Omdat de Japanse vinylcultuur behouden moet worden

Gisteravond, na afloop van een dag lang overwerken in het kader van 7 Days of Inspiration, besprak ik met een aantal mededoeners het genot van het opleggen van een plaatje. Ik refereerde daarbij aan het heruitgeven van originele Blue Note-uitgaven, waaraan ik eerder aandacht besteedde in De digitale revolutie en het analoge hebbeding. Alsof het zo moest zijn trof ik vandaag het artikel On the record: Japan’s last vinyl factory administers proficiency exam in mijn RSS-reader aan. Hierin wordt verteld over een quiz voor vinylfanaten, met als doel het onder hernieuwde aandacht brengen van de vinylervaring. De 100 te beantwoorden vragen gaan vooral over de albums en niet over de muziek. Vragen dus over hoezen, serienummers, jaartallen en persingsprocessen.

The exam is designed to expose a new audience to the joy of vinyl records. We also would like those from older generations to revisit the experience of listening to them”,

aldus Eiji Hirata, werkzaam bij Japan’s laatst in gebruik zijnde vinylperserij en organisator van het evenement. Vorig jaar rolden er 400.000 albums het bedrijf uit. Zo’n veertig jaar geleden waren dat er zeventig miljoen. Voor Hirata heeft de quiz daarom niet alleen als doel zjjn bedrijf in een goed daglicht te stellen. Het behoud van de vinylcultuur in brede zin vindt hij belangrijker:

It is a difficult business climate. We are at the stage where we can make enough profit to keep the business running, but I feel there is an added mission. If we leave the industry, it will disappear.”

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine