Blogpost #1.000 en er lijkt weinig veranderd

Kort nadat ik bij de Openbare Bibliotheek Leeuwarden aan de slag ging besloot ik actief te gaan bloggen. Het werk dat ik doe vind ik namelijk zo leuk en de instelling bibliotheek zo belangrijk dat ik een persoonlijke bijdrage daaraan zinvol achtte. Deze blogpost is de duizendste sinds ik op 9 november 2009 voor het eerst een bijdrage plaatste. En hoe ironisch, die post was getiteld Welke kansen biedt het dowloadverbod de bibliotheekwereld?.

Spotify was nog niet actief in Nederland, maar mijn idee is nog hetzelfde als toen: er liggen kansen. Maar dat vraagt wel om een open vizier en veranderingsgezindheid bij de heren en dames die erover gaan. We waren ver met Spotify, een aanbod lag op tafel, maar toch is besloten (door wie? ik weet het niet precies) hierop niet in te gaan. Wat mij betreft is het laatste woord daarover nog niet gesproken. De situatie voor muziekbibliotheken is namelijk nijpend en een jaar wachten op een volwassen streaming muziekdienst van de Centrale Discotheek lijkt me eenvoudigweg te lang. Dat nog even los van de vraag of het nodig is daarin zoveel energie te steken en deze niet liever te gebruiken collecties te koppelen.

Dat heilige huisjes daarmee niet blij zullen zijn lijkt me onoverkomelijk. Wanneer er echter wordt uitgegaan van een gezamenlijk belang en een overeenstemmende visie op de toekomst moet je eerlijk in de spiegel durven te kijken en onderkennen waar die toekomst ligt en waar onze gebruiker zich bevindt. Ik wil onze gebruikers echter iets aanbieden waar ik achter sta. Vandaar nog steeds dit pleidooi. Durf die stap te nemen.