Ontwerper Bruno Leo Ribeiro werkt aan een mooie verzameling emoji’s van internationale bands en artiesten. De collectie brengt hij samen op zijn Tumblr-pagina Music Emojis. Hieronder een kleine greep uit het assortiment.
Vanmorgen was ik te gast bij ROC Friese Poort in Drachten. In het kader van een reeks hoorcolleges voor eerstejaars studenten was ik gevraagd hen iets te vertellen over het rijke begrip mediawijsheid.
Dat betekende een aantal voorbeelden over privacy (Barbie (af)luisterpop), auteursrecht (Girl Talk en Creative Commons) en gebruik van social media (Barbie en haar plotselinge hang naar rust). En afsluiten met een aantal tips mediawijsheidtips.
Een nieuw programmaonderdeel van de Smithsonian Institution, de voornaamste Amerikaanse erfgoedinstelling, is Places of Invention. Hierin worden plaatsen uitgelicht waar “het nieuwe, unieke en wilde hebben gefloreerd“.
Eén van de locaties (onder andere vastgelegd op deze interactieve kaart) is San Fransisco’s Bay Area, met als muzikaal uithangbord Slayer. De band staat daarmee model voor de totstandkoming van het thrashmetalgenre.
In de korte film Slayer: The Origins of Thrash in San Francisco, CA, wordt een tipje van de sluier opgelicht. Helaas is hierin niet Dave Lombardo, de originele drummer van Slayer en daarmee de oervader van het extreme metalslagwerk te zien. Om hem te eren een iconische video van hem hieronder.
Eveneens afwezig in de video is gitarist Jeff Hanneman. Hij overleed in 2013 aan een leveraandoening.
Ze behoren wat mij betreft tot het leukste wat Youtube te bieden heeft: de musicless musicvideos van Mario Wienerroither. Deze kersverse behandeling van Lionel Richie’s Hello behoort tot zijn beste werk.
Kippenvel, echt kippenvel. Wax Audio’s Tom Compagnoni maakte al vele prachtige mashups die het fenomeen wat mij betreft tot een genre maken. Met A Hotel Full of Secrets legt hij de lat nog wat hoger. De combinatie van The Eagles’ Hotel California en Pink Floyd’s A Saucerful of Secrets (Live at Pompeii) werkt van climax naar climax, maar draait rondjes om het ontbrekende iconische refrein van de Eagles-klassieker. Dit levert een prachtige spanningsboog op die het gehele nummer duurt. Super.
De track maakt ook onderdeel uit van Compagnoni’s album Mashphonic.
Wat een lol moet die man in z’n werk hebben: Andy Rehfeldt. Hij kwam hier al eerder voorbij met zijn Youtubehit Supercalifragilisticexpialidocious. Daarin nam hij een nieuwe metalversie op van de originele soundtrack.
Vandaag besteedde Boing Boing aandacht aan You’re The One That I Want uit Grease, waarin Rehfeldt hetzelfde doet. Maar zoals het gaat op het web leidde dat weer naar iets anders, namelijk een conversatie tussen Jack Nicholson en Adam Sandler uit de film Anger Management die de Rehfeldt-behandeling onderging.
Adviseur digitaal burgerschap bij KB nationale bibliotheek en lid van het programmateam van het programma digitaal burgerschap. Mede-auteur van het AI Kookboek.
Werkte o.a. aan Open Bibliotheek Badges, Data Detox Kit, The Glass Room expo, What The Future Wants en FryskLab. Op Eén Na Beste Bibliothecaris van Nederland 2015.
Amateurwielrenner, drummer en muziekfanaat. TEDx-spreker.