Starten bij de herinnering aan de bibliotheek

In mijn eerdere post De bibliotheek vormt de context ging ik wat dieper in op de formule CmG (Contact met Gebruikers) + RtB (Reden te Betalen) = €€€ en het succes van de context. Het is wederom een artikel van Mike Masnick op Techdirt dat deze formule voorziet van wat positieve munitie. In If Your Music Business Model Is To Make Money On Live Shows, Make Those Live Shows Experiences To Remember gaat hij namelijk in op het positieve effect van de ervaring, verwoord door de band Hope and Social. Masnick haalt hierin een CNN-artikel aan, Study: Experiences make us happier than possessions, waarin uiteengezet wordt dat ervaringen op de lange termijn meer opleveren als bezittingen. Nu zitten aan die laatste stelling wel wat haken en ogen, want hoe zit het bijvoorbeeld met een bezitting die op de lange termijn heel wat leuke ervaringen bezorgt? Zonder mijn racefiets zou ik heel wat fijne fietservaringen gemist hebben.  Om over m’n drumstel maar te zwijgen.. Maar wat de onderzoekers hebben willen aangeven is dat de euforie bij de aanschaf van iets moois binnen drie maanden vervlogen is en overgaat in gewenning. Een mooie ervaring gaat echter over in een mooie herinnering en blijft een leven lang waardevol.

While most people were generally happy with the purchase regardless of what it was, those who wrote about experiences tended to show a higher satisfaction at the time and after the experience had passed.

The most striking difference was in how participants said others around them reacted to either the purchased object or experience. Experiences led to more happiness in others than purchases did.”

De conclusie van de onderzoekers sluit naadloos aan op dat wat gebruikers voelen bij de bibliotheek en waarvan we moeten leren. Ik heb de laatste paar maanden een aantal keer om tafel gezeten met studenten van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden. Van hen wilde ik graag horen wat zij voelden bij de bibliotheek en hoe zij ‘ons’ een plek in hun huidige en toekomstige leven toebedeelden. Het duidelijkste resultaat van die sessies is de unaniem positieve ervaring bij de bibliotheek. Maar dan wel als herinnering. De bibliotheek was voor hen iets uit het verleden, een plek waar ze graag kwamen, maar die nu door andere plekken, zoals bijvoorbeeld de school, ingenomen is. Maar zowel bij de studenten, alsook bij de voornoemde onderzoekers, is deze herinnering van grote waarde. Hij wordt gekoesterd en kan daardoor, is mijn mening, met een geringe inspanning nieuw leven ingeblazen worden.

Op de vraag wat voor hen weer een reden zou zijn terug te komen naar de bibliotheek waren de antwoorden vrij eenduidig: prettige werkplekken, gratis internet en goede koffie. Met andere woorden: een sociale hub, een plek waar studeren, werken en ontspannen hand in hand gaan. De collectie (zowel analoog als digitaal) van de bibliotheek vormt slechts een deel van het aanbod, maar maakt ontegenzeggelijk een belangrijk deel uit van het totaalpakket. De positieve herinnering aan het lenen van boeken en cd’s is namelijk onmogelijk uit te wissen en daarmee kunnen wij ons voordeel doen.

Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine