Gisteren blogde ik indirect over verzamelbaar vinyl en het project Quotidian Record van Brian House past perfect in dat plaatje. House verzamelde gedurende een jaar zijn persoonlijke bewegingen met de geocachingtoepassing OpenPaths en gebruikte deze locatiegegevens om een muzikaal werk te creëren.
Alle opgeslagen geodata werd met elkaar verbonden, waarop patronen ontstonden gebaseerd op meestbezochte plekken en hun onderlinge verwantschap. Elke locatie kreeg een plek in de toonladder en elke grotere stad een toonsoort. Het tijdsbegrip werd verklankt door elke twee uur een puls mee te geven. De muzikale patroontjes die de plaat inkleuren staan voor de kleine dagelijkse bewegingen. Met één rotatie van het vinyl wordt het verloop van een dag verklankt. Het afspelen van een jaar duurt 11 minuten, volgens House een mooie lengte voor een plaatkant.
Hij zegt verder:
Ostensibly, Quotidian Record is about data, but symbolically mapping the digital information to something analog emphasizes that it’s lived data, it’s subjective, even as the paths you take from place to place in your everyday life are actually intensely personal. Your personal rhythmic signature. So it’s important to me, despite the necessity of posting excerpts of it online, that you experience it with the physics of the vinyl — seeing the rotation and selecting into it with the stylus — it provides some tactile interactivity to the piece.
Ik vind het een prachtig concept dat nog eens extra franje krijgt door deze opmerking van House:
As physical vinyl, Quotidian Record may be collected and fetishized, connecting the value of data today with the history of popular music culture. It provides an expressive, embodied, and even nostalgic alternative to the narratives of classification and control typical of state and corporate data infrastructure.
Quotidian Record zou mooi staan naast mijn editie van Christian Marclay’s Record Without A Cover, één van de weinige vinylalbums die ik wel nieuw aanschafte.
Record Without A Cover van Christian Marclay.
Read More
