Pages Menu
Categories Menu

Posted by on nov 20, 2010

Happening #5: “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”

Happening #5: “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”

Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb gisteren een geweldige dag beleefd. Op Twitter de PVV als hashtag voorbijgestreefd en erg positieve reacties op het programma, de dagorganisatie (niet in de laatste plaats dankzij de geweldige technische ondersteuning) en de livestream. Nadat ik tijdens de voorlaatste Bibliotheek 2.0 Happening in Haarlem de toezegging deed de volgende de organiseren (#hap5 dus) moest ik daaraan vanzelfsprekend gevolg geven. Een man een man, een woord een woord. Na een tijdje rondgelopen te hebben met allerlei ideeën die naar mijn gevoel tegemoet zouden komen aan de bibliotheekwereld in brede zin was het Wilma van den Brink die me vroeg waarom ik niet iets met muziek ging doen. ‘Blijf dicht bij jezelf’ was denk ik wat ze daarmee wilde zeggen.

happening1

Zo gezegd, zo gedaan. Dat “iets met muziek doen” werd iets met streaming muziek. Omdat de ontwikkeling van het plaatsen van content in de cloud ook naar voren komt in muziekdiensten als Spotify leek het me een spannende vraag: wat doen bibliotheken hiermee en welke rol speelt de fysieke bibliotheek (nog)? Presentaties van twee streaming bibliotheekdiensten (bib.fm en MuziekWebLuister) illustreerden dat er wel degelijk beweging op dit vlak is. Ik had daarbij wel de indruk dat onze Vlaamse collega’s, vertegenwoordigd door Johan Mijs, verder zijn in hun denken over de rol van de fysieke bibliotheek. Mijs stelt dat de gidsrol van de bibliotheek van belang is: kwaliteitsvolle metadata, integratie met andere cultuurdragers en contextualiserende etalages. Tevens wordt er nagedacht over zaken als lokaal aanbod en erfgoed, de wens van een legaal alternatief, het dichten van de digitale kloof  en het produceren van meetbare en objectieve resultaten. Daarnaast wordt er aandacht besteed aan de opbouw van het systeem, dat  een breed en duurzaam platform is. Verwant daaraan is de vraag of er behoefte is aan gesubsidieerde cultuurspreiding op het web en of bibliotheken met een dienst als deze als mediapartner van culturele instellingen kunnen fungeren.

MuziekWebLuister van de Centrale Discotheek Rotterdam lijkt in dat opzicht minder met al deze vragen bezig. Bij hen staat de geweldige collectie op de voorgrond en er wordt ingestoken op het educatieve aspect daarvan. Wel dus heel veel prachtige achtergrondinfo en metatags (waarvan bib.fm overigens ook gebruikmaakt), maar slechts beperkt tot het gebruik binnen de bibliotheek. Wat ik opmerkelijk vond was de overtuiging dat er geen voordeel behaald kon worden met de inzet van externe kennis. Bijvoorbeeld op het gebied van recensies en artiestinfo zijn er genoeg partners te bedenken die graag een bijdrage aan de dienst zouden leveren. Ik kon er moeilijk de vinger achter krijgen hoe je, als je zo’n state of the art platform kunt neerzetten (en dat doen ze!), niet de kracht van crowdsourcing kent. Maar wat niet is kan nog komen.

De boodschap van Niels Aalberts en Gilles de Smit was glashelder: gewoon doen! Daarmee doelden zij op een dienst die gebruikers ook thuis en mobiel kunnen gebruiken. “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”, was het devies van Aalberts, die ervan overtuigd is dat bibliotheken ook hun digitale gebruiker voorop moeten stellen. Daarbij komt dat de taakstelling van bibliotheken als hoeders en verspreiders van cultuurgoed vast niet keihard aangepakt worden wanneer een ‘vrije’ bibliomuziekdienst succesvol blijkt. Aan het eind van de rit zullen ook de eigenaren van de muziek hiervan profiteren. De Smit zag bibliotheken als een logische partij waar het de curatorrol betrof. “Curation comes up when search stops working“, een citaat van Clay Shirky dat Gilles’ dienst 22Tracks ter harte neemt, sluit volgens hem naadloos aan op de rol die de muziekbibliothecaris speelt.

In de afsluitende paneldiscussie, uitstekend geleid door Tim Fierant, kwamen alle punten nog eens goed voor het voetlicht. Niels signaleerde dat persoonlijke klantenservice het wint van eenzijdig aanbod en dat bibliotheken dat kunnen. In dat opzicht legde hij de juiste link tussen digitale content en de fysieke bibliotheek. De bibliothecaris kent zijn klant en wanneer hij in diens advisering ook kan putten uit een brede digitale muziekcatalogus verbetert de dienstverlening slechts. In dat opzicht kent de aanwezigheid van een streaming service alleen maar winnaars.

Dank allen voor de geweldige dag en alle complimenten. Het kriebelt al een volgend evenement te organiseren!

Read More

Posted by on okt 17, 2010

Je hele AudioGalaxy in je binnenzak

Je hele AudioGalaxy in je binnenzak

 

Het nieuwe AudioGalaxy biedt altijd toegang tot de eigen muziekcollectie.

 

Wat kan het toch snel gaan. Begin augustus pende ik mijn herinnering aan AudioGalaxy neer in De online muziekervaring van AudioGalaxy. En vandaag leerde ik de werkelijke wederopstanding van deze dienst kennen. Weliswaar niet in de oorspronkelijke peer-to-peer versie, maar in een uitvoering die het mogelijk maakt te allen tijde toegang te hebben tot de eigen muziekcollectie. Hiervoor dient het volgende ondernomen te worden:

  1. bezoek de site van AudioGalaxy
  2. registreer
  3. download en installeer de zogenaamde helper app
  4. laat de helper app de muziek op je computer indexeren
  5. installeer de app voor Android of iPhone
  6. laat je computer aanstaan
  7. en heb overal toegang tot de thuiscollectie (3G of Wifi is vereist)

De dienst ondersteunt mp3 en m4a, mits zonder drm. Verder wordt geen onderscheid gemaakt tussen legale danwel illegale content. Alles wat op je harddisk staat wordt gestreamd. De te syncen catalogus bedraagt maximaal 200.000 tracks en dat lijkt meer dan voldoende. Daarnaast is het mogelijk dat je andere toegang kunt geven tot jouw catalogus. Downloaden van materiaal is daarbij niet mogelijk, maar het maken van playlists wel.

Mijn eerste indruk van AudioGalaxy is een prettige. M’n harddisks ratelen al bijna de hele dag en ik ben benieuwd hoe de dienst zich in het dagelijks gebruik houdt. Wat betreft de vergelijking met de originele dienst: deze doet in het geheel niet ter zake. Het huidige AudioGalaxy is letterlijk en figuurlijk een nieuwe versie. De nostalgie die ik beschreef in voornoemde blogpost blijft daarmee recht overeind. Maar dat heeft ook wel iets.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on jun 28, 2010

Dankzij Airfoil Speakers alle kabels de deur uit

Dankzij Airfoil Speakers alle kabels de deur uit

Ik ben al jarenlang een enthousiast gebruiker van Apple’s Airport Express. Hiermee is het mogelijk muziek uit iTunes te streamen naar het draadloze basisstation, dat op zijn beurt via een audio-uitgang is gekoppeld aan de stereo, waardoor muziek uit iTunes te beluisteren is op je stereo.

Het nadeel van Airport Express is echter dat het alleen samenwerkt met iTunes. Internetaudio, waaronder bijvoorbeeld een streamingdienst als Spotify of VPRO’s Luisterpaal, of andere applicaties worden niet ondersteund. Een oplossing hiervoor biedt Airfoil van Rogue Amoeba, waarmee elke geluidsbron, of het nu een applicatie op je computer of een webstream betreft (hiervoor hoef je slechts je browser als bron te selecteren) draadloos via de te beluisteren is. Het enige nadeel aan Airfoil is dat het in principe werkt vanuit een computer met vaste verbinding. Wanneer je draadloos wilt streamen naar Airport Express, vanaf bijvoorbeeld je laptop, wordt gebruikgemaakt van het aan de Airport Express gekoppelde draadloze netwerk. Dit heeft als consequentie dat er niet ook nog eens internetaudio binnengehaald kan worden, de internetverbinding is immers als ‘in gebruik’.

De oplossing hiervoor biedt de Airfoiltoevoeging Speakers, in combinatie met bijvoorbeeld een iPhone. Voor laatstgenoemd apparaat is een gratis app beschikbaar die de telefoon omtovert tot een set externe speakers. Deze kan je hangen aan je stereo, zodat het nu mogelijk is bijvoorbeeld Spotify vanaf je laptop te beluisteren, maar je interverbinding tegelijkertijd te kunnen blijven gebruiken voor andere zaken. Wat mij betreft een killer app voor de iPhone.

