Pages Menu
Categories Menu

Posted by on mrt 21, 2014

Mijn bieb moet blijven: helaas geen “Minder! Minder! Minder!”

Mijn bieb moet blijven: helaas geen “Minder! Minder! Minder!”

0.0025%. Dat is het grofweg het percentage steunbetuigers van de petitie Mijn Bieb Moet Blijven, een actie van de Vereniging van Openbare Bibliotheken. Van de immer opgevoerde vier miljoen bibliotheekleden hebben zo’n 10.000 de moeite genomen de petitie te onderschrijven.

Schrikbarend weinig natuurlijk. Maar hoe komt dat nou? Of zou je beter de vraag kunnen stellen wat de VOB hiermee nou wilde bereiken? Naar mijn weten is het initiatief exclusief afkomstig van de bestuursburelen en is het niet afgestemd met de bibliotheken in het land. Het was er enkele weken geleden gewoon ineens, een Facebookpagina met een manifest. En daarna een inderhaast opgezette heuse webpagina. Een tekst met daarin terminologie die de geoefende bibliotheekbeleidstekstlezer kan dromen, maar die de gemiddelde gebruiker weinig zal zeggen. En die afsluit met de term ‘volwaardige bibliotheekvoorziening’, zonder in te gaan op wat dat nou precies inhoudt.

En dan de timing: volkomen onbegrijpelijk. De lokale bibliotheekvestigingen die nu bij bosjes het leven laten doen dat dankzij gemeentelijke bezuinigingen. De VOB lijkt echter verblind door de binnenkort te bespreken bibliotheekwet. Belangrijk, maar ook weer zoiets dat mijlenver afstaat van de gebruiker van de bieb.

Dat resulteert dus in een percentage van 0.0025%. Dat je de ondertekenaars natuurlijk niet in de kou kunt laten staan besefte de VOB zich echter ook wel, want met veel aplomb werd de petitie deze week overhandigd aan een aantal Kamerleden. En er werd een heuse pop-up bieb (was ie wel gecertificeerd?) uit de grond gestampt op het Haagse Binnenhof. En de Twitterstream van de VOB liep vol met leuke kiekjes van telkens een bezoeker meer. Het was in ieder een leuk dagje uit.

Wat de VOB in al haar goedheid natuurlijk wenste was een volksopstand zoals die nu rondom Wilders is losgebarsten. Dat vier miljoen leden op de oproep van Ap de Vries, “Willen jullie meer of minder bezuinigingen!?”, “Minder! Minder! Minder! zouden scanderen. Dat regisseer je echter niet, zelfs niet als je Een Jurk op een verkeerd gekozen moment vraagt pleitbezorger van de bieb te zijn.

Read More

Posted by on apr 23, 2012

Enquete bibliotheek en ACTA: grootste bedreiging is vrije toegang tot online collecties

Enquete bibliotheek en ACTA: grootste bedreiging is vrije toegang tot online collecties

Deelnemers aan de petitie internetvrijheid en bibliotheken hebben wij onlangs gevraagd een enquete in te vullen. De uitkomsten daarvan zijn hieronder te bekijken. Opvallend is een aantal zaken. Ten eerste is er een vrij grote groep die behoefte heeft aan meer informatie over het onderwerp. Ten tweede wordt de mogelijke beperking tot de vrije toegang tot online collecties gezien als de grootste bedreiging van wetgeving als SOPA en ACTA. Daarnaast zouden bibliotheken zich volgens de deelnemers actiever moeten opstellen als pleitbezorger van internetvrijheid. Op de vraag of deelnemers daarin zelf een rol moeten vervullen komt geen eenduidig antwoord. Zij die aangaven hierin wel een persoonlijke verantwoordelijkheid te voelen haalt een aantal voorbeelden aan hoe dat eruit zou kunnen zien:

  1. “Ik schrijf soms over dit onderwerp”
  2. “Ik publiceer, verwerk het in gastcolleges en keynotes”
  3. “Met iedereen in discussie gaan over de gevolgen van deze ontwikkelingen”
  4. “Attenderen op de noodzaak van dit debat met klanten, medewerkers, uitgevers en andere partijen”
  5. “Ik heb nog geen echt beeld van mijn bijdrage, maar Nee antwoorden kan echt niet. Ik zou eventueel met een visueel oog kunnen kijken naar (een deel) van de materie met als doel het onderwerp dichter bij de kijker thuis te brengen. Enerzijds is het prachtig dat jullie je geroepen voelen dit onderwerp op te pakken; anderzijds ligt het risico op de loer dat mensen dan denken dat Jeroen en Edwin het al regelen (ook al willen jullie dit helemaal niet uitstralen!) Ergens moet er in de bibliotheken een stem opgaan dat het niet nodig is te wachten op de VOB’s maar dat ieder een bijdrage kan hebben. Misschien een visueel manifest, denk ik nu …”
Er lijkt dus nog genoeg te doen om de stem van bibliotheken in het debat veel krachtiger te laten klinken. Enigszins geruststellend daarbij is dat een aantal collega’s voor zichzelf een rol weggelegd ziet daaraan een bijdrage te leveren. Ik ben benieuwd waarnaar daat concreet gaat leiden.


Read More

Posted by on mrt 15, 2012

Precies, vrijheid om te leven van je werk

Het aantal handtekeningen op onze petitie staat momenteel op 185 (niet bevestigde daarin meegenomen). Dit is een aantal waarmee we al erg blij zijn, maar hiermee is ons doel nog lang niet bereikt. Wat we bijvoorbeeld nog missen is de discussie die we willen losmaken. Gisteren bereikte ons echter iets dat volledig aan deze wens voldoet: een reactie getiteld Vrijheid om te leven van je werk in de nieuwsbrief van Wim Keizer.

Die reactie is op z’n zachtst gezegd prikkelend, al was het alleen al omdat in het stuk internetpiraterij hand in hand gaat met het diskwalificeren van sociale media. Over de (on)zin van dat laatste sprak Keizer zich al eerder uit en stelde daarbij meermaals dat het hem gaat om feiten. Die zijn volgens hem namelijk aan erosie onderhevig in de toenemende digitale informatiestroom. In een discussie op Twitter kwam als terechte tegenreactie de opmerking: “de bron doet niet af aan de juistheid van de feiten“. En daarbij zou je vervolgens kunnen stellen dat het juist een informatieprofessional toevertrouwd zou moeten zijn een bewuste selectie uit de informatiestroom te kunnen maken. En inderdaad, er wordt ook veel onzin gespuid, maar, aan de andere kant: waar niet?

Pikant in de discussie is echter dat, juist als het gaat om interpiraterij, de juistheid van cijfers (de feiten dus) daarvan door iedereen, behalve de entertainmentindustrie, ernstig wordt betwist. Of zoals Julian Sanchez van het Cato Institute, over de cijfers die ten grondslag liggen van SOPA en PIPA, stelt:

[...] I’m offended to see bad data invoked so routinely and brazenly, on general principle, it’s important to try to set the record straight. The movie and music recording industry have gotten away with using statistics that don’t stand up to the most minimal scrutiny, over and over, for years, to hoodwink both Congress and the general public. Wherever you come down on any particular piece of legislation, this is not how policy should get made in a democracy, and it’s high time they were shamed into cutting it out.”

Een uiterst gedetailleerde uiteenzetting over de onjuistheid van de cijfers vind je in de rest van Sanchez’ artikel How Copyright Industries Con Congress, waaruit bovenstaande quote afkomstig is. En dan is het, Wim Keizer, juist een blogger, Mike Masnick, die zelf maar een onderzoek instelt om de feiten boven tafel te krijgen, waar de politiek nog volkomen blind vaart op verzonnen gegevens van de industrie.

De feiten dus, wat zeggen die? Uit het onderzoek van Masnick blijkt dat de entertainmentindustrie méér omzet dan ooit tevoren, maar dat door een versplinterd aanbod en veranderende vraag het geld niet meer terechtkomt in de klassieke potjes en daarmee de bekende portemonnees. Dus inderdaad, er worden minder cd’s verkocht en de hitmachine stokt, maar de industrie floreert desondanks. Dat is een besef dat vraagt om adaptatie aan een veranderende wereld, want het internet gaat niet meer weg en de geest van het uitwisselen van content en informatie niet meer terug in de fles. Dat is geen theorie, maar de praktijk, getuige onder meer de stelling van Paolo Coelho die de kansen ervan ziet. Of de conclusie van schrijver Neil Gaiman in een artikel dat vandaag verscheen in Forbes, Is Piracy The New Advertising? En dan zijn het wederom bloggers die in een mooie serie uiteenzetten welke lessen de uitgeverswereld kan trekken uit het digitaliseringsproces dat de muziekwereld grotendeels doorlopen heeft.

Dus om bibliotheken in deze maalstroom mee te nemen past aanpassing en niet enkel het verdedigen van een stelsel dat onder druk staat. Wat daarbíj komt, is dat bibliotheken al een eerlijke prijs betalen voor alle boeken en andere content. Dat maakt dat wij de laatste moeten zijn die zich verantwoordelijk voelt voor de financiële positie van auteurs en hun uitgevers. Dat is in eerste instantie hun eigen verantwoordelijkheid.

Maar laten we vandaag de dag nu de middelen hebben om dat grotendeels zélf te kunnen doen, zónder de door Keizer, terecht, aangehaalde afknijpende schakels in het productieproces. En laat nu internetvrijheid de basis vormen voor al die mooie huidige diensten, maar zeker hun opvolgers om de kans te krijgen zich te bewijzen. En laat daar nu een kans voor bibliotheken liggen om zichzelf eens te profileren in de voorhoede van technologische vooruitgang en politieke bewustwording. Eigenlijk is de titel van Keizer’s reactie, Vrijheid om te leven van je werk, onbedoeld dus uitermate treffend.

Read More