Archive for the ‘muziekverzameling’ tag
Wat de lobby al bereikte: ik koop geen muziek meer
Onderweg naar #bierblio overviel het me ineens. Ik had de avond ervoor tweets gevolgd inzake de bespreking van SOPA in het Amerikaanse Congres. Ik was ontsteld over de bewuste onwetendheid van politici over de schadelijke gevolgen van SOPA voor de werking van het internet en daarmee het onderwijs, privacy en vrijheid van meningsuiting. En waarvoor? Om een in- en in conservatieve sector als de entertainmentindustrie van wapens te voorzien haar eigen tekortkomingen en onwil te beschermen. Overigens, ook het feit dat Nederland dankzij de PVV verder mag gaan met de geheime onderhandelingen inzake ACTA, zo’n andere megalomane manier om de entertainmentbusiness te ‘beschermen’ mag niet onvermeld blijven.
Jarenlang heb ik geld gespendeerd aan de aanschaf van muziek (bovenstaande foto is slechts een klein deel van m’n collectie). Iedereen weet dat we al die jaren ook veel te veel betaald hebben, maar dat zij zo, we waren er zelf bij. En andere manieren om aan muziek te komen waren er ook niet. Soit. De tijden zijn echter veranderd. Muziek aanschaffen kan ook via door muzikanten zelf onderhouden diensten als Soundcloud en Bandcamp. Gebruiksvriendelijk en met prijzen die rechtstreeks terugvloeien naar de maker. Wat me overviel was dat het jarenlang spekken van de kas van platen- en filmbazen ze nu in staat stelt politici doelwit te maken van eindeloze lobby-impulsen. En uiteindelijk treffen ze daarmee ons. We hebben met andere woorden betaald voor een vuile en schimmige tactiek die nu waarschijnlijk leidt tot een gemankeerd internet met niet te overziene schadelijke gevolgen.
En ik was er ineens uit: ik koop géén muziek meer die niet rechtstreeks afkomstig is van de maker. Er gaat geen cent meer richting de industrie. En dat geldt zowel voor eigen aanschaf als cadeau’s voor anderen. Dat is echter een keuze die betrekking heeft op mij als privépersoon. Iets anders is het als het gaat om de aanschaf van muziek voor mijn bibliotheek. Vele duizenden euro’s gaan daar jaarlijks aan op. En elke keer als ik besluit iets aan te kopen zal ik daarmee herinnerd worden aan iets wat ik eigenlijk niet meer wil: (ook nog eens publiek!) geld betalen aan een sector die al haar kracht inzet om vooral niet te hoeven innoveren en daarmee de grondrechten van burgers aantast. Ze worden bedankt.
Gerelateerde posts
Ze had meer platen dan ik
Over aantallen gaat het natuurlijk niet, maar die ene keer dat ik een meisje ontmoette dat meer platen had dan ik zal ik nooit vergeten. Maar het waren nog mooie ook. Ik moest er even aan terugdenken toen ik onderstaande foto op Vinyles Passion vond.
Gerelateerde posts
Happening #5: “Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”
Niels Aalberts spreekt zich uit tijdens de paneldiscussie
Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb gisteren een geweldige dag beleefd. Op Twitter de PVV als hashtag voorbijgestreefd en erg positieve reacties op het programma, de dagorganisatie (niet in de laatste plaats dankzij de geweldige technische ondersteuning) en de livestream. Nadat ik tijdens de voorlaatste Bibliotheek 2.0 Happening in Haarlem de toezegging deed de volgende de organiseren (#hap5 dus) moest ik daaraan vanzelfsprekend gevolg geven. Een man een man, een woord een woord. Na een tijdje rondgelopen te hebben met allerlei ideeën die naar mijn gevoel tegemoet zouden komen aan de bibliotheekwereld in brede zin was het Wilma van den Brink die me vroeg waarom ik niet iets met muziek ging doen. ‘Blijf dicht bij jezelf’ was denk ik wat ze daarmee wilde zeggen.
