De kenmerkende Apple-commercials zijn al een tijdlang welkom materiaal voor parodieën. De wijze waarop de iPhone 4-reclame onder handen wordt genomen is echter wel heel sterk, met als topper de zinsnede:
It’s probably safe to say we invented a new metal.”
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Hootsuite: ik gebruik het nog maar een halve dag, maar ben nu al overtuigd. Deze Twitter (maar dat niet alleen)-client bevalt me eenvoudigweg beter dan bijvoorbeeld Seesmic of Tweetdeck, al was het alleen maar vanwege het feit dat je meerdere sociale netwerken in één webbased-app voorgeschoteld krijgt. De layout bevalt me en de mogelijheden lijken eindeloos, maar het daarvan gebruik maken is een keuze. Erg handig vind ik het integreren van een RSS-feed (bijvoorbeeld van een blog). Het plannen van tweets of het bekijken van statistische informatie is iets wat ik in een later stadium zeker zal uitproberen. Naast de webapplicatie is er ook een iPhone-app, zowel in een Lite- als een betaalversie. Beide bieden voldoende functionaliteit om zich te kunnen meten met bijvoorbeeld Tweetie. Over laatstgenoemde ben ik ook tevreden, maar ik gebruik ze nu even naast elkaar om te kijken welke me het beste bevalt.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet eerder van Mark Fiore gehoord had. Dat is echter veranderd na een bericht op Twitter van de Electronic Frontier Foundation. Fiore won begin deze week als eerste internet-only cartoonist de Pullitzer Prize. Zijn geanimeerde cartoons verschijnen op SFGate, de website van de San Francisco Chronicle. Daarnast zijn ze te zien op zijn eigen site en op Youtube. Tot zover niks aan de hand zou je zeggen. Totdat Fiore, evenals veel anderen, ook zijn materiaal wilde aanbieden middels een eigen app voor de iPhone. Dat vindt Apple, professioneel poortwachter als zij is, echter niet goed.
Twee citaten daarom maar. Als eerste van de jury van de Pullitzer Prize:
[…] Fiore’s “biting wit, extensive research and ability to distill complex issues set a high standard for an emerging form of commentary”
En als tweede de reactie van Apple op Fiore’s inzending:
“Applications may be rejected if they contain content or materials of any kind (text, graphics, images, photographs, sounds, etc.) that in Apple’s reasonable judgement may be found objectionable, for example, materials that may be considered obscene, pornographic, or defamatory.” Examples of such content have been attached for your reference.
Fiore, tenslotte, gaat er vanuit dat Apple wel bijdraait:
“They seem so much more innovative and smarter than that”
Maar of ze bijdraaien of niet, daar gaat het natuurlijk niet om. Het grote probleem is dat Apple voor haar gebruikers bepaalt wat wel of geen geschikt materiaal is. Een bedrijf als inhoudelijk censor is een gevaarlijke ontwikkeling. Dat zij op technisch vlak controle wil uitoefenen is nog te verantwoorden, maar Apple mag mij geen restricties opleggen in wat ik beluister, bekijk of lees. Daar ben ik (en u) mans genoeg voor om zelf te bepalen.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Ik ben al jarenlang een groot Applefan. De eerste computer die ik zelf kocht was een Powerbook G3. Een PC met Windows heeft de binnenkant van mijn huis nooit gezien. Vanzelfsprekend heb ik er wel meer dan genoeg ervaring mee. Nederland is immers Microsoftland nummer 1, wat betekent dat ik zowel op de universiteit als bij vrijwel alle werkgevers niet eens voor de keus stond/sta waarmee ik wenste te werken. Windows, Windows, Windows, Office, Office, Office, IE, IE, IE. Eigenlijk een diep gestoorde situatie als het aan mij ligt. Duur, gesloten en zeker niet beter dan dat van talloze concurrenten. Een beter bewijs van vendor lockin is niet te bedenken. De houding van Tim Berners-Lee is er daarom één waarvoor ik niets anders dan respect heb.
