Pages Menu
Categories Menu

Posted by on apr 2, 2010

Verboden: media met DRM

Verboden: media met DRM

Vaak wordt aangehaald dat bibliotheken hun gebruikers middels amateuristisch aangebrachte a-4tjes wijzen op allerhande zaken die verboden zijn: praten, roken, eten, drinken, meenemen van jassen en tassen etc. etc. Ook gisteren in de presentatie van Michael Stephens op UGame Ulearn kwam dit weer voorbij. En vooral dat dat toch niet meer kan. Bibliotheken zijn namelijk een plek waar in vrijheid genoten kan worden van cultuur in de meest brede zin.

Er is echter een verbod waarvan ik zou wensen dat bibliotheken zich daarachter wel zouden scharen: DRM op digitale media. Een enigszins vreemde eend in de bijt van het symposiumprogramma, en wellicht daardoor weggestopt in een achterafkamertje tijdens de pauze, was een discussie over ebooks. Vanwege een aangepast aanvangstijdstip kreeg ik niet alles mee, maar de eerste term die ik voorbij hoorde komen was, helaas weinig verwonderlijk, piraterij. De moed zakte me bijna in de schoenen toen ik daarbij het onwerkelijke beeld voorgeschoteld kreeg van een rijtje in strakke pakken gestoken heerschappen, sommigen arrogant onderuit gezakt en niet ingaand op de essentie. Het ging over hoe en wanneer er ebooks beschikbaar zijn in bibliotheken. En de belofte dat dit wel eens binnen een jaar zover zou kunnen zijn, waarop uit de zaal verheugd werd gereageerd.

Maar waar was de vraag *waarom* bibliotheken ebooks beschikbaar zouden moeten stellen? Kunt u zich kasten vol met reguliere boeken voorstellen die eerst door de bibliothecaris van een slot ontdaan moeten worden? Dat deze bibliothecaris de lener vervolgens vergezelt bij elke keer dat het boek ter hand wordt genomen? Dat deze bibliothecaris het boek wegneemt wanneer er ‘onoorbare’ dingen (bijvoorbeeld het uitlenen aan een vriend, of het maken van een kopie) mee worden gedaan? Natuurlijk niet!

Dit is echter wel wat gebeurt wanneer een ebook, voorzien van DRM, wordt uitgeleend, zelfs wanneer je het koopt. En bibliotheken zouden hiertegen stelling moeten nemen. Het is niet onze taak een (financieel) probleem dat uitgevers hebben bij onze gebruikers neer te leggen. Het is niet onze taak te controleren of er een kopie is gemaakt en daartegen maatregelen te treffen. Wij hebben er namelijk niet voor gekozen dat kopieren in het digitale tijdperk door bepaalde partijen als een auteursrechtelijke inbreuk wordt beschouwd.

Het is onze taak in te staan voor vrije verspreiding van informatie en het garanderen van privacy van onze gebruikers. Deze neemt echt geen andere hoedanigheid aan wanneer er in plaats van een regulier boek een cd of een ebook wordt geleend. We zouden trots moeten zijn te kunnen zeggen dat wij ebooks onder deze voorwaarden daarom niet als uitleenmedium kunnen accepteren.

—
als inspiratie voor deze post fungeerde Doctorow’s How to Destroy the Book.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mrt 27, 2010

De charme van piratenradio

De charme van piratenradio

Arthur en ik zijn in de gunstige positie ons radioprogramma te maken voor een officiële lokale omroep, OOG Radio. Gunstig omdat het soort muziek dat wij ten gehore brengen vaak voorbehouden is aan piratenradio of op het internet weggestopte streams. Dat neemt echter niet weg dat deze vorm van radiomaken een uiterst charmante vorm van vrijheid van smaak & meningsuiting is. In tijden waarin de ether voor kapitalen verkocht is aan commerciële partijen en er een dito invulling van radiowege is (denk aan de Sky Radio’s en 538-en van deze wereld) is een portie gezonde weerstand en inventiviteit een verademing. Onderstaande korte docu is daarvan een sprekend voorbeeld.