Zo gezegd, zo gedaan. Dat “iets met muziek doen” werd iets met streaming muziek. Omdat de ontwikkeling van het plaatsen van content in de cloud ook naar voren komt in muziekdiensten als Spotify leek het me een spannende vraag: wat doen bibliotheken hiermee en welke rol speelt de fysieke bibliotheek (nog)? Presentaties van twee streaming bibliotheekdiensten (bib.fm en MuziekWebLuister) illustreerden dat er wel degelijk beweging op dit vlak is. Ik had daarbij wel de indruk dat onze Vlaamse collega’s, vertegenwoordigd door Johan Mijs, verder zijn in hun denken over de rol van de fysieke bibliotheek. Mijs stelt dat de gidsrol van de bibliotheek van belang is: kwaliteitsvolle metadata, integratie met andere cultuurdragers en contextualiserende etalages. Tevens wordt er nagedacht over zaken als lokaal aanbod en erfgoed, de wens van een legaal alternatief, het dichten van de digitale kloof en het produceren van meetbare en objectieve resultaten. Daarnaast wordt er aandacht besteed aan de opbouw van het systeem, dat een breed en duurzaam platform is. Verwant daaraan is de vraag of er behoefte is aan gesubsidieerde cultuurspreiding op het web en of bibliotheken met een dienst als deze als mediapartner van culturele instellingen kunnen fungeren.
MuziekWebLuister van de Centrale Discotheek Rotterdam lijkt in dat opzicht minder met al deze vragen bezig. Bij hen staat de geweldige collectie op de voorgrond en er wordt ingestoken op het educatieve aspect daarvan. Wel dus heel veel prachtige achtergrondinfo en metatags (waarvan bib.fm overigens ook gebruikmaakt), maar slechts beperkt tot het gebruik binnen de bibliotheek. Wat ik opmerkelijk vond was de overtuiging dat er geen voordeel behaald kon worden met de inzet van externe kennis. Bijvoorbeeld op het gebied van recensies en artiestinfo zijn er genoeg partners te bedenken die graag een bijdrage aan de dienst zouden leveren. Ik kon er moeilijk de vinger achter krijgen hoe je, als je zo’n state of the art platform kunt neerzetten (en dat doen ze!), niet de kracht van crowdsourcing kent. Maar wat niet is kan nog komen.
De boodschap van Niels Aalberts en Gilles de Smit was glashelder: gewoon doen! Daarmee doelden zij op een dienst die gebruikers ook thuis en mobiel kunnen gebruiken. ”Bibliotheken moeten de Steve Jobs-tactiek volgen! Anarchie!”, was het devies van Aalberts, die ervan overtuigd is dat bibliotheken ook hun digitale gebruiker voorop moeten stellen. Daarbij komt dat de taakstelling van bibliotheken als hoeders en verspreiders van cultuurgoed vast niet keihard aangepakt worden wanneer een ‘vrije’ bibliomuziekdienst succesvol blijkt. Aan het eind van de rit zullen ook de eigenaren van de muziek hiervan profiteren. De Smit zag bibliotheken als een logische partij waar het de curatorrol betrof. “Curation comes up when search stops working“, een citaat van Clay Shirky dat Gilles’ dienst 22Tracks ter harte neemt, sluit volgens hem naadloos aan op de rol die de muziekbibliothecaris speelt.
In de afsluitende paneldiscussie, uitstekend geleid door Tim Fierant, kwamen alle punten nog eens goed voor het voetlicht. Niels signaleerde dat persoonlijke klantenservice het wint van eenzijdig aanbod en dat bibliotheken dat kunnen. In dat opzicht legde hij de juiste link tussen digitale content en de fysieke bibliotheek. De bibliothecaris kent zijn klant en wanneer hij in diens advisering ook kan putten uit een brede digitale muziekcatalogus verbetert de dienstverlening slechts. In dat opzicht kent de aanwezigheid van een streaming service alleen maar winnaars.
Dank allen voor de geweldige dag en alle complimenten. Het kriebelt al een volgend evenement te organiseren!
Gerelateerde posts
Kippenvel: The Archive
Paul Mawhinney raakt zijn gigantische collectie aan de straatstenen niet kwijt.
De muziekcollectie van Paul Mawhinney staat te boek als ‘s wereld meest omvangrijke: één miljoen albums en anderhalf miljoen singles. En hij is te koop, omdat Mawhinney’s gezondheid het hem niet meer toestaat met zijn levenswerk bezig te zijn. Het Library of Congress heeft gesteld dat ruim 80% van de collectie bestaat uit materiaal dat nooit op cd is uitgebracht. Met andere woorden: het grote publiek, enkele gelukkigen uitgezonderd, heeft dit nog nooit gehoord. En we hebben het hier hoofdzakelijk over vinyl. Waarom? Mawhinney:
The music is a hundred times better on a vinyl album. And I’ve had problems with the kids, because they don’t believe me, they don’t believe that’s true. First of all, imagine this: They move the music by computers and what they do is they chop off the highs, they chop off the lows, and then they compress everything. How could that possibly be equal to the open sound you get on a record with the basses and the highs and the fullness in the middle?”
