Retrodocks van de buitencategorie
Je hebt opladen en opladen. Deze docks voor Apple’s iOS-apparaten, van de hand van Jonas Damon, behoren wat mij betreft tot de buitencategorie. Wat een geweldig mooie hebbedingen!
bron: Lost at E Minor
Read MoreJe hebt opladen en opladen. Deze docks voor Apple’s iOS-apparaten, van de hand van Jonas Damon, behoren wat mij betreft tot de buitencategorie. Wat een geweldig mooie hebbedingen!
bron: Lost at E Minor
Read MoreTeleread laat zien dat de iPad niet overal de krant naar de kroon steekt:
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read MoreAansluitend op Een appstore die altijd open is postte Daring Fireball een link naar onderstaande Youtubevideo. Een uitgebreide uitleg over hoe webapps voor de iPad te maken – en die dus buiten de appstore om naar de iPad ‘gebracht’ kunnen worden – is te vinden op Padilicious.com. Zowel in de video als op Padiclicious wordt het delen van content als voornaamste reden gezien deze apps te maken. Wat bij mij dan gelijk allerlei gedachten triggert waarvan men bij de uiteenlopende groepen rechthebbenden waarschijnlijk een beetje ongemakkelijk wordt. Want met wat ik zo in een oogopslag meekrijg is het uitstekend mogelijk content te delen door bestanden in een webapp te verpakken en te delen met (select) gezelschap. Wie controleert dan echter wat wel of niet deelbaar is?
Interessante kost, zeker wanneer wij mochten besluiten de iPad in bibliotheken in te zetten. Binnen de vier muren, in een educatiesetting bijvoorbeeld. Maar als de webapp, zoals de naam als aangeeft, via het internet functioneert, is daarop ongetwijfeld andere regelgeving van toepassing. En ik vrees daarbij voor eenzelfde mate van stompzinnigheid en onwil als de onmogelijkheid streamingaanbod van Muziekweb buiten de fysieke bibliotheek te consumeren. Omdat je dan ‘leent’. Stof tot nadenken.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read MoreGisteren las ik twee artikelen met een interessante insteek inzake de iPad: Books in the Age of the iPad en Thoughts on Designing for iPad. Het eerste artikel is geschreven vanuit het oogpunt van de vormgever, het tweede vanuit het oogpunt van een softwareontwikkelaar.
Books in the Age of the iPad gaat diep in op verschillende vormen van content en welke rol de iPad of vergelijkbare devices spelen in het aanbieden daarvan. Auteur Graig Mod, ook verantwoordelijk voor het uiterst lezenswaardige artikel KICKSTARTUP, Successful fundraising with Kickstarter.com & (re)making Art Space Tokyo, maakt onderscheid tussen Formless Content en Definite Content. In het eerste geval is de betekenis van de content niet afhankelijk van de vormgeving. Digitaliseren ervan en het lezen op ereaders etc. is daarmee eenvoudig en onafwendbaar. Definite Content daarentegen is voor haar betekenis en kwaliteit afhankelijk van de vormgeving, wat betekent dat ook de drager, in dit geval de iPad, dit medebepaalt:
The canvas of the iPad must be considered in a way that acknowledge the physical boundaries of the device, while also embracing the effective limitlessness of space just beyond those edges.
We’re going to see new forms of storytelling emerge from this canvas. This is an opportunity to redefine modes of conversation between reader and content. And that’s one hell of an opportunity if making content is your thing.”
Maar.. om het betreffende werk op de iPad te krijgen moet er eerst een zogenaamde app ontwikkeld worden. Over dat proces schreef Derek Powazek Thoughts on Designing for iPad. Hij stelt:
The iPad is an intimate experience for a user. The direct touch input removes a layer of abstraction, and that’s a really big deal. In this way, it was like going back to design for print – when you push it with your finger, it moves! – but it’s utterly unlike print in every other way imaginable. Point is, the direct interface really does mean reevaluating every assumption when it comes to interactive design.”
