Pages Menu
Categories Menu

Posted by on nov 20, 2010

Happening #5: “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”

Happening #5: “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”

Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb gisteren een geweldige dag beleefd. Op Twitter de PVV als hashtag voorbijgestreefd en erg positieve reacties op het programma, de dagorganisatie (niet in de laatste plaats dankzij de geweldige technische ondersteuning) en de livestream. Nadat ik tijdens de voorlaatste Bibliotheek 2.0 Happening in Haarlem de toezegging deed de volgende de organiseren (#hap5 dus) moest ik daaraan vanzelfsprekend gevolg geven. Een man een man, een woord een woord. Na een tijdje rondgelopen te hebben met allerlei ideeën die naar mijn gevoel tegemoet zouden komen aan de bibliotheekwereld in brede zin was het Wilma van den Brink die me vroeg waarom ik niet iets met muziek ging doen. ‘Blijf dicht bij jezelf’ was denk ik wat ze daarmee wilde zeggen.

happening1

Zo gezegd, zo gedaan. Dat “iets met muziek doen” werd iets met streaming muziek. Omdat de ontwikkeling van het plaatsen van content in de cloud ook naar voren komt in muziekdiensten als Spotify leek het me een spannende vraag: wat doen bibliotheken hiermee en welke rol speelt de fysieke bibliotheek (nog)? Presentaties van twee streaming bibliotheekdiensten (bib.fm en MuziekWebLuister) illustreerden dat er wel degelijk beweging op dit vlak is. Ik had daarbij wel de indruk dat onze Vlaamse collega’s, vertegenwoordigd door Johan Mijs, verder zijn in hun denken over de rol van de fysieke bibliotheek. Mijs stelt dat de gidsrol van de bibliotheek van belang is: kwaliteitsvolle metadata, integratie met andere cultuurdragers en contextualiserende etalages. Tevens wordt er nagedacht over zaken als lokaal aanbod en erfgoed, de wens van een legaal alternatief, het dichten van de digitale kloof  en het produceren van meetbare en objectieve resultaten. Daarnaast wordt er aandacht besteed aan de opbouw van het systeem, dat  een breed en duurzaam platform is. Verwant daaraan is de vraag of er behoefte is aan gesubsidieerde cultuurspreiding op het web en of bibliotheken met een dienst als deze als mediapartner van culturele instellingen kunnen fungeren.

MuziekWebLuister van de Centrale Discotheek Rotterdam lijkt in dat opzicht minder met al deze vragen bezig. Bij hen staat de geweldige collectie op de voorgrond en er wordt ingestoken op het educatieve aspect daarvan. Wel dus heel veel prachtige achtergrondinfo en metatags (waarvan bib.fm overigens ook gebruikmaakt), maar slechts beperkt tot het gebruik binnen de bibliotheek. Wat ik opmerkelijk vond was de overtuiging dat er geen voordeel behaald kon worden met de inzet van externe kennis. Bijvoorbeeld op het gebied van recensies en artiestinfo zijn er genoeg partners te bedenken die graag een bijdrage aan de dienst zouden leveren. Ik kon er moeilijk de vinger achter krijgen hoe je, als je zo’n state of the art platform kunt neerzetten (en dat doen ze!), niet de kracht van crowdsourcing kent. Maar wat niet is kan nog komen.

De boodschap van Niels Aalberts en Gilles de Smit was glashelder: gewoon doen! Daarmee doelden zij op een dienst die gebruikers ook thuis en mobiel kunnen gebruiken. “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”, was het devies van Aalberts, die ervan overtuigd is dat bibliotheken ook hun digitale gebruiker voorop moeten stellen. Daarbij komt dat de taakstelling van bibliotheken als hoeders en verspreiders van cultuurgoed vast niet keihard aangepakt worden wanneer een ‘vrije’ bibliomuziekdienst succesvol blijkt. Aan het eind van de rit zullen ook de eigenaren van de muziek hiervan profiteren. De Smit zag bibliotheken als een logische partij waar het de curatorrol betrof. “Curation comes up when search stops working“, een citaat van Clay Shirky dat Gilles’ dienst 22Tracks ter harte neemt, sluit volgens hem naadloos aan op de rol die de muziekbibliothecaris speelt.

In de afsluitende paneldiscussie, uitstekend geleid door Tim Fierant, kwamen alle punten nog eens goed voor het voetlicht. Niels signaleerde dat persoonlijke klantenservice het wint van eenzijdig aanbod en dat bibliotheken dat kunnen. In dat opzicht legde hij de juiste link tussen digitale content en de fysieke bibliotheek. De bibliothecaris kent zijn klant en wanneer hij in diens advisering ook kan putten uit een brede digitale muziekcatalogus verbetert de dienstverlening slechts. In dat opzicht kent de aanwezigheid van een streaming service alleen maar winnaars.

Dank allen voor de geweldige dag en alle complimenten. Het kriebelt al een volgend evenement te organiseren!

Read More

Posted by on nov 16, 2010

Sneeuwwitje ongewenst in de remix

Ik heb een zwak voor mooie remixes en mashups en van het werk dat Pogo maakt word ik daarom erg blij. Aan zijn werk zit echter een interessant staartje, want hij maakt gebruik van Disney-materiaal. En dat is nog niet alles, want hij werkte ook voor het bedrijf. Als remixkunstenaar. Maar nu hij Disney verlaten heeft en met zijn video’s, met voor hem onbegrijpelijke redenen, niets wordt gedaan, plaats hij zijn werk online. En dat is vanzelfsprekend een schop tegen het zere been van Disney, zoals blijkt uit het artikel Remix Artists Pogo Expecting To Be Sued By Disney For Releasing Latest Remix (Created For Disney).

Pogo’s werk, zoals in onderstaande remix van Sneeuwwitje, bestaat volledig uit materiaal dat afkomstig is uit het oorspronkelijke werk. Dat geldt zowel voor de beelden als voor het geluid en de goede verstaander begrijpt dan dat vooral het laatste bloed, zweet en tranen gekost moet hebben. Vanzelfsprekend dus, zou je denken, dat hij het aan het publiek wil tonen. En zoals in het Techdirtartikel geconcludeerd wordt: het is slechts geweldige reclame voor Disney, al denkt het bedrijf daar anders over.

Read More

Posted by on nov 8, 2010

Walking on Eggshells: Borrowing Culture in the Remix Age

Aan onderstaande beschrijving van Brain Pickings over de remixdocumentaire Walking on Eggshells: Borrowing Culture in the Remix Age hoef er ik verder niets toe te voegen:

Today, we bring you Walking on Eggshells: Borrowing Culture in the Remix Age — a new documentary from Yale Law & Technology, offering 24 densely compelling minutes of insight into various facets of intellectual property in the age of remix. From appropriation to sampling to creative influence to reuse, the film is an anthology of conversations with some of today’s most notable remix artists and media theorists, exposing the central paradox of contemporary copyright law: How can something originally intended to incentivize people to create serve to hinder new forms of creativity?”

Lees hier meer: http://www.brainpickings.org/index.php/2010/05/20/remix-culture-spotlight-walking-on-eggshells/

[vodpod id=Video.3661499&w=425&h=350&fv=]

Read More

Posted by on nov 6, 2010

Social media, kersthits en toeval

Social media, kersthits en toeval

 

Gaat Iron Maiden dankzij een Facebookcampagne de Britse kersthit van 2010 leveren?

Bestaat toeval? De combinatie Iron Maiden, John Cage en Motörhead in één artikel alleen al lijkt al opmerkelijk. Toch weet The Guardian het in Facebook campaigners compete to make Iron Maiden/Motörhead/total silence the Christmas No 1 te presteren. Het artikel gaat in op de Britse hysterische queeste een nummer-één kersthit te scoren. Deze praktijk werd vorig jaar te kakken gezet door een geslaagde Facebookcampagne Rage Against The Machine’s Killing In The Name deze positie te kunnen laten claimen. De welbekende zinsnede “Fuck you/I won’t do what you tell me!” was een lange neus richting Simon Cowell die er alles aan gelegen was zijn X Factor-act Joe McElderry op de eerste plek te krijgen. Dat mislukte dus jammerlijk.

Zoals goed voorbeeld doet volgen vinden er ook dit jaar verscheidene Facebookcampagnes plaats om voor kerstbegrippen uitzonderlijke acts een kersthit te laten scoren. In dit geval dus de pogingen Iron Maiden, John Cage of Motörhead naar een nummer-één positie te katapulteren. Het toeval (?) wil tevens dat zij allen onlangs ook een rol speelden in mijn digitale domein. Zo twitterde Edwin gisteren dat hij Maiden’s Fear of the Dark in zijn hoofd had. Omdat het er tevens naar uitzag dat hij eindelijk Spotify zou omarmen zond ik hem het nummer alvast. En twee maanden geleden fungeerde Maiden als een geslaagd voorbeeld van CwF + RtB. John Cage’s compositie 4’33 draaiden we onlangs in een uitzending van Edge en Motörhead kwam alhier voorbij omdat ze een slap aftreksel van Ace or Spades opnamen ten behoeve van een biercommercial.

Nu lijkt de kans het grootst dat Lemmy en de zijnen het wellicht voor elkaar kunnen krijgen met dit nummer een hit te scoren. En niet omdat het zo’n geweldig nummer is, maar omdat het publiek het kent van de biercommercial. Toegegeven, past wel weer goed bij Kerstmis, commercieel.

Read More

Pin It on Pinterest