Mawhinney startte met zijn winkel Record Rama toen zijn vrouw hem vertelde dat zijn toenmalige collectie van 60.000 platen hiervoor een ideaal startpunt zou zijn. Hij heeft sindsdien altijd het startpunt gehuldigd één exemplaar van alles wat hij inkocht aan zijn privécollectie toe te voegen.
De geschatte waarde van het archief is 50 miljoen dollar, maar Mawhinney neemt genoegen met een schamele drie miljoen. Tot op heden heeft zich echter geen serieuze gegadigde gemeld. Onderstaande korte film over Mawhinney en zijn grote liefde gaf mij kippenvel. Als ik het geld had zou ik het wel weten.
Gerelateerde posts
Je hele AudioGalaxy in je binnenzak
Het nieuwe AudioGalaxy biedt altijd toegang tot de eigen muziekcollectie.
Wat kan het toch snel gaan. Begin augustus pende ik mijn herinnering aan AudioGalaxy neer in De online muziekervaring van AudioGalaxy. En vandaag leerde ik de werkelijke wederopstanding van deze dienst kennen. Weliswaar niet in de oorspronkelijke peer-to-peer versie, maar in een uitvoering die het mogelijk maakt te allen tijde toegang te hebben tot de eigen muziekcollectie. Hiervoor dient het volgende ondernomen te worden:
- bezoek de site van AudioGalaxy
- registreer
- download en installeer de zogenaamde helper app
- laat de helper app de muziek op je computer indexeren
- installeer de app voor Android of iPhone
- laat je computer aanstaan
- en heb overal toegang tot de thuiscollectie (3G of Wifi is vereist)
De dienst ondersteunt mp3 en m4a, mits zonder drm. Verder wordt geen onderscheid gemaakt tussen legale danwel illegale content. Alles wat op je harddisk staat wordt gestreamd. De te syncen catalogus bedraagt maximaal 200.000 tracks en dat lijkt meer dan voldoende. Daarnaast is het mogelijk dat je andere toegang kunt geven tot jouw catalogus. Downloaden van materiaal is daarbij niet mogelijk, maar het maken van playlists wel.
Mijn eerste indruk van AudioGalaxy is een prettige. M’n harddisks ratelen al bijna de hele dag en ik ben benieuwd hoe de dienst zich in het dagelijks gebruik houdt. Wat betreft de vergelijking met de originele dienst: deze doet in het geheel niet ter zake. Het huidige AudioGalaxy is letterlijk en figuurlijk een nieuwe versie. De nostalgie die ik beschreef in voornoemde blogpost blijft daarmee recht overeind. Maar dat heeft ook wel iets.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Gerelateerde posts
Orange Was The Color Of Her Dress, of 23 dingen #15: muziek en sociale netwerken
Jarenlang was ik een trouwe bezoeker van de Swingmaster in Groningen. In deze fantastische jazzmuziekspeciaalzaak kon ik me te buiten gaan aan het zoeken naar obscuur vinyl of mooie Rudy van Gelder-remasters. Winkeleigenaar Sem van Gelder had na verloop van tijd wel in de gaten wat ik leuk vond en gaf me gevraagd, maar ook ongevraagd advies over wat ik zou kunnen aanschaffen. Op een dag kwam ik in de winkel met de vraag of hij een opname voor me had van Charles Mingus’ Orange Was The Color Of Her Dress, Then Blue Silk, met hierop een bijdrage van Eric Dolphy. In de winkel bleek die niet voorradig, maar blijkbaar vond hij m’n verzoek wel ergens op slaan, dus bood hij aan een kopie te maken van een exemplaar uit zijn privécollectie. Vanzelfsprekend heb ik dat tapeje nog steeds. De opname in kwestie zou later overigens uitgebracht worden als Charles Mingus Sextet with Eric Dolphy – Cornell 1964 (Spotifylink) en ook in onze bieb beschikbaar.