Read More

Posted by on mei 19, 2010

mSpot lijkt niets nieuws onder de zon

mSpot lijkt niets nieuws onder de zon

Op het moment dat m’n externe harde schijf loopt te ratelen omdat er ruim 38.000 tracks in Spotify geïmporteerd worden lees ik een nieuwsbericht over een andere clouddienst, mSpot. “Alweer een nieuwe ster aan het firmament?”, was mijn eerste gedachte. Maar nee, zoals het eruit ziet niet. mSpot lijkt slechts muziekopslagruimte in de cloud te bieden. Deze kan je vervolgens op je telefoon, momenteel alleen voorzien van Android, beluisteren. Afgaand op de reacties van de ’techies’ op Tweakers.net niet bijster bijzonder en tevens weinig lastig om te realiseren. Nu is dat laatste geen criterium om iets op te beoordelen, maar blijkbaar kunnen we de komende tijd wel meer van dit soort diensten verwachten. Daarbij zal het echter meer draaien om de beschikbare schrijfruimte dan om vernieuwende ideeën. Maar goed, niet iedereen kan met een briljant product op de markt komen.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mei 15, 2010

Context bepaalt waardering van digitale content

Context bepaalt waardering van digitale content

In een uiterst interessante blogpost getiteld Content 2.0: ‘protection’ is in the business model not the technology stelt Gerd Leonhard dat de (toekomstige) waardering van digitale content bepaald wordt door de context ervan en niet door de nullen en enen van het digitale item. Leonard’s uitgangspunt is dat het verkopen van tastbare items (bijvoorbeeld cd’s of games) zal verdwijnen en wordt vervangen door het verkopen van toegang tot added value. De consument (van items) wordt gebruiker (van toegevoegde waarde).

De wijze waarop het volgens Leonard zou moeten werken is dat bijvoorbeeld een album tegen een veel lagere prijs dan nu digitaal aangeboden wordt. Het gaat dan om een ‘kaal’ exemplaar. De meerwaarde voor de gebruiker zit hem in de toegevoegde waarde, die kan bestaan uit toegang tot extra nummers, concertkaartjes, merchandise, beeldmateriaal, maar bijvoorbeeld ook toegang tot een exclusieve community. Belangrijk is dat het kale item een open formaat heeft en dus DRM ontbeert. Het delen van het album (mét DRM zou dat onmogelijk zijn) maakt het immers mogelijk dat anderen, ondanks het feit dat ze er niet voor betaald hebben, ook toegang wensen tot de added value. Met de mogelijkheid tot delen wordt eenvoudig een grote publieksgroep bereikt.  Voor de entertainmentindustrie betekent dit echter dat zij de werkelijke waarde van een item niet meer bepalen. Die taak is voorbehouden aan de gebruiker:

It all comes down to pricing and values – and many decision makers in the incumbent content industry will need to accept who will set those prices i.e. who will be in charge of value perceptions: not them, but the users. Hard stop. Reality check.”

Als praktijkvoorbeeld haalt Leonard de presentatie Trent Reznor And The Formula For Future Music Business Models van Techdirt’s Mike Masnick aan (zie hieronder). Hij vertelt over Reznor’s formule CtF + RtB = $$$$ aan, wat staat voor Connect with Fans + Reasons to Buy = geld in het laatje. Reznor en diens band Nine Inch Nails stelden hun muziek bijvoorbeeld in zowel mp3- als losslessformaat gratis beschikbaar. De fans werden vervolgens uitgenodigd remixes te maken en deze onder een Creative Commons-licentie te uploaden naar de bandsite. Gratis, maar wel contact met de fans. De uitgave van albums, zowel als cd als op vinyl, ging gepaard met veel extra’s (foto’s, dvd’s en andere memorabilia), waarvan de duurste ook nog eens in gelimiteerde oplage. Voor fans een reden om te kopen. Voor Nine Inch Nails was dit al een lucratieve aangelegenheid, terwijl de opbrengsten uit merchandise en concertkaartjes nog niet eens meegerekend werden. De band heeft daarnaast niets meer te maken met de nadelen van de muziekindustrie. Ze brengen albums uit in eigen beheer en ervaren daardoor niet de last van DRM of auteursrechtelijke beperkingen.

Het model waarbij context de waarde  van digitale content bepaalt blijkt dus één die succesvol kan zijn. Ik zie hierbij een analogie met het bibliotheekwerk, waarbij de context evenzozeer de waardering kan bepalen, maar daarop zal ik later terugkomen.

Afbeelding: sdowen via Compfight cc

Read More

Pin It on Pinterest