Pages Menu
Categories Menu

Posted by on feb 21, 2012

Youtube haalt concertherinnering terug

Ik was 18 jaar en bezocht samen met m’n bandmaten een concert van absolute helden Dream Theater, in een tour naar aanleiding van het album Images and Words. De t-shirts die ik daar aanschafte liggen grijsgedragen in de kast en zal ik waarschijnlijk nooit wegdoen. Waarom niet? Omdat het een overweldigende ervaring was, zo’n gebeurtenis die je vanwege allerlei redenen bijblijft en waarvan je alle details nog haarfijn herinnert. En een video van die show in Vredenburg, Utrecht is een maand geleden gewoon geüpload op Youtube. Helemaal geweldig!

Read More

Posted by on sep 19, 2010

Weekendmuziek: Rush – All The World’s A Stage

Gisteren beluisterde ik na lange tijd weer eens All The World’s A Stage van Rush. Het was de eerste plaat van Rush die ik ooit aanschafte en de track Anthem (geweldige video overigens), naast Metallica’s Seek And Destroy, het eerste nummer dat ik ooit in bandverband speelde. Met miniversterkers opeengepakt op mijn slaapkamer bedoel ik dan dus, want daar stond m’n drumstel immers. Zestien was ik denk ik en of de buren er blij mee waren waag ik te betwijfelen. Mooie tijden.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jul 5, 2010

Hongerstaking tijdens het muziekexamen

Hongerstaking tijdens het muziekexamen

Een album dat ik, naast het in mijn vorige post genoemde Badmotorfinger, begin jaren ’90 grijsdraaide was de plaat van Temple Of The Dog. Deze band was een eerbetoon aan de aan een overdosis overleden zanger Andrew Wood, voorman van Mother Love Bone. Muzikanten van dienst waren de voormalige Mother Love Bone (en latere Pearl Jam)-leden Stone Gossard (gitaar) en Jef Ament (bas) en vocalisten Chris Cornell en Eddie Vedder. Het slagwerk werd verzorgd door Matt Cameron.

Maar voor zover de feitelijkheden. Voornoemde eerdere post over Soundgarden’s Badmotorfinger bracht me weer op het spoor van Temple Of The Dog en daarmee het gegeven dat ik ooit een nummer van hen zong. Nee, ik ben geen zanger, maar voor mijn VWO-eindexamen muziek hoorde het bij de eisen ook iets vocaal ten gehore te brengen. Dat mocht een nummer naar keuze zijn en in mijn geval werd dat Temple Of The Dog’s Hunger Strike. Mijn muziekdocent John de Jong was daarover blijkbaar wel te spreken, want als ik me het goed herinner kreeg ik een acht.

Tot dat eindexamen behoorde naast deze vocale toets ook een praktijkexamen op eigen instrument. Dat betekende dat ik mijn volledige toenmalige uit de Veenkoloniale klei onttrokken band Lost (waarmee we twee maanden daarvoor zelfs een heuse demo opnamen die in de Aardschok goed beoordeeld werd) optrommelde om in het klaslokaal onze instrumentale progrock ten gehore te brengen. Later hoorde ik dat de gehele school daarvan heeft kunnen meegenieten. Terecht, want we kregen een negen!

Temple Of The Dog is ook te vinden op Spotify.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Pin It on Pinterest