Zowel Mod als Powazek zien dus ongekende mogelijkheden voor het nieuwe publiceren, waarbij Powazek echter zijn zorg uitspreekt over Apple’s ondoorzichtige toelatingsbeleid. Naar zijn zeggen zweette hij en zijn collega’s altijd peentjes alvorens Apple al dan niet het verlossende woord sprak en de app toeliet tot haar winkel.
Apple is killing the creativity of their developers with the uncertainty of their App store policies. We made it through okay, thankfully, but I can only wonder about how much more interesting the store would be if Apple had given developers a clear list of rules, and promised to stick to it. The Fear, Uncertainty, and Doubt people have about the App Store was entirely optional – Apple brought it on itself, and it’s not going away.”
Een goede ontwikkeling in dit opzicht (in ieder geval voor de Amerikaanse markt) is dat het aldaar vanaf nu toegestaan is ook niet door Apple goedgekeurde apps te installeren op iPhones en iPads. Het jailbreaken en unlocken van (onder andere Apple-) devices is namelijk niet meer bij wet verboden. Dit betekent dat, mocht Apple toch besluiten een app niet toe te laten tot haar winkel (wat nog steeds kan overigens), deze wel aangeboden kan worden in andere stores en vervolgens legaal geïnstalleerd kan worden. Of deze versnippering wenselijk is laat ik echter maar in het midden.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More
De Nederlandse Applenieuwssite OneMoreThing heeft een item gewijd aan het iPadproject van Brabantse biliotheken. En niet zozeer de inhoud van het artikel, maar de reacties van lezers zijn interessant. Die zijn namelijk overwegend negatief van aard. Nu neem ik een ongenuanceerde mening als
De Nederlandse overheid heeft blijkbaar nog geld teveel, om dit soort fratsen te financieren.”
met een flinke korrel zout, maar er zit wel een kern van waarheid in. In mijn eerdere post Een bibliotablet moet open zijn stelde ik al een voorstander te zijn van de koppeling tussen (noodzakelijke!) bibliotheekinnovatie en open hard- en softwareontwikkeling. Zowel in kostentechnisch- als in moreel opzicht past dit volledig in de taakstelling van de bibliotheek.
Nu verwacht ik in Nederland allerminst een initiatief zoals dat momenteel in India ontplooid wordt. Overheidssteun voor het beschikbaar maken van hardware lijkt mij onnodig, zeker als zelfs prijsvechters als de Aldi al met ereaders en ongetwijfeld ook tablets op de proppen komen.
De essentie is echter dat daar waar de iPad alle lof krijgt inzake gebruiksgemak en vormgeving de geluiden echter ronduit negatief wanneer het openheid betreft. Wie anders dan Cory Doctorow verwoordt de essentie beter:
Gadgets come and gadgets go. The iPad you buy today will be e-waste in a year or two (less, if you decide not to pay to have the battery changed for you). The real issue isn’t the capabilities of the piece of plastic you unwrap today, but the technical and social infrastructure that accompanies it.”
Wat mij in het Brabantgeval verbaast is dat initiatiefnemer Jan de Waal onderkent dat iPad en open elkaar bijten en dat hij uitkijkt naar het Google/Android-alternatief. Wat dat laatste betreft: de WeTab is in aantocht.
Dus waarom dan nu deze investering doen en medewerkers slechts kennis laten maken de exclusieve iPad (die dus, en ik herhaal het nog maar eens, gesloten is, veel kost en DRM hoog in het vaandel heeft staan)? Ik weet uit eigen ervaring hoe verslavend de spullen van Apple kunnen werken: van mijn iPhone en zeker m’n Mac doe ik vrijwillig echt geen afstand. Ik verwacht echter niet dat m’n werkgever me stimuleert ze, vergezeld van een online cursus, te gebruiken.
En wat ik me dan verder afvraag: dan is er straks één iPad in elke Brabantse bibliotheek, maar wat dan?
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Read More