Read More

Posted by on mrt 22, 2010

Jdownloader opent alle cyberkluizen

Jdownloader opent alle cyberkluizen

Zogenaamde one-click services of cyberkluizen liggen in Groot Britannie onder vuur, maar in Nederland is het gelukkig nog niet zo ver. Ikzelf heb bijvoorbeeld een abonnement bij Rapidshare en maak daarvan met veel plezier gebruik. Ik bied vrienden toegang op delen van mijn (grotendeels legale) muziekcollectie, maar de voornaamste reden is toch wel dat muziekblogs voornamelijk gebruikmaken van dit principe.
Een abonnement bij Rapidshare, een van de grootste kluisaanbieders, garandeert voor mij onbeperktheid inzake snelheid en hoeveelheid downloads. Ook hoef ik niet telkens een proces van het invoeren van captcha’s, wachttijden en nummertje-trekken te ondergaan.

Maarrr, dat moet ik bij diensten waarvan ik geen lid ben wel. En daar komt de open source applicatie Jdownloader om de hoek kijken. Deze maakt het mogelijk downloadlinks in een wachtrij te plaatsen en begint daarna rustig met het binnenhalen van het materiaal. Alhoewel, rustig? Ik merkte op dat Jdownloader op de een of andere manier beperking van de downloadsnelheden omzeilt. Waar je het als niet-lid via de gewone weg (de site van de kluisaanbieder) vaak moet doen met een fractie van de maximale downloadsnelheid, is dat bij Jdownloader niet het geval. Vraag me niet hoe, maar het is wel deksels prettige bijkomstigheid. Een add-on binnen Firefox zorgt er trouwens voor dat het kopieren van een link binnen de browser automatisch door Jdownloader in de wachtrij wordt gezet. Gemak dient de mens.

Read More

Posted by on mrt 7, 2010

Alice In Public Domain Land

Alice In Public Domain Land

Walt Disney was zich er deksels goed van bewust dat met werken uit het publieke domein prima geld verdiend kon worden. Succesvolle Disneyfilms als Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, Assepoester, Pinokkio, Alice in Wonderland en Jungle Book zijn allen gebaseerd op 19e eeuwse werken die binnen het publieke domein vielen. De verhalen hadden hun waarde al bewezen en het scheelde vanzelfsprekend heel wat advocaten om auteursrechten zeker te stellen.

De Disney Corporation deed vervolgens echter iets wat regelrecht indruiste tegen datzelfde publieke domein wat haar zoveel voordelen bracht. In 1998 werd namelijk de Copyright Term Extension Act (CTEA) aangenomen. Dit betekende dat het auteursrecht van een maker verlengd werd van 50 naar 75 jaar vanaf het moment van overlijden van die maker. Voor zogenaamd corporate authorship (een auteur schrijft iets in dienst van een bedrijf) verschoof de termijn van 75 naar 120 jaar na het maken van het werk. Omdat Disney de drijvende kracht achter deze verlenging was, werd de CTEA beter bekend als de Mickey Mouse Protection Act. In het kort kwam het erop neer dat Disney haar werken, ook degene die gebaseerd zijn op werken uit het publieke domein, vakkundig en op juridisch correcte wijze achter slot en grendel zette.

Van Lewis Carrol’s Alice In Wonderland is onlangs weer een nieuwe film uitgekomen. Ditmaal geregiseerd door Tim Burton en geproduceerd door Disney Corp. Het oorspronkelijke boek bevindt zich al vele jaren in het publieke domein en is door veel filmmakers, waaronder Walt Disney in 1951, als inspiratie voor een nieuwe film gebruikt.

Techdirt stelt in het artikel Alice In Public Domainland; Just Because Something Is Free And Open Doesn’t Mean You Can’t Make Money Off Of It dat een minder stringent auteursrechtbeleid de creativiteit van makers bevordert. Daarnaast spreekt het voor zichzelf dat ook de toegankelijkheid tot het werk eenvoudiger is. Het artikel is grotendeels gebaseerd op het uitstekende How Balanced  Copyright Gives Us As Many Freaky Alice in Wonderlands as We Can Handle waarin auteur Michael Weinberg stelt welk voordeel het publieke domein in dit specifieke geval heeft:

“Even though they are strikingly different in almost every imaginable way, we can understand them to be related through that original story. Beyond that, they are stronger works because we understand them in the context of a shared cultural touchstone. They aren’t all just freaky movies about some girl and a rabbit. They are Alice in Wonderland stories. That changes how we watch them, think about them, and talk about them.”

