Pages Menu
Categories Menu

Posted by on apr 30, 2010

eBooks en Social DRM

eBooks en Social DRM

Bovenstaand screenshot van een tweet van Cory Doctorow laat niets aan de verbeelding over: hij hekelt DRM op zijn eBooks. Van Doctorow kenden we dat geluid echter al, gezien zijn in mijn ogen inmiddels klassieke lezing How To Destroy The Book. In het afgelopen week verschenen TNO-rapport eBooks in de bibliotheek (PDF) wordt over DRM het volgende gesteld:

Trend in de online wereld is een ontwikkeling in de richting van traceerbaarheid van de content en beveiliging op het niveau van de content. DRM speelt hierin een cruciale rol. Dit regelt dat na de gebruiksperiode de eBooks niet langer toegankelijk en zijn, ze moeten dan opnieuw geleend worden. De ervaring leert dat de piraterij juist wordt bevorderd door ingewikkelde DRM. Bij tijdelijk gebruik is dit meer zichtbaar en wordt het als zeer hinderlijk ervaren. Ook hoge verkoopprijzen van eBooks (die de consument onredelijk vindt) spelen een rol.

TNO doet daarom het voorstel zogenaamde sociale DRM te gebruiken. Hierbij wordt in het eBook informatie behorend bij de lener opgenomen. Volgens TNO is dit technisch mogelijk via een watermerk of 1-op-1 zichtbaar door een naamsvermelding van de lener. Deze persoonsgebonden informatie verdwijnt wanneer het eBook weer wordt ingeleverd. De luisterboeksite Luisterrijk is naar verluidt tevreden over het systeem. Eerlijk gezegd had ik er niet eerder van gehoord, maar in eerste instantie klinkt het als een plausibele mogelijkheid wanneer het om het uitlenen van eBooks gaat. Maar dit vanzelfsprekend los van het feit dat het binnen de kortste tijd gekraakt of op een andere wijze gekopieerd wordt. Of zoals Doctorow het onomwonden stelt:

Digital rights management technology, of course, has never stopped the book from escaping onto the Internet. To those publishers here today who believe that you can buy DRM that will stop your books from appearing on the Internet without restriction, I say to you, “Behold, the typist.”



Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on apr 2, 2010

Verboden: media met DRM

Verboden: media met DRM

Vaak wordt aangehaald dat bibliotheken hun gebruikers middels amateuristisch aangebrachte a-4tjes wijzen op allerhande zaken die verboden zijn: praten, roken, eten, drinken, meenemen van jassen en tassen etc. etc. Ook gisteren in de presentatie van Michael Stephens op UGame Ulearn kwam dit weer voorbij. En vooral dat dat toch niet meer kan. Bibliotheken zijn namelijk een plek waar in vrijheid genoten kan worden van cultuur in de meest brede zin.

Er is echter een verbod waarvan ik zou wensen dat bibliotheken zich daarachter wel zouden scharen: DRM op digitale media. Een enigszins vreemde eend in de bijt van het symposiumprogramma, en wellicht daardoor weggestopt in een achterafkamertje tijdens de pauze, was een discussie over ebooks. Vanwege een aangepast aanvangstijdstip kreeg ik niet alles mee, maar de eerste term die ik voorbij hoorde komen was, helaas weinig verwonderlijk, piraterij. De moed zakte me bijna in de schoenen toen ik daarbij het onwerkelijke beeld voorgeschoteld kreeg van een rijtje in strakke pakken gestoken heerschappen, sommigen arrogant onderuit gezakt en niet ingaand op de essentie. Het ging over hoe en wanneer er ebooks beschikbaar zijn in bibliotheken. En de belofte dat dit wel eens binnen een jaar zover zou kunnen zijn, waarop uit de zaal verheugd werd gereageerd.

Maar waar was de vraag *waarom* bibliotheken ebooks beschikbaar zouden moeten stellen? Kunt u zich kasten vol met reguliere boeken voorstellen die eerst door de bibliothecaris van een slot ontdaan moeten worden? Dat deze bibliothecaris de lener vervolgens vergezelt bij elke keer dat het boek ter hand wordt genomen? Dat deze bibliothecaris het boek wegneemt wanneer er ‘onoorbare’ dingen (bijvoorbeeld het uitlenen aan een vriend, of het maken van een kopie) mee worden gedaan? Natuurlijk niet!

Dit is echter wel wat gebeurt wanneer een ebook, voorzien van DRM, wordt uitgeleend, zelfs wanneer je het koopt. En bibliotheken zouden hiertegen stelling moeten nemen. Het is niet onze taak een (financieel) probleem dat uitgevers hebben bij onze gebruikers neer te leggen. Het is niet onze taak te controleren of er een kopie is gemaakt en daartegen maatregelen te treffen. Wij hebben er namelijk niet voor gekozen dat kopieren in het digitale tijdperk door bepaalde partijen als een auteursrechtelijke inbreuk wordt beschouwd.

Het is onze taak in te staan voor vrije verspreiding van informatie en het garanderen van privacy van onze gebruikers. Deze neemt echt geen andere hoedanigheid aan wanneer er in plaats van een regulier boek een cd of een ebook wordt geleend. We zouden trots moeten zijn te kunnen zeggen dat wij ebooks onder deze voorwaarden daarom niet als uitleenmedium kunnen accepteren.


als inspiratie voor deze post fungeerde Doctorow’s How to Destroy the Book.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mrt 29, 2010

DRM-loze muziek in de bibliotheek

DRM-loze muziek in de bibliotheek

Vorige week was ik aanwezig bij een lezing van Mars Mertens bij het Muziek Centrum Nederland, mede georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Muziekbibliotheken. Hij toonde een aantal voorbeelden van streaming muziekdiensten en merkte daarbij terecht op dat de bibliotheek voor bijvoorbeeld Spotify een interessante partner zou kunnen zijn. Spotify wil dit jaar haar dienst beschikbaar stellen voor Nederlandse gebruikers en is hierover momenteel in onderhandeling met Buma/Stemra. Dit is natuurlijk een uitgelezen moment voor de VOB om bij aan te schuiven.

Een paar dagen later las ik het interessante artikel First foray into DRM-free music downloads for libraries. De strekking hiervan is dat, wanneer een bibliotheek digitale muziek aanbiedt, DRM geen optie is. De praktijk van het luisteren naar muziek sluit eenvoudigweg niet aan bij het gegeven dat muziek na bijvoorbeeld twee weken automatisch in het luchtledige verdwijnt. Het repetitieve karakter van het luisteren vraagt er om dat de muziek, wanneer aangeschaft (al dan niet betaald) altijd voorhanden is. Het faciliteren van een streaming aanbod kan hierin voorzien, al heb ik hierbij wel wat bedenkingen zoals beschreven in mijn eerdere post Spotify en de collectioneur.

De dienst Freegal vormt in eerste opzet een aardig voorbeeld van hoe het zou kunnen werken. Een songcatalogus (in dit geval aan Sony Music gelieerde labels) wordt zonder DRM via de bibliotheek beschikbaar gesteld aan gebruikers. De bibliotheek betaalt op voorhand voor een maximum aantal te downloaden nummers die de klant zonder DRM-restrictie op stick, iPod, laptop etc. kan zetten. Hierbij wordt, terecht, voor lief genomen dat deze nummers later wellicht aan derden worden doorgegeven. Dat is namelijk toch niet te controleren. Nadeel van Freegal is echter dat er een beperking op het aantal downloads zit van 20 tracks per persoon per maand. Het downloaden van bijvoorbeeld twee albums met ieder 12 numers zit er dus niet in.

Duidelijk is wat mij betreft echter dat het aanbieden van digitale muziek redelijk eenvoudig gerealiseerd kan worden. De diensten zijn er en de gebruikers zijn er. Het zou fantastisch zijn wanneer het aanbod van bijvoorbeeld Spotify, aangevuld met de catalogus van Muziekweb, aangeboden kon worden. De bibliotheek kan hierin de rol van distributeur vervullen en de diensten aanbieden als een extra service. Momenteel is het nog niet meer dan dat, maar dat kon wel eens snel veranderen.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine

Read More

Posted by on mrt 15, 2010

Filesharing zit in onze genen

Filesharing zit in onze genen

Het uitwisselen van bestanden op het internet zit in onze genen, aldus de Amerikaanse professor Clay Shirky. Hij poneerde deze stelling in een lezing op het South by Southwest Interactive Festival dat momenteel plaatsvindt in Austin, Texas.

Volgens Shirky heeft de opkomst van uitwisseldienst Napster gezorgd voor een fundamentele verschuiving in hoe het bezit van muziek wordt ervaren. Waar muziek in het tijdperk van de geluidsdrager werd gezien als een fysiek goed, wordt het digitale muziekbestand volgens hem beschouwd als informatie. En omdat informatie geen fysieke component heeft is uitwisseling ervan, behalve in technisch-, ook in mentaal opzicht eenvoudiger. Volgens Shirky beantwoordt het daarmee aan de natuurlijke menselijke behoefte deze informatie te delen, wat vervolgens ook nog eens als prettig wordt ervaren.

Ik kan me persoonlijk goed vinden in het argument dat een digitaal bestand in mindere mate, of zelfs helemaal niet, wordt gezien als bezit. Is het daarmee echter ook minder waard? In financieel opzicht absoluut. Ook digitale muziek waarvoor betaald is blijft ‘voordeliger’ dan een cd. Dat maakt het ook gemakkelijker weg te geven. In muzikaal opzicht blijft de waarde vanzelfsprekend gelijk, sterker nog, de waarde kan er zelfs door toenemen. De mogelijkheid te delen vergroot namelijk ook de mate waarin je met gelijkgestemden kunt bomen over datgene waarnaar je luistert.

Dit laatste, wat Shirky waarschijnlijk bedoelt met ‘prettig’, is een groot goed, ook voor de muziekindustrie. Het biedt namelijk de kans zakenmodellen te baseren op de natuurlijke drive van de consument gezamenlijk te ervaren. Die natuurlijke drive zou door de industrie gekoesterd moeten worden, want is eindeloos en vooral erg positief van aard. Heel wat anders dus dan het negatieve imago dat de industrie momenteel over zichzelf afroept met DRM, absurde rechtszaken, three strikes en Acta. En misschien kunnen de bibliotheken dan ook eens zonder al teveel problemen digitale bestanden gaan aanbieden.

Read More

Posted by on feb 26, 2010

4 mei 2010: Day Against DRM

4 mei 2010: Day Against DRM

De Free Software Foundation (FRF) heeft 4 mei 2010 uitgeroepen tot Day Against DRM. Op deze dag zal er door de FSF en zusterorganisaties wereldwijd aandacht worden gevraagd voor de problemen van digitale restricties op content. Op de website Defective By Design wordt een opsomming gegeven van een decennium met DRM-restricties, maar ook succesvolle protesten daartegen.

Read More

Pin It on Pinterest