Dat ik de opname nu probleemloos via Spotify beluister maakt zichtbaar dat er een kentering plaatsvindt in het vinden en beluisteren van muziek. Ik durf te stellen dat ik bijna nooit meer een cd uit de kast trek, maar vrijwel alles online, danwel digitaal tot me neem. Een dienst als Spotify maakt het daarnaast ook nog eens bereikbaar voor liefhebbers voor wie bittorrent, nieuwsgroepen of blogs een brug te ver zijn. Muziek is daarmee vrijwel alomtegenwoordig, waadoor ik ervan overtuigd ben dat de tijd die eraan gespendeerd wordt omhoog zal gaan. Van dat gegeven moet je als bibliotheek profiteren. Mijn pleidooi is dan ook (en aardig genoeg wordt dat ook aangehaald in de beschrijving van ‘dit ding’) Spotify voor alle bibliotheekgebruikers beschikbaar te stellen. Een koppeling met de eigen catalogi en die van de Centrale Discotheek Rotterdam ligt daarbij voor de hand. De meerwaarde die de bibliotheek biedt moet liggen in aanbieden van aantrekkelijke randvoorwaarden: fijne luisterplekken, lezingen en/of concerten en vanzelfsprekend advies. In al het digitale geweld speelt het sociaal netwerken in het normale leven namelijk ook nog een rol.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Gerelateerde posts
De Jiddische muziek van John Zorn
In mijn vorige post Hoe een compilatie mijn muzikale blikveld verruimde noemde ik mijn kennismaking met de muziek van John Zorn. Ik geloof dat het kort daarop was dat ik bij een vriend een video zag van Naked City, live in het Amsterdamse Bimhuis. Ik was overdonderd door de combinatie van razendknappe grindcorejazz, waarbij de musici niet headbangend op het podium stonden, maar als een keurig cocktailjazzcombo op een stoel zaten en speelden van bladmuziek. Ik begon de albums van Naked City te verzamelen en kwam daardoor in aanraking met Zorn’s geruchtmakende album Kristallnacht, met daarop naast uiterst kwetsbare Jiddische muziek ook het zenuwslopende Never Again (zie de Youtubevideo’s hieronder).
The second part of Zorn’s Kristallnacht, entitled “Never Again”, is a difficult thing to listen to. Zorn admits this in the liner notes to the piece, as it “contains high frequency extremes at the limits of human hearing and beyond, which may cause nausea, headaches and ringing in the ears”. Sections of the piece seem to be thousands of layers of glass shattering.”
bron
Na het afleveren van Kristallnacht begon Zorn met het werken aan het Masada Songbook. Materiaal hieruit zou allereerst worden uitgevoerd door de band Masada, qua instrumentarium een jazzensemble, maar daarna door groepen in de meest uiteenlopende samenstellingen.
The project for Masada was to create something positive in the Jewish tradition something that maybe takes the idea of Jewish music into the 21st century the way jazz developed from the teens and 1920s into the ’40s, the ’50s, the ’60s and on… My initial plan was to write 100 tunes in a year that touched upon the Jewish tradition and that was an interesting challenge. It was really fun as a composer to come home and write a something that could be finished sometimes in 10 minutes, sometimes in an hour or sometimes an evening… The Masada songbook was really something that was like the Irving Berlin songbook or the Burt Bacharach songbook or the Thelonius Monk songbook. Here’s another lifetime for me. So when I look at what’s been accomplished in the world of Masada, it’s kind of unbelievable. Of course I had no idea at the times I started. My initial idea was to write a hundred tunes. And then I ended up writing over 200 for the first book and then performed it countless time for years.”
bron
Een deel van het oeuvre van John Zorn in Spotify.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Gerelateerde posts
Hoe een compilatie mijn muzikale blikveld verruimde
Het Britse label Earache bracht in 1989 de baanbrekende compilatie Grindcrusher uit. Op dit album, in 1991 al heruitgebracht met 14 extra nummers, werd een overzicht getoond van de op dat moment meest relevante bands uit het deathmetal & grindcore-genre. Ik weet nog goed dat ik, wat metal betreft eigenlijk nog zo groen als gras, deze cd te leen kreeg van een vriend. Het zou het ultieme recept kunnen zijn voor eens en altijd een afkeer van het genre te krijgen. Het materiaal is over het algemeen namelijk redelijk zwaar te verteren. Onder de, voor die tijd zeker, extreme snelheden, gruizige distortion en onverstaanbare grunts, ligt echter veel muzikaal vernunft en zelfs humor.