Met grote zekerheid kan echter gesteld worden dat de nieuwe Disney-versie pas in 2130 in het publieke domein opgenomen wordt. In het huis van Mickey Mouse wordt gratis leentjebuur spelen namelijk niet getolereerd, zelfs niet als keihard kan worden vastgesteld dat van originaliteit weinig sprake is.

Read More

Posted by on mrt 5, 2010

Three strikes, maar dan erger

Three strikes, maar dan erger

Conservatieve Britse parlementsleden hebben een voorstel ingediend om zogenaamde ‘one-click services’ of ‘web-lockers’ te verbieden. Het voorstel is gekomen in de plaats van de eerdere roep om een three-strikes beleid. Dat werd echter na hevige protesten van zowel burgerrechtenorganisaties als collega-parlementsleden uit de Digital Economy Bill, het controversiele voorstel van Lord Peter Mandelson, gehaald.
Pijnlijk is dat de revisie veel ernstiger is dan het oorspronkelijke voorstel. Het houdt namelijk in dat niet de gebruikers die (auteursrechtelijk beschermd?) materiaal beschikbaar stellen worden gemaand, maar dat de site die het materiaal host aansprakelijk wordt gesteld. In de praktijk kan dit ertoe leiden dat de volledige site uit de lucht wordt gehaald. Met andere woorden: TNT Post wordt voor onbepaalde tijd verboden omdat iemand iets illegaals verstuurd heeft.
De pijlen worden zoals gezegd in het bijzonder gericht op ‘one-click services’. Hiermee wordt bijvoorbeeld een dienst als Rapidshare bedoeld. Dit is een site waarop grote bestanden geupload kunnen worden. Deze komen vervolgens middels een eenvoudige weblink voor andere gebruikers beschikbaar. De uploader kan het bestand echter ook niet-publiekelijk beschikbaar stellen, bijvoorbeeld als het gaat om persoonlijke documenten, filmpjes etc. (Over het voordeel hiervan schreef ik eerder). Met het voorstel bestaat in theorie ook de mogelijkheid dat sites als Youtube of Google Docs uit de lucht gehaald worden. Hierbij is immers ook het principe uploaden & delen op van toepassing.
Dat de reden waarom iets offline wordt gehaald echter niet altijd legitiem is bleek van de week in het schrijnende geval van de Lessig-lezing. In het kader van de Amerikaanse DMCA-wetgeving wordt momenteel onderzocht of de entertainmentindustrie geen misbruik maakt van dit soort regels. Er bestaat het vermoeden dat er bewust onjuiste aanklachten naar site-eigenaren worden verstuurd, waarbij de dreiging hiervan alleen al reden genoeg een site maar uit de lucht te halen, inclusief content die geen enkele auteurswet overtreedt.
Een in alle opzichten draconisch voorstel dus. Het lijkt een retorische vraag wiens belangen hiermee gediend worden. Die van de digitale burger in ieder geval niet.
Read More

Posted by on mrt 2, 2010

Lezing Lessig offline gehaald vanwege overtreden fair use-beginsel

Lezing Lessig offline gehaald vanwege overtreden fair use-beginsel

Het is nauwelijks voor te stellen, maar toch gebeurd. Een videoregistratie van een lezing van Lawrence Lessig is van Youtube verwijderd vanwege het overtreden van het fair use beginsel. Het is nog onduidelijk welk mechanisme hiervoor verantwoordelijk is: de DMCA of de opsporingsfunctie van Youtube (Content ID). De reden is in ieder geval het vertonen van een 15 seconden (!) durend muziekfragment, waarvan Warner Music de rechthebbende is. En mocht Lessig’s lezing nou net over open cultuur & fair use gaan en het fragment als voorbeeld van remixcultuur aanhalen. Een beter voorbeeld van het niet functioneren van de ingezette controlemechanismen is nauwelijks denkbaar.

Read More

Pin It on Pinterest