints

Ik ben een liefhebber van Glitch, een elektronisch muziekgenre dat gebaseerd is op onbedoelde klanken. Deze benaming is logischerwijs geleend van de reeds bestaande term glitch die zoveel inhoudt als de onverwachte output die het gevolg is van een kortdurende elektronische of softwarematige storing. Mijn aandacht werd daarom gelijk getrokken toen ik zojuist de Flickrgroep The Art Of 3d Prints Failure leerde kennen. Ook daarbij is namelijk sprake van glitches, maar dan met een uitwerking op het fysieke object. Deelnemers posten in de groep foto’s van faliekant mislukte 3D printprojecten, waarvan hieronder een aantal voorbeelden:

[nggallery id=42]

In dat licht is het wellicht ook aardig mijn al wat oudere Spotifyplaylist met daarin Glitchdeunen hier te delen:

bron: New Aesthetic

Read More

Posted by on aug 8, 2013

Scarlet Johansson als besturingssysteem

Scarlet Johansson als besturingssysteem

Ik kon niet anders dan bedenken dat dit de ultieme versie zijn van John Scully’s Knowledge Navigator zou moeten zijn.

bron: Laughing Squid

Afbeelding: gab1to via Compfight cc

Read More

Posted by on aug 5, 2013

Making Pad: Steve Jobs is Walter White

Making Pad: Steve Jobs is Walter White

Het is Geek Week bij Youtube en Making Pad, een parodie op Breaking Bad, is één van de geselecteerde video’s. Goed gedaan!

bron: Laughing Squid

Afbeelding: blu27. via Compfight cc

Read More

Posted by on aug 1, 2013

Quotidian Record: persoonlijke geodata op verzamelbaar vinyl

Quotidian Record: persoonlijke geodata op verzamelbaar vinyl

Gisteren blogde ik indirect over verzamelbaar vinyl en het project Quotidian Record van Brian House past perfect in dat plaatje. House verzamelde gedurende een jaar zijn persoonlijke bewegingen met de geocachingtoepassing OpenPaths en gebruikte deze locatiegegevens om een muzikaal werk te creëren.

Alle opgeslagen geodata werd met elkaar verbonden, waarop patronen ontstonden gebaseerd op meestbezochte plekken en hun onderlinge verwantschap. Elke locatie kreeg een plek in de toonladder en elke grotere stad een toonsoort. Het tijdsbegrip werd verklankt door elke twee uur een puls mee te geven. De muzikale patroontjes die de plaat inkleuren staan voor de kleine dagelijkse bewegingen. Met één rotatie van het vinyl wordt het verloop van een dag verklankt. Het afspelen van een jaar duurt 11 minuten, volgens House een mooie lengte voor een plaatkant.

Hij zegt verder:

Ostensibly, Quotidian Record is about data, but symbolically mapping the digital information to something analog emphasizes that it’s lived data, it’s subjective, even as the paths you take from place to place in your everyday life are actually intensely personal. Your personal rhythmic signature. So it’s important to me, despite the necessity of posting excerpts of it online, that you experience it with the physics of the vinyl — seeing the rotation and selecting into it with the stylus — it provides some tactile interactivity to the piece.

Ik vind het een prachtig concept dat nog eens extra franje krijgt door deze opmerking van House:

As physical vinyl, Quotidian Record may be collected and fetishized, connecting the value of data today with the history of popular music culture. It provides an expressive, embodied, and even nostalgic alternative to the narratives of classification and control typical of state and corporate data infrastructure.

Quotidian Record zou mooi staan naast mijn editie van Christian Marclay’s Record Without A Cover, één van de weinige vinylalbums die ik wel nieuw aanschafte.

Record Without A Cover van Christian Marclay.

Record Without A Cover van Christian Marclay.

 

Read More

Posted by on jul 26, 2013

Hoe snel kan een zelfgebouwde fiets?

Hoe snel kan een zelfgebouwde fiets?

Framebouwer Tom Donhou combineerde Brits ontwerpvernunft en pure liefde voor de traditionele fiets om daarmee een zo snel mogelijke tweewieler te kunnen produceren. Werkelijk alles aan dit project ademt gevoel voor stijl, techniek en fietscultuur en dat maakt het veel smaakvoller en charmanter dan projecten als het werkelijke snelheidsrecord (achter een dragcar) of deze recentelijke mislukte poging tussen Franeker en Dronrijp.

Gebruikmakend van materialen die Donhou ook toepast bij de bouw van zijn consumentenfietsen haalde hij op de weg een snelheid van 128 km/h. Op de rollenbank trok hij dit op tot boven de magische grens van 100 mijl per uur, namelijk 164 km/h. Daarbij trapte hij een verzet van 104-14, handgemaakt door de vermaarde onderdelenmaker Royce.

Schitterend project en dito video!

Read More

Pin It on Pinterest