Naked City bijvoorbeeld, de baanbrekende groep onder leiding van de New Yorkse musicus en componist John Zorn. Dit is eigenlijk helemaal geen grindcoreband, maar speelt alles wat los en vast zit en is daarin, in mijn ogen, nog steeds ongeëvenaard. Pas vele jaren later zou ik in mijn muzikale ontdekkingstocht weer met Zorn in aanraking komen, maar nu vanwege een fascinatie voor eigentijds klassieke muziek en radicale klemzer. Om ‘s mans wijde blik maar aan te geven. Naast Naked City biedt Grindcrusher echter ook plaats aan bands die het genre ‘van binnenuit’ naam en faam hebben gegeven. Terrorizer bijvoorbeeld, op dat moment de meest extreme en snelle band ter wereld met leden van het latere Morbid Angel en Napalm Death, beide ook zelf op het album vertegenwoordigd. Over dat soort bands werd binnen, maar ook buiten de metalgemeenschap met ontzag, maar ook met afschuw gesproken. Een nummer van vier seconden, zoals Napalm Death’s You Suffer, dat was toch geen muziek? En het dwepen met satanisme, zoals Morbid Angel en Nocturnus, werd voor en door de buitenwacht ook uitvergroot.
De cassette waarop ik Grindcrusher toendertijd kopieerde heb ik nog steeds en zal zo langzamerhand op zijn laatste benen lopen. Een tijdje terug probeerde ik het album op een muziekblog of bittorrent te vinden, maar zonder succes. Gisteren was het echter ineens wel raak, wat ik op Twitter enthousiast bekendmaakte. Ik heb de 66.6 MB ook maar naar mijn eigen Rapidshare-account ge-upload, dus downloaden maar wanneer u daar zin in heeft.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Gerelateerde posts
Long Tail in de praktijk: Avant Garde Project
Ik was al geruime tijd bekend met het Avant Garde Project en heb verschillende opnamen op mijn harde schijf staan. Een tweet van Eric van Balkum bracht het hernieuwd onder mijn aandacht. Het projectarchief omvat tot op dit moment 157 uitgaven van avantgardemuziek die nooit op CD uitgegeven werden. De oorspronkelijke vinyluitgaven worden op deskundige wijze opgenomen en gedigitaliseerd (in Flac-formaat), om als bittorrentbestand via de Pirate Bay beschikbaar te worden gesteld. Deze opnamen worden vooraf uitvoerig gescreend op mogelijke auteursrechten:
The Avant Garde Project respects the rights of composers, artists, and publishers to profit from their creative and commercial efforts. AGP policy is to release only recordings that are long out of print and therefore show no signs of being capitalized upon. With very few exceptions, the compositions included in AGP installments are not currently available in any recording, and have never been released on CD.
Dit heeft er bijvoorbeeld voor gezorgd dat een opname van Harry Partch uit het archief is verwijderd, omdat bleek dat er toch een CD-uitgave van bestond.
Wat persoonlijke favorieten:
Morton Subotnick’s “The Double Life of Amphibians”
European Electronic I, II en III
The World of Harry Partch (zie foto)
US Electronic Music IV: Columbia-Princeton
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
Gerelateerde posts
De geschiedenis van elektroakoestische muziek in 62 delen
Muziekblog Dualtrack vormt voor de liefhebber van elektronische muziek en aanverwante stromingen een waar walhalla. Het overzicht van elektroakoestische muziek História da Música Eletroacústica, verdeeld in 62 meer hapklare delen, is echter een heus huzarenstukje. De collectie samengesteld door een Portugese student en kent een chronologische volgorde, beginnend in 1937 en eindigend in 2000. Of het allemaal éven rechtenvrij is durf ik niet te stellen, maar over het algemeen is de beschikbaarheid van dit soort materiaal op z’n zachtst gezegd lastig. In Spotify zal het bijvoorbeeld ook grotendeels schitteren door afwezigheid. Daarom is het bewonderenswaardig dat iemand de moeite genomen heeft dit materiaal te selecteren en beschikbaar te maken.
Add to: Facebook | Digg | Del.icio.us | Stumbleupon | Reddit | Blinklist | Twitter | Technorati | Yahoo Buzz | Newsvine