Maar goed, een werkdag duurt ook maar zolang en het is altijd een plezier thuis de Mac weer aan te zetten en zorgeloos bezig te zijn. Met de iPhone en straks de iPad begint Apple haar eigen positie echter te ondermijnen. Waar de Mac met de introductie van OSX een grote stap richting openheid maakte lijkt men nu met rasse schreden op deze beslissing terug te komen. Gebruiksvriendelijkheid gekoppeld aan vrijheid vormde op de Mac ten opzichte van andere OS-en altijd een gigantisch pré was, maar men speelt men de iPad en iPhone een andere kaart. Gebruiksvriendelijkheid staat op 1, wat heel mooi is, maar de fysieke binnenkant van het apparaat of van de software is voor de gebruiker verboden terrein. Cory Doctorow stelt mooi dat juist het knutselen aan apparatuur en software leidt tot creativiteit en inventiviteit:
“The way you improve your iPad isn’t to figure out how it works and making it better. The way you improve the iPad is to buy iApps. Buying an iPad for your kids isn’t a means of jump-starting the realization that the world is yours to take apart and reassemble; it’s a way of telling your offspring that even changing the batteries is something you have to leave to the professionals.”
Vindingrijkheid en verrassingseffecten dienen volgens Apple nu gevonden te worden in de software uit de appstore, maar het probleem daarbij is dat Apple hierbij de rol van poortwachter inneemt. Met het bedrijf concurrerende software wordt niet goedgekeurd, ook niet als deze wellicht beter, mooier of doordachter is dan wat Apple zelf ontwikkelt. Dat innovatie van software hiermee niet gediend is mag duidelijk zijn.
Jeff Jarvis bestempelt de iPad als de stap van het web naar de apps. De reden hiervoor is dat apps, zeker vergeleken met websites die (deels) gebaseerd zijn op user-generated content, gecontroleerd kunnen worden door degene die ze ontwikkelt. Daarnaast staan ze vaak op zich, zowel ten opzichte van andere apps als van het web. Gebruikers staan dus buitenspel wanneer zij content zouden willen hergebruiken of delen met anderen. En zoals eerder gezegd: apps die niet binnen het plaatje vallen krijgen in Apple’s softwarewinkel geen plaats. Dit neemt overigens niet weg dat vele apps een genot zijn om te gebruiken (zeg ik als iPhone-eigenaar uit eigen ervaring), wat weer een reden is om ervoor te betalen. Dat daarmee de circel rond is en het gesloten karakter van de iPad in stand wordt gehouden ligt echter voor de hand.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
Een van de bekendste landelijke succesverhalen van Twitter is ongetwijfeld de uitgave van Erwin Blom’s Handboek Communities. Door de toekomstige lezers deelgenoot te maken van het schrijf- en uitgaveproces wist hij een groeiende groep volgers aan zich te binden. Dit leidde er onder andere toe dat het boek erg goed verkocht. Blom doet het succesverhaal zelf uit de doeken in onderstaande presentatie.
Zelf Twitter ik graag (en volgens sommigen veel). Critici die beweren dat Twitter slechts fungeert als een verpakte soort van zelfbevlekking of alleen een uitlaatklep is huisvrouwen die klagen dat hun koffie te heet is hebben het niet begrepen (en waarschijnlijk ook niet geprobeerd). Behalve het feit dat nieuws zich razendsnel via Twitter verspreidt, ontsluit de feed (die je vanzelfsprekend zelf bepaalt) ook bronnen die je anders moeilijk of niet zou bereiken. Niet omdat het onmogelijk is, maar puur omdat het zich vanwege allerlei redenen buiten je blikveld bevindt. Daardoor is het elke dag weer een verrassing wat er aan nieuws en wetenswaardigheden voorbij komt.
Over onderwerpen die mij interesseren (auteursrecht, muziek, open source- en standaarden, netneutraliteit en aanverwante zaken) probeer ik zelf een interessante feed de wereld in te sturen. Daarbij maak ik gebruik van de twitterkoppeling binnen mijn RSS-reader, berichten die via Twitter zelf komen, zaken die je tijdens het surfen tegenkomt of berichten die ik zelf op mijn blog heb geschreven. Daarop krijg ik van tijd tot tijd leuke reacties, of ik zie dat mijn tweets door lezers geretweet worden (wat bijvoorbeeld weer leidt tot nieuwe volgers of blogbezoekers).
De kracht van Twitter vind ik tot slot dat het perfect functioneert op een smartphone. Zelf gebruik ik daarvoor Tweetie en Tweetdeck op de iPhone. Omdat het gaat om korte tekstberichtjes vraagt dat nauwelijks bandbreedte, waardoor het ook buiten G3- of wifibereik goed twitteren is.
Read More
